Οι ναρκομανείς των αθηναϊκών δρόμων

Facebook Twitter
4

 Φωτογραφία από το πρώτο άλμπουμ του Larry Clark με τίτλο «Tulsa».

Στο χωριό μου υπήρχε ένας χρήστης ηρωίνης. Τον θυμάμαι από παιδί να πηγαινοέρχεται σε ένα δρόμο που οδηγούσε στο διπλανό χωριό. Είναι ένας δρόμος που για να τον διασχίσεις με τα πόδια θες περίπου ένα τέταρτο. Πολλές φορές θυμάμαι ότι περπατούσε φτιαγμένος, τον προσπερνούσα με τα πόδια, τελείωνα κάποιες δουλειές που είχα, επέστρεφα με τα πόδια από τον ίδιο δρόμο και αυτός ήταν ακόμα στα μισά.

Κάποτε μπήκε σε ένα πρόγραμμα απεξάρτησης, ο αδερφός του μάλλον του βρήκε μια δουλειά, για μερικούς μήνες φαινόταν καλά. Ξανακύλησε, ξαναμπήκε στο πρόγραμμα, ξανακύλησε. Πέθανε πριν δυο χρόνια. Φυσικά από ηρωίνη. Είχα σκεφτεί ότι η επιστροφή του στο χωριό μετά την αποτοξίνωση μάλλον δεν του έκανε καλό. Ότι στην Αθήνα η ανωνυμία πιθανόν να του εξασφάλιζε μια καλύτερη τύχη στην θεραπεία του. Και αυτό γιατί μια άλλη ναρκομανής, από το χωριό μου πάλι, μετά από αποτυχημένες απόπειρες αποτοξίνωσης, μετά από φυλακή, τα τελευταία χρόνια φαίνεται να είναι εντάξει από αυτά που ακούγονται (σ.σ Αν ακούσεις κάτι θετικό για την ζωή κάποιου πίσω από την πλάτη του στην ελληνική επαρχία, πολλαπλασίασε το επί δυο γιατί τα καλά λόγια δύσκολα λέγονται πίσω από την πλάτη. Για τα κακά λόγια πίσω από την πλάτη του μάλλον θα χρειαστείς την πράξη της αφαίρεσης), ζει στην Αθήνα,τα τελευταία χρόνια έχει πιάσει δουλειά, και δεν έχει επιστρέψει από τότε στο πατρικό της (ή επιστρέφει βράδυ και εξαφανίζεται).

Συχνά τον σκέφτομαι αυτό τον νεκρό χρήστη χωρίς να είχαμε την ιδιαίτερη σχέση πέρα από ένα «γεια», τα τελευταία χρόνια που καθημερινά βλέπω τους χρήστες ναρκωτικών στο κέντρο της Αθήνας.

Είναι ένα χάος που δεν μπορεί να κρυφτεί κάτω από κανένα χαλάκι της πολιτείας. Περιοχές του κέντρου της Αθήνας, όπως αυτή που μένω, θυμίζουν μικρά χωριά γεμάτα χρήστες ναρκωτικών. Εάν μείνεις για αρκετό χρονικό διάστημα στην περιοχή οι φάτσες σου είναι οικείες. Η κοπέλα στην πλατεία Κουμουνδούρου που έχει κατασκηνώσει μαζί με άλλους κάτω από το γκράφιτι του Bleeps. Ένας κοντά στα σαράντα που ζητιανεύει πέφτοντας σχεδόν πάνω στα αυτοκίνητα της Πειραιώς. Ένας άλλος πάνω σε ένα καροτσάκι με κομμένο πόδι, χωρίς φλέβες που κάθεται στο φανάρι της Αχιλλέως και αυτοκίνητα περνούν ανάμεσα του. Και εκείνη η εικόνα της 3ης Σεπτεμβρίου που αν κατά τύχη βρεθείς απογευματινή ώρα τρομάζεις από το θέαμα. Χρήστες περιφέρονται ανάμεσα στον κόσμο κατακίτρινοι, ζόμπι μέσα σε λήθαργο «χορτάτα» από το δικό τους αίμα ψάχνουν την δόση τους.

Όλοι αυτοί υπήρχαν και πριν την οικονομική κρίση. Το κράτος δεν έκανε αρκετά τότε και δεν κάνει αρκετά τώρα ίσως γιατί προτεραιότητα έχουν άλλα ζητήματα. Τους θυμάται μόνο όταν κάποια μονάδα απεξάρτησης ξεσηκώνει τις αντιδράσεις των κατοίκων της περιοχής που μεταφέρεται ή όταν έχει Ολυμπιακούς Αγώνες για να μην του χαλάσουν την γυαλιστερή του εικόνα, τους στοιβάζει με τσαπατσουλιά οπουδήποτε.

Είναι χαμένοι και ξεχασμένοι από όλους. Η ανωνυμία τους στην Αθήνα το μόνο που τους έχει εξασφαλίσει είναι να αποτελούν μέρος του χάους της.

