Ψάχνεις καθόλου για ζωή;

Ψάχνεις καθόλου για ζωή; Facebook Twitter
27

Από το mpananas

Δεν το φανταζόμουν πως μπορεί η δικιά σου ανεργία να προκαλεί τέτοια αμηχανία στους άλλους. Ντρέπονται που ρώτησαν πως πάει η δουλειά λες και έγινε κάτι που το ξαναθύμισες. Λες και το ξέχασα. Μετά πάντα ακολουθεί η ίδια ερώτηση 'και; ψάχνεις καθόλου για δουλειά;' Η αποθέωση είναι η έκφραση που παίρνει αυτός που ρωτά, όταν του απαντήσεις όχι δεν ψάχνω. Μια έκφραση μεταξύ λύπης, συμπόνιας και ερωτηματικού. Κάτι ανάμεσα από το 'που να ψάξεις και συ' με το 'δε μπορείς να μείνεις έτσι'. Σκέφτομαι πως στην ανεργία και το θάνατο οι άνθρωποι δε ξέρουν τι να πουν και πετάνε κάτι στερεοτυπικά χωρίς να λαμβάνουν υπόψη εσένα που τα λες.

 

Ακολουθούν συμβουλές που επίσης δεν έχουν σχέση με σένα, ακόμα και αν σε ξέρουν λίγο περισσότερο. Ο καθένας με το δικό του άγχος, τη δικιά του γνώμη, το δικό του φόβο. Μη μείνεις άνεργος, τους πρώτους μήνες εμφανίζονται ευκαιρίες μετά σε ξεχνάνε και τέτοια πολλά. Ένα άγχος μη πάθεις λέει κατάθλιψη. Πώς να εξηγήσεις πως κατάθλιψη θα πάθαινες αν έμενες λίγο ακόμα εκβιαστικά σε ένα περιβάλλον που είχες αρχίσει να σιχαίνεσαι. Κατάθλιψη θα πάθαινα αν έπρεπε ακόμα να μπαίνω στο μετρό κάθε πρωί και να πηγαίνω εκεί. Όταν κάτι έχει σαπίσει είναι σχεδόν λυτρωτικό να το πετάς. Είναι σχεδόν λυτρωτικό ακόμα και να στο παίρνουν με το ζόρι να στο πετάξουν άλλοι. Όπως και να χει το ξεφορτώθηκες.

Υπό προϋποθέσεις, η ανεργία, δεν είναι το χειρότερο πράγμα που μπορεί να σου συμβεί. Αν δεν έχεις δάνεια, νοίκια, χρέη ή παιδιά, η ανεργία μπορεί και να είναι ευκαιρία για αλλαγή. Η Φου μου, βάζει παξιμάδια σε σακούλες για τέσσερις ώρες κάθε μέρα, σε ένα νησί. Πρόσφατα είπε πως αυτή είναι η πιο έντιμη δουλειά που έχει κάνει ποτέ.

Αντέχουμε να εξευτελίζουμε τα θέλω μας, τα όνειρα μας, ολόκληρες τις ζωές μας αλλά δεν αντέχουμε να κάνουμε μια αλλαγή. Αντέχουμε να κάνουμε δουλειές που δε θέλουμε, να συνεργαζόμαστε με ανθρώπους που ούτε γεια δε θα λέγαμε, αντέχουμε να καταπίνουμε τον εκνευρισμό μας για εκείνο και το άλλο, αντέχουμε τον εκβιασμό και φοβόμαστε όταν μας βγάζουν από το πλαίσιο που μας έβαλαν.

Ψάχνω να βρω μέσα από τις συμβουλές που συνήθως μου δίνουν, αν υπάρχει ένας άνθρωπος που εξευτελίστηκε, αν κάποτε υπήρχε ένα θέλω που πνίγηκε πριν καν εκφραστεί και βλέπω μόνο φόβο. Φοβόμαστε την ελευθερία της μέρας μας, του χρόνου μας. Φοβόμαστε τους ίδιους μας τους εαυτούς γαμώτη. Αν για λίγο έχεις υπάρξει σε ένα γραφείο που κάνεις refresh τις ανοιχτές σελίδες στα social media, αν τις Κυριακές το βράδυ σε πιάνει η ψυχή σου που ξεκινάει ακόμα μια εβδομάδα εκεί, αν οι Δευτέρες θυμίζουν κηδεία και οι Τρίτες μνημόσυνο, αν έχεις βγει από το γραφείο του αφεντικού λέγοντας αντεγαμησουμωρή, αν έχεις ζωγραφίσει γραμμές και λουλουδάκια σε meetings που συζητάτε τα αυτονόητα, σαν οι ώρες να μην είναι πολύτιμες, τότε ξέρεις τι λέω.

