Οι επιπολαιότητες του Εθνικού Θεάτρου

Οι επιπολαιότητες του Εθνικού Θεάτρου Facebook Twitter
8

Οι επιπολαιότητες του Εθνικού Θεάτρου Facebook Twitter
Πέφτουν οι σφαίρες σαν το χαλαζι/ κι ο καλλιτέχνης αναστενάζει... Εικονογράφηση: Γιώργος Καταπόδης/ LIFO

 

Με  κούραση, οι ήδη πολύ ταλαιπωρημένοι Αθηναίοι διάβασαν την ανακοίνωση που διέρευσε στα media το απόγευμα χθες, από το κορυφαίο κρατικό θέατρο της Ελλάδας. Είχε ώς εξής:

 

Το Σάββατο 23 Απριλίου, το Εθνικό Θέατρο με τη φιλική συμμετοχή καλλιτεχνών (ηθοποιών, σκηνοθετών και μεταφραστών) διοργανώνει μια γιορτή προς τιμή του Sir Willy (William Shakespeare), με αφορμή τη συμπλήρωση των 400 χρόνων από το θάνατό του. Μέσα σε ένα κοντέινερ – μια πρωτότυπη εγκατάσταση - που θα στηθεί με τη συνδρομή του Δήμου Αθηναίων στην πλατεία Ομονοίας, από τις 11:00 το πρωί έως τις 23:00, ηθοποιοί, σκηνοθέτες και μεταφραστές ζωντανεύουν αποσπάσματα από τα σημαντικότερα έργα του κορυφαίου θεατρικού συγγραφέα και καλούν τους επισκέπτες του «Δωματίου» σε ένα συναρπαστικό ποιητικό ταξίδι.  

Η είσοδος για το κοινό θα είναι ελεύθερη.

Τα δελτία εισόδου θα διατίθενται αυθημερόν στο χώρο δράσης με σειρά προτεραιότητας και ο μέγιστος χρόνος παραμονής στο «Δωμάτιο του Σαίξπηρ» θα είναι 20’. 

 

Μάλιστα. Ο συσχετισμός σπάει καρύδια: Για να εορταστεί ο μεγαλύτερος ποιητής της ανθρωπότητας, θα στηθεί μες στο καταμεσήμερο ένα ΚΟΝΤΕΪΝΕΡ στην πλατεία Ομονοίας και όσοι θέλουν να ακούσουν τους  στίχους του, θα μπαίνουν ΜΕΣΑ στο ΚΟΝΤΕΪΝΕΡ και θα καθονται για 20 λεπτά (στα 30 άλλωστε θα έσκαγαν).

 

Τι μεγαλοφυές! Και κυρίως τι ανατρεπτικό! Άραγε ποιό πρωτοποριακό πνεύμα σφίχτηκε τόσο πολύ για να σκεφτεί μια τόσο πολυσήμαντη μεταμοντερνιά!

 

Μήπως ο ίδιος που είχε την ιδέα να απαγγέλλουν ποίηση οι ηθοποιοί από τα παράθυρα του Εθνικού στους δύσμοιρους που περνάνε από κάτω;

 

Μάλλον.

 

Άξιος ο μισθός του!

 

Πέρα από την τραβηγμένη απ’ τα μαλλιά πρόθεση εντυπωσιασμού, η πράξη έχει κάτι βαθύτατα απωθητικό. 

 

Διαδραματίζεται στο μέρος που περιφέρονται οι πιο απελπισμένοι των απελπισμένων κι αντί να τους δώσει ψωμί (ή τα ψιλά της πρέζας τους), τους δίνει παντεσπάνι. Σκέφτεται κανείς με τι έκπληξη και μοναξιά, οι ανέστιοι κι οι πλάνητες της πλατείας θα δουν το τσίρκο να στήνεται μπροστά τους, και τους τρικυμισμένους χίψτερς με τα δελτία εισόδου στα χέρια, να ανεβαίνουν τα σκαλιά για να δουν την Τρικυμία (τους). Σκέφτεται κανείς τους μπαϊλντισμένους, άφραγκους μικροπωλητές, τους περιπτεράδες, τις βίζιτες  να βλέπουν μπρος τους πάλι την ίδια ιλαροτραγωδία να επαναλαμβάνεται: μια χούφτα κουλτουριάρηδες να τους καλούν πασίχαροι στη υπερταξική μέθεξη της (φαιδρής τους) Τέχνης.

