Lifo Talks

Αναγνώσεις: Η Ζυράννα Ζατέλη διαβάζει Γιώργο Σεφέρη

Αφιέρωμα στον Γιώργο Σεφέρη

ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΤΗΣ "ΚΙΧΛΗΣ"

 

Το ξύλο αυτό που δρόσιζε το μέτωπό μου
τις ώρες που το μεσημέρι πύρωνε τις φλέβες
σε ξένα χέρια θέλει ανθίσει. Παρ' το, σου το χαρίζω.
δες, είναι ξύλο λεμονιάς...»

                                       Άκουσα τη φωνή
καθώς εκοίταζα στη θάλασσα να ξεχωρίσω
ένα καράβι που το βούλιαξαν εδώ και χρόνια.
το ᾿λεγαν «Κίχλη» ένα μικρό ναυάγιο- τα κατάρτια,
σπασμένα, κυματίζανε λοξά στο βάθος, σαν πλοκάμια
ή μνήμη ονείρων, δείχνοντας το σκαρί του
στόμα θαμπό κάποιου μεγάλου κήτους νεκρού
σβησμένο στο νερό. Μεγάλη απλώνουνταν γαλήνη.


Κι άλλες φωνές σιγά-σιγά με τη σειρά τους
ακολούθησαν. ψίθυροι φτενοί και διψασμένοι
που βγαίναν από του ήλιου τ' άλλο μέρος, το σκοτεινό.
θα 'λεγες γύρευαν να πιούν αίμα μία στάλα.
ήτανε γνώριμες μα δεν μπορούσα να τις ξεχωρίσω.
Κι ήρθε η φωνή του γέρου, αυτή την ένιωσα
πέφτοντας στην καρδιά της μέρας
ήσυχη, σαν ακίνητη:
«Κι α με δικάσετε να πιω το φαρμάκι, ευχαριστώ.
το δίκιο σας θα ναι το δίκιο μου που να πηγαίνω
γυρίζοντας σε ξένους τόπους, ένα στρογγυλό λιθάρι.
Το θάνατο τον προτιμώ.
ποιος πάει για το καλύτερο ο θεός το ξέρει».


Χώρες του ήλιου και δεν μπορείτε ν' αντικρίσετε τον ήλιο.
Χώρες του ανθρώπου και δεν μπορείτε ν' αντικρίσετε τον
                 άνθρωπο.

 

ΤΟ ΦΩΣ

Καθώς περνούν τα χρόνια
πληθαίνουν οι κριτές που σε καταδικάζουν•
καθώς περνούν τα χρόνια και κουβεντιάζεις με λιγότερες φωνές,
βλέπεις τον ήλιο μ' άλλα μάτια•
ξέρεις πως εκείνοι που έμειναν, σε γελούσαν,
το παραμίλημα της σάρκας, ο όμορφος χορός
που τελειώνει στη γύμνια.
Όπως, τη νύχτα στρίβοντας στην έρμη δημοσιά,
άξαφνα βλέπεις να γυαλίζουν τα μάτια ενός ζώου
που έφυγαν κιόλας, έτσι νιώθεις τα μάτια σου•
τον ήλιο τον κοιτάς, έπειτα χάνεσαι μες στο σκοτάδι•
ο δωρικός χιτώνας
που αγγίξανε τα δάχτυλά σου και λύγισε σαν τα βουνά,
είναι ένα μάρμαρο στο φως, μα το κεφάλι του είναι στο σκοτάδι.
Κι αυτούς που αφήσαν την παλαίστρα για να πάρουν τα δοξάρια
και χτύπησαν το θεληματικό μαραθωνοδρόμο
κι εκείνος είδε τη σφενδόνη ν' αρμενίζει στο αίμα
ν' αδειάζει ο κόσμος όπως το φεγγάρι
και να μαραίνουνται τα νικηφόρα περιβόλια•
τους βλέπεις μες στον ήλιο, πίσω από τον ήλιο.
Και τα παιδιά που κάναν μακροβούτια απ' τα μπαστούνια
πηγαίνουν σαν αδράχτια γνέθοντας ακόμη,
σώματα γυμνά βουλιάζοντας μέσα στο μαύρο φως
μ' ένα νόμισμα στα δόντια, κολυμπώντας ακόμη,
καθώς ο ήλιος ράβει με βελονιές μαλαματένιες
πανιά και ξύλα υγρά και χρώματα πελαγίσια•
ακόμη τώρα κατεβαίνουνε λοξά
προς τα χαλίκια του βυθού
οι άσπρες λήκυθοι.