Όπως και να το κάνουν, όπως και να το κάνουμε τέλος πάντων, δε μπορεί όλα αυτά να είναι χειρότερα από το να ξυπνάς χωρίς ξυπνητήρι και να μπορείς να συζητάς στις 11 μιας οποιαδήποτε μέρας να πας για καφέ στον ήλιο. Καταλαβαίνω τώρα πως στις διακοπές δεν προλαβαίνουμε να καταλάβουμε πόσο εξαρτημένοι είμαστε από το επαγγελματικό μας πλαίσιο. Πόσο εξαρτητικά υπομένουμε.

Λέω να φτιάξουμε ένα δίκτυο απεξάρτησης από τις βαρετές μας ζωές. Να βρισκόμαστε μια φορά την εβδομάδα και να μοιραζόμαστε όλες αυτές τις ιστορίες από τα κλιματιζόμενα γραφεία που νιώσαμε σκουπίδι. Να μιλάμε για τα όνειρα μας, να λέμε μεταξύ μας πόσο καλοί είμαστε στη μαγειρική, τη ζωγραφική, πόσο μας αρέσει να τριγυρνάμε στο κέντρο και να εφεύρουμε τρόπους να ζούμε από αυτά. Να θυμηθούμε πως είναι να είμαστε ελεύθεροι και ωραίοι άνθρωποι, γεμάτοι ταλέντα και ιδιομορφίες. Να κάνουμε αγκαλιές, να κοιταζόμαστε στα μάτια, να λέμε αλήθειες και να γελάμε με τα ψέματα. Να φτιάξουμε τις ζωές μας υπηρετώντας μόνο τους εαυτούς μας. Θα είμαστε καλύτερα.

Υ.Γ. Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο τεύχος #23 του ηλεκτρονικού περιοδικού babushkagr

Αρχείο
27

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Μετά την πανδημία του κορωνοϊού, η ανισότητα θα αυξηθεί»

Σωτήρης Ντάλης / «Μετά την πανδημία του κορωνοϊού, η ανισότητα θα αυξηθεί»

Ο αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου και επικεφαλής της Μονάδας Έρευνας για την Ευρωπαϊκή και Διεθνή Πολιτική σχολιάζει τον αντίκτυπο της πανδημίας και της εκλογής Μπάιντεν στην Ευρώπη.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
«Επί Τραμπ οι μειοψηφίες κατέστησαν πλειοψηφίες»

Σωτήριος Σέρμπος / «Επί Τραμπ οι μειοψηφίες κατέστησαν πλειοψηφίες»

Τι σηματοδοτεί η εποχή Μπάιντεν και τι αφήνει πίσω του ο απερχόμενος Πρόεδρος; Απαντά στη LiFO ο Σωτήριος Σέρμπος, αναπληρωτής καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής στο Δημοκρίτειο Παν/μιο Θράκης και Ερευνητής στο ΕΛΙΑΜΕΠ.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Θεοκλής Ζαούτης: «Είναι αρκετά πιθανόν να έχουμε τρίτο κύμα πανδημίας»

Ελλάδα / Θεοκλής Ζαούτης: «Είναι αρκετά πιθανόν να έχουμε τρίτο κύμα πανδημίας»

Ο καθηγητής Παιδιατρικής και Επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια και μέλος της Επιτροπής των Λοιμωξιολόγων του υπουργείου Υγείας μιλά για τα τελευταία δεδομένα της πανδημίας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Ο γυμνός βασιλιάς, το Καπιτώλιο και η επόμενη μέρα