 

Γιατί αυτό δεν είναι Τέχνη- είναι φαιδρότητα. Για να αλληλοχορταίνουν οι αυτιστικοί νάρκισσοι μεταξύ τους― επιβεβαιώνοντας την ανωτερότητα και πονοψυχιά τους. 

 

Όπως βεβαίως και δεν είναι υπερταξική. Κατά βάθος είναι η απόλυτη περιφρόνηση προς το δράμα που περνάνε οι άνθρωποι που ζούνε γύρω απ΄την πλατεία, αφού αγνοεί το βασικό: Σε όσους πεινάνε κι είναι κυνηγημένοι, πρώτα δίνεις ψωμί, κατάλυμμα, φάρμακα και ρούχα -κι άργότερα, πολύ αργότερα τους φέρνεις ένα κοντέϊνερ με τέχνη.

 

Αν πραγματικά το Εθνικό ήθελε να τιμήσει το κορυφαίο θεατρικό ποιητή της Ιστορίας  κι όχι να ικανοποιήσει τις επιπόλαιες, χαριτόβρυτες ιδεοληψίες του, θα φρόντιζε οι στίχοι  αυτοί να ακουστούν σε χώρο ηπιότερο και αυτιά  διαθέσιμα να τους ακούσουν. Υπάρχουν πλατείες, πάρκα, κήποι, η πλαγιά πάνω απ τον Κεραμεικό, δεκάδες πρόσφορα σημεία, λίγες ώρες το απόγευμα, χωρίς καραγκιοζλίκια, που τα αξεπέραστα λόγια του Σαίξπηρ ίσως θα συγκινούσαν και τον πιο άσχετο περαστικό ―κι όχι να του επιβεβαιώσουν αυτό που πάντα υποψιαζόταν: ότι οι καλλιτέχνες είναι στην κοσμάρα τους.

 

Δυστυχώς, το Εθνικό κάνει τέτοιες επιπολαιότητες τελευταίως. Δεν ξέρουμε αν είναι σύμπτωμα περαστικό ή συμμετέχει υπερήφανα στον γενικευμένο εκτροχιασμό του κράτους, προς κάτι ανθρωπιστικώς λαλίστατο, μα ανθρωπίνως κούφιο.

8

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Για την έκφραση «Επάγγελμα ομοφυλόφιλος»

Θοδωρής Αντωνόπουλος / Για την έκφραση «Επάγγελμα ομοφυλόφιλος»

Αν θεωρήσουμε την ομοφυλοφιλία επάγγελμα, αξιότιμε κ. συνήγορε, τότε σίγουρα αυτό θα πρέπει να ενταχθεί στα βαρέα ανθυγιεινά. Τουλάχιστον για όσο μπορούν να δηλητηριάζουν τον δημόσιο λόγο κακοποιητικές απόψεις, αντιλήψεις και πρακτικές, σαν αυτές που είτε εκφέρετε είτε ενθαρρύνετε.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Γιατί το επίπεδο του δημοσίου διαλόγου είναι τόσο απελπιστικά χαμηλό;

Δημήτρης Π. Σωτηρόπουλος / Γιατί το επίπεδο του δημοσίου διαλόγου είναι τόσο απελπιστικά χαμηλό;

Αντί να διαφωνήσουμε για το ένα ή το άλλο θέμα, όπως και είναι θεμιτό και αναμενόμενο σε μια δημοκρατία διαλόγου, το μόνο που ξέρουμε να κάνουμε είναι να εξευτελιζόμαστε οι ίδιοι και να εξευτελίζουμε τους άλλους, ωσάν να ήταν οι χειρότεροι εχθροί μας.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ
O βούρκος των ημερών

Στήλες / O βούρκος των ημερών

Σήμερα: Μηνύματα στο αλεξίπτωτο • • • βουλευτική ηπιότητα • • • περιβαλλοντικη καταστροφή στο Ισραήλ • • • δύσκολες μέρες για τον Μακρόν • • • εμβολιαστική ευνοιοκρατία • • • ένας γενναιόδωρος πρώην οδηγός νταλίκας • • • η περιπέτεια της «μυστικής ομιλίας»
ΚΩΣΤΑΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
Ψάχνοντας τις ευθύνες, ξεχάσαμε τους κακούς