 

Αγγελικό και μαύρο, φως,
γέλιο των κυμάτων στις δημοσιές του πόντου,
δακρυσμένο γέλιο,
σε βλέπει ο γέροντας ικέτης
πηγαίνοντας να δρασκελίσει τις αόρατες πλάκες
καθρεφτισμένο στο αίμα του
που γέννησε τον Ετεοκλή και τον Πολυνείκη.
Αγγελική και μαύρη, μέρα•
η γλυφή γέψη της γυναίκας που φαρμακώνει το φυλακισμένο
βγαίνει απ' το κύμα δροσερό κλωνάρι στολισμένο στάλες.
Τραγούδησε μικρή Αντιγόνη, τραγούδησε, τραγούδησε ...
δε σου μιλώ για περασμένα, μιλώ για την αγάπη•
στόλισε τα μαλλιά σου με τ' αγκάθια του ήλιου,
σκοτεινή κοπέλα•
η καρδιά του Σκορπιού βασίλεψε,
ο τύραννος μέσα απ' τον άνθρωπο έχει φύγει,
κι όλες οι κόρες του πόντου, Νηρηίδες, Γραίες
τρέχουν στα λαμπυρίσματα της αναδυομένης•
όποιος ποτέ του δεν αγάπησε θ' αγαπήσει,
στο φως•

               και είσαι
σ' ένα μεγάλο σπίτι με πολλά παράθυρα ανοιχτά
τρέχοντας από κάμαρα σε κάμαρα, δεν ξέροντας από πού να

       κοιτάξεις πρώτα,
γιατί θα φύγουν τα πεύκα και τα καθρεφτισμένα βουνά και το

       τιτίβισμα των πουλιών
θ' αδειάσει η θάλασσα, θρυμματισμένο γυαλί, από βοριά και

       νότο
θ' αδειάσουν τα μάτια σου απ' το φως της μέρας
πως σταματούν ξαφνικά κι όλα μαζί τα τζιτζίκια.

Πόρος, "Γαλήνη", 31 του Οχτώβρη 1946

 

 

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Όταν επισκεφθήκαμε την Άλκη Ζέη στο διαμέρισμα της στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας

Lifo Talks Όταν επισκεφθήκαμε την Άλκη Ζέη στο διαμέρισμα της στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας

28.2.2020
Η Άλκη Ζέη δεν μπόρεσε να ξαναμπεί στην κουζίνα όπου έγραψε «Το καπλάνι της βιτρίνας»

Lifo Talks Η Άλκη Ζέη δεν μπόρεσε να ξαναμπεί στην κουζίνα όπου έγραψε «Το καπλάνι της βιτρίνας»

28.2.2020
Σοφία Σεϊρλή: «Δώδεκα και μισή. Γρήγορα πέρασεν η ώρα»

Lifo Talks Σοφία Σεϊρλή: «Δώδεκα και μισή. Γρήγορα πέρασεν η ώρα»

25.12.2019
Twinsanity: Ο Γιάννης και ο Ρέι μπορεί ως δίδυμοι να μοιάζουν μεταξύ τους, όμως η ραπ τους δεν μοιάζει με καμία άλλη

Lifo Talks Twinsanity: Ο Γιάννης και ο Ρέι μπορεί ως δίδυμοι να μοιάζουν μεταξύ τους, όμως η ραπ τους δεν μοιάζει με καμία άλλη

17.12.2019
Η ηθοποιός Μαρία Κίτσου διαβάζει μια ερωτική επιστολή της Πηνελόπης Δέλτα προς τον Ίωνα Δραγούμη

Lifo Talks Η ηθοποιός Μαρία Κίτσου διαβάζει μια ερωτική επιστολή της Πηνελόπης Δέλτα προς τον Ίωνα Δραγούμη

11.12.2019
Δημήτρης Κίτσος: «Θυμάμαι που τάιζα τα άλογα ζάχαρη»

Lifo Talks Δημήτρης Κίτσος: «Θυμάμαι που τάιζα τα άλογα ζάχαρη»

30.11.2019
Κώστας Καζάκος: «Θα μείνω πάντα ιδανικός κι ανάξιος εραστής»

Lifo Talks Κώστας Καζάκος: «Θα μείνω πάντα ιδανικός κι ανάξιος εραστής»

28.11.2019
Οι Αθηναίοι της LiFO στο Μουσείο Μπενάκη: Θάνος Σαμαράς

Lifo Talks Οι Αθηναίοι της LiFO στο Μουσείο Μπενάκη: Θάνος Σαμαράς

27.11.2019
Οι Αθηναίοι της LiFO απόψε στο Μουσείο Μπενάκη

Lifo Talks Οι Αθηναίοι της LiFO απόψε στο Μουσείο Μπενάκη

27.11.2019
Οι Αθηναίοι της LiFO στο Μουσείο Μπενακη: Σταύρος Θεοδωράκης

Lifo Talks Οι Αθηναίοι της LiFO στο Μουσείο Μπενακη: Σταύρος Θεοδωράκης

25.11.2019
Οι Αθηναίοι της LiFO στο Μουσείο Μπενάκη: Saske

Lifo Talks Οι Αθηναίοι της LiFO στο Μουσείο Μπενάκη: Saske

25.11.2019
Οι Αθηναίοι της LiFO στο Μουσείο Μπενάκη: Θέμις Μπαζάκα

Lifo Talks Οι Αθηναίοι της LiFO στο Μουσείο Μπενάκη: Θέμις Μπαζάκα

24.11.2019