Νικόλας Σεβαστάκης / Ο γυμνός βασιλιάς, το Καπιτώλιο και η επόμενη μέρα

Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν είναι ένας Γουίλι Σταρκ της εποχής μας. Υπάρχει κάτι σημαντικό που χωρίζει τη λαϊκιστική φαντασία των χρόνων του Μεσοπολέμου –όπως την αναπλάθει το μυθιστόρημα του Γουόρεν– από τα πλήθη που είδαμε να βγαίνουν από τα μεσαιωνικά σπήλαια των social media για να ορμήσουν προς το Καπιτώλιο.
ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΕΒΑΣΤΑΚΗΣ
Ευάγγελος Μανωλόπουλος: «Να μάθουμε να ζούμε με τις μάσκες, γιατί θα αργήσουμε να τις βγάλουμε»

Ελλάδα / Ευάγγελος Μανωλόπουλος: «Να μάθουμε να ζούμε με τις μάσκες, γιατί θα αργήσουμε να τις βγάλουμε»

Ο καθηγητής Φαρμακολογίας, Φαρμακογονιδιωματικής και Ιατρικής Ακριβείας στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Φαρμακολογίας, Ευάγγελος Μανωλόπουλος, μιλά στη LiFO για τα εμβόλια και τις φαρμακευτικές αγωγές που εξετάζονται. Απαντά για το δεύτερο κύμα της πανδημίας, εξηγεί ποια είναι η αλήθεια για τις ΜΕΘ, πότε θα αποχωριστούμε τις μάσκες αλλά και πότε προβλέπεται η επάνοδος στην κανονικότητα.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Γιατί η ασφάλεια του εμβολίου είναι υψηλού βαθμού; Ο καθηγητής της Οξφόρδης Πέτρος Λιγοξυγκάκης εξηγεί

Τech & Science / Γιατί η ασφάλεια του εμβολίου είναι υψηλού βαθμού; Ο καθηγητής της Οξφόρδης Πέτρος Λιγοξυγκάκης εξηγεί

Τι θα σημάνει η γενική χρήση των εμβολίων; Θα εφαρμοστούν νέοι κανόνες σχετικά με τον εμβολιασμό; Πότε προσδιορίζεται η έναρξή του; Και τι γίνεται με τους αρνητές;
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Η ενδοχώρα της άρνησης και το εμβόλιο

Νικόλας Σεβαστάκης / Η ενδοχώρα της άρνησης και το εμβόλιο

Η όποια στρατηγική για τον εμβολιασμό χρειάζεται να είναι σκληρή με τον νεοφασισμό των fake news και της ωμής παραπλάνησης. Την ίδια στιγμή, όμως, πρέπει να εντάξει τις ανησυχίες, τις αντιρρήσεις και τις δεύτερες σκέψεις πολλών ανθρώπων.
ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΕΒΑΣΤΑΚΗΣ
Ευάγγελος Καϊμακάμης: «Έχουν πεθάνει πολλοί σαραντάρηδες στα χέρια μας χωρίς προβλήματα υγείας»

Ελλάδα / Ευάγγελος Καϊμακάμης: «Έχουν πεθάνει πολλοί σαραντάρηδες στα χέρια μας χωρίς προβλήματα υγείας»

Ο πνευμονολόγος-εντατικολόγος στο νοσοκομείο Παπανικολάου μιλά για την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στις ΜΕΘ και τις μελλοντικές ανησυχίες του σχετικά με την πανδημία.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Θεόδωρος Βασιλακόπουλος: «Ακόμη κι αν είχαμε 10.000 κλίνες ΜΕΘ, αν γέμιζαν όλες, θα θρηνούσαμε 4.000 θανάτους»

Ελλάδα / Θεόδωρος Βασιλακόπουλος: «Ακόμη κι αν είχαμε 10.000 κλίνες ΜΕΘ, αν γέμιζαν όλες, θα θρηνούσαμε 4.000 θανάτους»

Ο καθηγητής Πνευμονολογίας-Εντατικής Θεραπείας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών σχολιάζει όλες τις τελευταίες εξελίξεις στο μέτωπο της πανδημίας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ

σχόλια

20 σχόλια
Βλέπω έναν άνθρωπο που αντιμετωπίζει την ανεργία με έναν συγκεκριμένο τρόπο, και από κάτω ένα κάρο άλλους να του λένε ότι δεν πρέπει να το αντιμετωπίζει έτσι αλλά αλλιώς! Μέχρι και τη λέξη "ψευτο-επαναστάτης" νομίζω είδα.... γιατί; επειδή είπε να αναθεωρήσει τη ζωή του;;; Οκέι, μπορεί να το κάνει... υπάρχουν κι αυτοί οι άνθρωποι, τι να κάνουμε... Πολλοί από αυτούς που σχολίασαν αλλοίωσαν τελείως το νόημα του κειμένου! Κράτησαν από το κείμενο μια-δυο φράσεις που ένιωθαν ότι αφορούσαν τις δικές τους ζωές και με βάση αυτές το σχολίασαν αρνητικά. Ένιωσαν να θίγονται προφανώς, το κείμενο όμως δεν έχει δηκτικό ύφος, γιατί θίχτηκαν λοιπόν; μήπως λέει πικρές αλήθειες το κείμενο τελικά;;;
Όταν η "φανταστική" πραγματικότητα που είχαμε όλοι συμμετάσχει στη δημιουργία της γκρεμίζεται, είναι ανθρώπινο να στρέφεσαι σε σένα για να αντλήσεις ψυχική δύναμη. Μόνο που τότε βλέπεις ότι δεν πρόσεξες το σημαντικότερο κομμάτι σου όλα αυτά τα χρόνια. Και είναι ακόμη πιο οδυνηρό. Ο καθένας μπορεί να αντεπεξέλθει, αλλά οι αποφάσεις για "εσωτερική αλλαγή" συγκλονίζουν και είναι πολύ δύσκολες. Οι υπόλοιπες αλλαγές έρχονται πολύ πιο εύκολα.
δεν υπάρχει κάνενα προνόμιο στο να είναι κάποιος άνεργος. Ναι μπορεί να έχεις ελευθερο χρόνο άλλα δεν έχεις τα χρήματα για να κάνεις αυτα που θέλεις,την ανεξαρτήσια το να μπορείς να μένεις μόνος σου και να συντηρείς ο ίδιος τον ευατό σου χωρίς να νοιώθεις ότι είσαι βάρος στην κοινωνία και στους άλλους, αλλα να περιμένεις απο γονείς σου να σε συντηρήσουν που ύπαρχει αξιοπρέπεια σε αυτό? για να κάνεις τον "μάγκα" οπως καποιοι λέτε θα πρέπει να έχεις γονείς που τα "φυσάν" τα λεφτά και σίγουρα να έχεις μια άλφα ηλικία πχ 20χρονων που δεν σε ενδιαφέρει και πολύ αν σε χαρτσιλικόνει ο πατέρας σου, όταν έχεις γονείς που είναι συνταξιουχοι και τους έχουν μείωσει την σύνταξη ,τους έχουν βάλει ένα σωρό φόρους γιατί κάποιο έξυπνοι πολικτικοι θεωρεισαν ότι είναι πλούσιοι γιατι παίρνουν την αστρονινικη σύνταξη!!!! των 700ευρώ!!! και πρέπει να συντηρεί και έσενα τοτε τα πράγματα είναι πολυ δύσκολα.η ανεργία είναι ένα κοινωνικό πρόβλημα που πλήτει όλους είτε έχουν παιδιά,χρεη,δάνεια είτε όχιόσο για τις υποχρεωσεις σας ήταν επιλογής σας να πάρεται και τα δανεια, και να κάνεται παιδιά κ.τ.τώρα γιατί τα έχεται βάλει με αυτους που δεν έχουν τις ίδιες υποχρεωσεις? Απενατίας έμενα δεν ήταν η επιλογή μου να μείνω άνεργη με απέλυσαν γιατί η εταιρεία δεν τα έβγαζε πέρα και έπρεπε να μειωσει το προσωπικό.