Αρετή Γεωργιλή / Ψάχνοντας τις ευθύνες, ξεχάσαμε τους κακούς

Γιατί όλη αυτή η πολιτική χυδαιότητα που αποπροσανατολίζει την κοινή γνώμη από το πραγματικό πρόβλημα και στρέφει τη συζήτηση σε μια στείρα κομματική αντιπαράθεση, στις πλάτες όλων αυτών των παιδιών, που το μόνο που ζητούν είναι δικαίωση και γαλήνη;
ΑΡΕΤΗ ΓΕΩΡΓΙΛΗ
Το δίλλημα με τον Κουφοντίνα

Τι διαβάζουμε σήμερα: / Το δίλλημα με τον Κουφοντίνα

Σήμερα: Τα Ζεν της Βαϊκάλης • • • νίκη μεγαλοψυχίας • • • η βία δεν πτοεί (ακόμη) τους Βιρμανούς • • • μια πρώτη δικαίωση • • • οι επίμονοι Ινδοί αγρότες • • • δημοκρατία και πίτσα • • • ένας τιτάνας
ΚΩΣΤΑΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

σχόλια

7 σχόλια
Για την ημέρα της ποίησης θέλω να αναφέρω ότι ήμουνα εκεί ως κοινό και δεν ήταν καθόλου δύσμοιροι όσοι παρακολούθησαν τη βραδιά. Και ήταν πολλοί,η εικόνα του θεάτρου εξαιρετική, με ωραίους φωτισμούς και οι καλλιτέχνες πολλοί και καλοί με την Αγίου Κωνσταντίνου κλειστή για τα αυτοκίνητα.Όσο για τον Σαίξπηρ δεν ξέρω πώς θα είναι. Θα το δούμε.Αλλά η Ομόνοια δεν είναι μόνο για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες.Κι έπειτα το θέατρο δεν υπάρχει για να δίνει στέγη και τροφή, αλλά πολιτισμό.Και σε αρκετούς χώρους υποδοχής και στέγασης μεταναστών (π.χ. Ελληνικό) γίνονται εκδηλώσεις ψυχαγωγίας και πολιτισμού.
"Αμετροεπής και αλαζόνας" ο Λιβαθηνός;;; Ε, τώρα, τα έχω πλέον ακούσει όλα! Μακάρι να είχαν και άλλοι το ήθος και την σπάνια ευγένεια του κυρίου Λιβαθηνού, δεν μπορώ να πω κάτι άλλο...Όσον αφορά το κοντέϊνερ, μήπως να περιμένουμε να δούμε πρώτα την εκδήλωση πριν την κράξουμε;
"Γιατί αυτό δεν είναι Τέχνη- είναι φαιδρότητα. Για να αλληλοχορταίνουν οι αυτιστικοί νάρκισσοι μεταξύ τους― επιβεβαιώνοντας την ανωτερότητα και πονοψυχιά τους."Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο..
Η αισθητική σημειολογία τα έχει όλα , το δήθεν ανατρεπτικό + αντισυμβατικό έχει ποτίσει την ζωή μας για χρόνια , η κορύφωση του τον τελευταίο χρόνο ευτελίζει με τους χειρότερους εκπροσώπους του αιώνιου αριστερου κατεστημένου διαχρονικές αξίες στο συνολικό φάσμα του πολιτισμού.
Προσωπικά το θεωρώ εξαιρετική ιδέα για πείραμα. Το κοντέϊνερ στην πλατεία με δωρεάν είσοδο και 20 λεπτά είναι αρκετά χαμηλό κατώφλι να δρασκελίσει όποιος κι αν έχει την περιέργεια. Κι αν όχι οι μέτοικοι τότε σίγουρα 100 κουλτουριάρηδες - γιατί ο δημόσιος χώρος την Ομόνοιας ανοίκει σε όλους κι αν υπάρξει διάθεση να συνυπάρξουν γιατί όχι. Τέλος δε φαντάζομαι να κοστίζει όσο μια παραγωγή στο Εθνικό οπότε προσωπικά το θεωρώ πολύ ωραίο πειραματισμό κι αν δεν πετύχει, δεν είναι σημαντικές οι απώλειες. Αν πετύχει όμως;