Το κείμενο είναι εξαιρετικό! Επιτέλους κάποιος φωτίζει κι άλλες πλευρές ένος θέματος που αντιμετωπίζεται μονοδιάστατα μέχρι τώρα. Θα ήθελα όμως να μείνω στα σχόλια. Πολλοί έγραψαν "όσοι έχουν υποχρεώσεις..." τι είναι οι υποχρεώσεις δηλαδή; ένα πακέτο που βγαίνοντας από το λύκειο ή τη σχολή κάποιοι το πήραν και κάποιοι άλλοι όχι; Γιατί υπάρχει μια τάση να ξεχνάνε οι άνθρωποι την προσωπική τους ευθύνη; Κάποιος διαλέγει να πάρει δάνειο, διαλέγει να κάνει παιδιά, διαλέγει μια συγκεκριμένη ζωή με συγκεκριμένες υποχρεώσεις! Κι ύστερα για να επιβεβαιώσει την ανάγκη της επιλογης του τα βάζει με αυτούς που μπορεί να επέλεξαν κάτι άλλο. 'Ολοι έχουμε υποχρεώσεις, απλά κάποιοι μπορεί να επέλεξαν οι υποχρεώσεις τους να μην έχουν τόσο να κάνουν με τα χρήματα! Δεν υπάρχει ένας τρόπος να γίνουν τα πράγματα και σίγουρα ο τρόπος δεν είναι αυτός που τόσα χρόνια μας θέλει σε κακές δουλειές και στο φόβο της ανεργίας!
Το ότι δεν έχεις υποχρεώσεις δε σημαίνει ότι δεν σου χρειάζεται δουλειά, ότι δεν σε σκοτώνει η ανεργία. Το να μεγαλώνεις και να μη βλέπεις μέλλον είναι οδυνηρό. Σε κάθε περίπτωση όμως δεν είναι κακό να μη σκύβεις το κεφάλι, να μην υποκύπτεις στα πάντα. Οκ έχουμε κρίση, Οκ η αγορά εργασίας είναι δύσκολη, αλλά προσωπικά αρνούμαι να βυθιστώ στη μιζέρια! Ρίξτε μια ματιά και σε αυτό http://redsocks-blackrocks.tumblr.com/post/19411120837. Εμένα μου δείχνει ένα διαφορετικό πρόσωπο της όλης κατάστασης.
to ti kanei kathenas me tin zwi tou k pws ta vgazei pera einai diko tou thema,den einai aparaitito na se kanei magka o mpampa sou....auta ta lete apo stenomualia....an kapoios apla xairetai tis stigmes , apolamvanei eleutheria k den exei skasei apo skotoures einai uperoxo...Apla diaforetikos tropos skepsis pou den ginetai oloi na sumfwnisoun alla oute pote na to doun me ta idia matia...opote 'let him be' opws kai gia mena, apo proswpiki peira sto thema, mporw na pw 'let me be' k min asxoliste ;-)
Ρε παιδιά, τον παρεξηγήσατε τον κειμενογράφο. Δεν εκθειάζει την ανεργία ως τρόπο ζωής και την εξάρτηση απο τους γονείς.Για προσέξτε λίγο αυτό:"Η Φου μου, βάζει παξιμάδια σε σακούλες για τέσσερις ώρες κάθε μέρα, σε ένα νησί. Πρόσφατα είπε πως αυτή είναι η πιο έντιμη δουλειά που έχει κάνει ποτέ."Λέει ότι αν δεν έχεις υποχρεώσεις η ανεργία είναι ευκαιρία για αλλάγή. Και ότι ίσως έτσι να κάνουμε κάποιες δουλειές που παλιότερα δεν θα καταδεχόμασταν.Εγώ προσωπικά θα την έκανα αυτή τη δουλειά με τα παξιμάδια αν ήξερα κάποιον που να τη προσφέρει. Οι δε 4 ώρες είναι ιδανικές για όσους έχουν και κάποια ενδιαφέροντα στον ελεύθερό τους χρόνο.Και δεν πρόκειται να κατηγορήσω κανέναν που ανέλαβε υποχρεώσεις στο παρελθόν. Όμως στο μέλλον ας το σκεφτόμαστε προσεκτικά πριν παρουμε δάνειο, αυτοκίνητο ή κάνουμε παιδί.Και καλά το δάνειο και το αυτοκίνητο είναι προσωπικό μας πρόβλημα. Το παιδί όμως δεν μας φταίει σε τίποτα αν πρώτα το κάνουμε και κατόπιν ανακαλύψουμε ότι δεν μπορούμε να το συντηρήσουμε. Δεν είναι ανάγκη να κάνουμε παιδιά όλοι. Λιγότερα παιδιά σημαίνει λιγότερη ανεργία στο μέλλον
Ωραίο άρθρο!Κακά τα ψέμματα όσοι τη σήμερον ημερα ΔΕΝ έχουν δάνεια,χρέη,νοίκια η παιδιά είναι "προνομιούχα" πλάσματα.Και δεν εννοώ ότι έχουν κάποιο γονιό που βοηθά ,όχι, και στον ήλιο μοίρα να μην έχουν, πάλι είναι σε καλύτερη μοίρα από τους υπόλοιπους.Τι να λέμε ρε παιδιά, άμα έχεις να νοιαστείς μόνο για το σαρκίο σου μπορείς και να πεις όσα πάνε και όσα έρθουν βρε αδερφέ!Αμα είσαι σκλάβος υποχρεώσεων ε ...εκεί τι να λέμε ...πολύ δύσκολα..
Μάλιστα, πρεπει δλδ σωνει και ντε να εχεις δανεια παιδια και νοικια για να σε αποδεχτει η κοινωνια ως ''δικό της παιδί".τόση κακία και ζήλεια ρε παιδιά?δικαίωμα του καθενός είναι αν θα υπερχρεωθεί ή όχι, ακούς εκεί προνομιούχα πλάσματα οι άνεργοι που δεν εχουν οικογένεια και χρεη!!!!
Όλα καλά και συμφωνώ ως προς τον απεγκλωβισμό από πνιγηρές ρουτίνες που δεν μας εκφράζουν. Ο ελεύθερος χρόνος είναι και αν όχι μπορεί να είναι εποικοδομητικός, χρήσιμος, απολαυστικός. Δεν υπάρχει όμως τίποτα διασκεδαστικό στην ανεργία. Σου στερεί την ανεξαρτησία ζωής, κινήσεων, επιλογών, σε δένει στο πατρικό σου σπίτι και εισόδημα. Σου στερεί το δικαίωμα στην επιλογή, το σωστό και το λάθος. Είμαι άνεργη, και διαφωνώ με το συμπέρασμα του κειμένου. Διόλου δεν με απασχολούν τα χρήματα ως αυτοσκοπός. Θέλω όμως δουλειά για να μπορώ να πραγματώνω τα βήματα που θα με φέρουν πιο κοντά στα όνειρά μου.
"Αντέχουμε να εξευτελίζουμε τα θέλω μας, τα όνειρα μας, ολόκληρες τις ζωές μας αλλά δεν αντέχουμε να κάνουμε μια αλλαγή. Αντέχουμε να κάνουμε δουλειές που δε θέλουμε, να συνεργαζόμαστε με ανθρώπους που ούτε γεια δε θα λέγαμε, αντέχουμε να καταπίνουμε τον εκνευρισμό μας για εκείνο και το άλλο, αντέχουμε τον εκβιασμό και φοβόμαστε όταν μας βγάζουν από το πλαίσιο που μας έβαλαν."Ναι φιλε, οταν εχεις παιδια να θρεψεις ολα τα αντεχεις!! Θα ελεγα λοιπον ενα μεγαλο μπραβο σε ολους αυτους που ακομα αντεχουν! Για μενα αυτοι ειναι αξιοι θαυμασμου και οχι αυτοι που "επαναστατουν" εκ του ασφαλους γιατι μπορει να τους ζησει ακομα ο μπαμπας!
Ακριβώς.Η μαγκιά είναι να αντέχεις και μέσα από όλες τις αντιξοότητες να βρίσκεις τον εαυτό σου και να δίνεις δύναμη στην οικογένειά σου.Με τα λεφτά του μπαμπά μπορείς να λες ό,τι θέλεις...
Πολύ όμορφο και όσο για το κομμάτι που έχετε κολλήσει όλοι τα λεφτά δεν είναι το παν! Με συντηρώ κάμποσα χρόνια τώρα και ναι οκ κάποιες στιγμές είναι λίγο πιο δύσκολα αλλά όλα περνάνε άμα το δεις ψύχραιμα και προχωρήσεις...
κι όμως.. Με ή χωρίς προϋποθέσεις.. (που για τους περισσότερους από εμάς είναι πρόβλημα η έλλειψη εισοδήματος, όπως και για μένα - ειδικά αν δεν υπάρχει από κάπου, κάποιο back-up) λέει πολλές αλήθειες το άρθρο.. Ειδικά για τους χώρους εργασίας και τις αναγκαστικές συναναστροφές.. Λίγοι είναι οι τυχεροί που συνδιάζουν εργασία και χαρά μαζί...
''Υπό προϋποθέσεις, η ανεργία, δεν είναι το χειρότερο πράγμα που μπορεί να σου συμβεί. Αν δεν έχεις δάνεια, νοίκια, χρέη ή παιδιά, η ανεργία μπορεί και να είναι ευκαιρία για αλλαγή"Μη σου πω ότι, άμα έχεις και μερικά χιλιάρικα στην μπάντα, είναι σούπερ :Ρ
Αναγνωρίζω τον εαυτό μου στην αμηχανία των άλλων, στα αδιάκοπα ερωτήματα "ψάχνεις καθόλου για δουλειά;" ή "βρήκες τίποτα;", στο γεμάτο λύπηση αλλά και αποδοκιμασία (για σένα)βλέμμα όταν ακούνε το "όχι" και - το χειρότερο - στις "συμβουλές που επίσης δεν έχουν σχέση με σένα", στις ατέλειωτες κουβέντες που είσαι υποχρεωμένος να υπομένεις όταν ο καθένας θεωρεί ότι είναι καθήκον του να σου προτείνει λύσεις, ιδέες, εναλλακτικές παρόλο που εσύ ούτε μία φορά δεν ζήτησες τη γνώμη τους.
"Αν δεν έχεις δάνεια, νοίκια, χρέη ή παιδιά, η ανεργία μπορεί και να είναι ευκαιρία για αλλαγή."Υπαρχουν αραγε τετοιοι; Η προφανως οπως αναφερουν και αλλοι πιο πανω, αυτος που εγραψε το κειμενο μαλλον εχει λυμμενο το προβλημα βιωσιμοτητας του...
Πριν 1,5 χρόνο έχασα τη δουλειά, λόγω περικοπών (όχι απόδοσης). Ήμουν από τους πιο "εύκολους" για απόλυση.Σηκώθηκα κι έφυγα από την Αθήνα και γύρισα στην πόλη μου. Και φυσικά πήρα την απόφαση να φύγω μια ώρα νωρίτερα για εξωτερικό (από καιρό το πάλευα να επιστρέψω έξω). Τελικά μετά από 1,5 χρόνο κι αφού αναθεώρησα τα ΠΑΝΤΑ γύρω από τον τομέα εργασία, είμαι ευχαριστημένος, κάνω διδακτορικό με υποτροφία και περνάω καλά. Βέβαια δεν έχω παιδιά, σκυλιά και δάνεια, οπότε μέχρι στιγμής τουλάχιστον δείχνει ότι τα κατάφερα.Η απόλυση όντως μπορεί να σημαίνει αλλαγή στη ζωή σου, είναι ευκαιρία για να αναθεωρήσεις πράγματα και βεβαιότητες και ενδεχομένως σε ωθεί να πάρεις ρίσκα, που ειδάλλως ίσως δε θα έπαιρνες.
Ναι υπαρχουν τετοιοι. Που ζεις? Στον πλανητη σου παιρνεις απολυτηριο λυκειου και ξαφνικα σου ερχονται ουρανοκατεβατα παιδια και δάνεια?Μια χαρα τα λέει ο άνθρωπος, πέσατε όλοι να τον φάτε. Και ναι, ίσως είναι ευκαιρία να πάρεις κάποιες αποφάσεις που θα ήταν πιο δύσκολες. Για να μην σχολιάσω το γεγονός ότι υπάρχει και αξιοπρέπεια. Γιατί ανθρώπους που δεν έχουν τις προαναφερθείσες υποχρεώσεις και, παρ'όλα αυτά, κάθονται και τους π... ο κάθε μ... για 400 ευρώ, ανασφάλιστους, πραγματικά δεν το καταλαβαίνω.Αν έχεις πρόβλημα επιβίωσης, αλλάζει το πράγμα.
''Υπό προϋποθέσεις, η ανεργία, δεν είναι το χειρότερο πράγμα που μπορεί να σου συμβεί. Αν δεν έχεις δάνεια, νοίκια, χρέη ή παιδιά, η ανεργία μπορεί και να είναι ευκαιρία για αλλαγή''αυτό τα λεει όλα. Γιατί αν εχεις αυτά, δε μπορεις να εισαι τόσο ψύχραιμος.