Μου έλεγε μια γνωστή μου που έχει δουλέψει σε κέντρα απεξάρτησης για τον αγώνα αρκετών χρηστών να ενταχθούν σε ένα πρόγραμμα. Για τις ατέλειωτες λίστες αναμονής που υπάρχουν. Είναι ένα θέμα που επείγει εξίσου με την φτώχεια και θα έπρεπε να είναι από τα νούμερο ένα ζητήματα στην «ατζέντα των κυβερνώντων».

Αλλά να μου πεις εδώ θα κάνουμε πως δεν υπάρχουν οι άστεγοι σε δυο μήνες που θα έρθει η άνοιξη, με τους ναρκομανείς θα ασχολούμαστε;

4

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Μετά την πανδημία του κορωνοϊού, η ανισότητα θα αυξηθεί»

Σωτήρης Ντάλης / «Μετά την πανδημία του κορωνοϊού, η ανισότητα θα αυξηθεί»

Ο αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου και επικεφαλής της Μονάδας Έρευνας για την Ευρωπαϊκή και Διεθνή Πολιτική σχολιάζει τον αντίκτυπο της πανδημίας και της εκλογής Μπάιντεν στην Ευρώπη.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
«Επί Τραμπ οι μειοψηφίες κατέστησαν πλειοψηφίες»

Σωτήριος Σέρμπος / «Επί Τραμπ οι μειοψηφίες κατέστησαν πλειοψηφίες»

Τι σηματοδοτεί η εποχή Μπάιντεν και τι αφήνει πίσω του ο απερχόμενος Πρόεδρος; Απαντά στη LiFO ο Σωτήριος Σέρμπος, αναπληρωτής καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής στο Δημοκρίτειο Παν/μιο Θράκης και Ερευνητής στο ΕΛΙΑΜΕΠ.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Θεοκλής Ζαούτης: «Είναι αρκετά πιθανόν να έχουμε τρίτο κύμα πανδημίας»

Ελλάδα / Θεοκλής Ζαούτης: «Είναι αρκετά πιθανόν να έχουμε τρίτο κύμα πανδημίας»

Ο καθηγητής Παιδιατρικής και Επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια και μέλος της Επιτροπής των Λοιμωξιολόγων του υπουργείου Υγείας μιλά για τα τελευταία δεδομένα της πανδημίας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Ο γυμνός βασιλιάς, το Καπιτώλιο και η επόμενη μέρα

Νικόλας Σεβαστάκης / Ο γυμνός βασιλιάς, το Καπιτώλιο και η επόμενη μέρα

Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν είναι ένας Γουίλι Σταρκ της εποχής μας. Υπάρχει κάτι σημαντικό που χωρίζει τη λαϊκιστική φαντασία των χρόνων του Μεσοπολέμου –όπως την αναπλάθει το μυθιστόρημα του Γουόρεν– από τα πλήθη που είδαμε να βγαίνουν από τα μεσαιωνικά σπήλαια των social media για να ορμήσουν προς το Καπιτώλιο.
ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΕΒΑΣΤΑΚΗΣ
Ευάγγελος Μανωλόπουλος: «Να μάθουμε να ζούμε με τις μάσκες, γιατί θα αργήσουμε να τις βγάλουμε»

Ελλάδα / Ευάγγελος Μανωλόπουλος: «Να μάθουμε να ζούμε με τις μάσκες, γιατί θα αργήσουμε να τις βγάλουμε»

Ο καθηγητής Φαρμακολογίας, Φαρμακογονιδιωματικής και Ιατρικής Ακριβείας στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Φαρμακολογίας, Ευάγγελος Μανωλόπουλος, μιλά στη LiFO για τα εμβόλια και τις φαρμακευτικές αγωγές που εξετάζονται. Απαντά για το δεύτερο κύμα της πανδημίας, εξηγεί ποια είναι η αλήθεια για τις ΜΕΘ, πότε θα αποχωριστούμε τις μάσκες αλλά και πότε προβλέπεται η επάνοδος στην κανονικότητα.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Γιατί η ασφάλεια του εμβολίου είναι υψηλού βαθμού; Ο καθηγητής της Οξφόρδης Πέτρος Λιγοξυγκάκης εξηγεί

Τech & Science / Γιατί η ασφάλεια του εμβολίου είναι υψηλού βαθμού; Ο καθηγητής της Οξφόρδης Πέτρος Λιγοξυγκάκης εξηγεί

Τι θα σημάνει η γενική χρήση των εμβολίων; Θα εφαρμοστούν νέοι κανόνες σχετικά με τον εμβολιασμό; Πότε προσδιορίζεται η έναρξή του; Και τι γίνεται με τους αρνητές;
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Η ενδοχώρα της άρνησης και το εμβόλιο

Νικόλας Σεβαστάκης / Η ενδοχώρα της άρνησης και το εμβόλιο

Η όποια στρατηγική για τον εμβολιασμό χρειάζεται να είναι σκληρή με τον νεοφασισμό των fake news και της ωμής παραπλάνησης. Την ίδια στιγμή, όμως, πρέπει να εντάξει τις ανησυχίες, τις αντιρρήσεις και τις δεύτερες σκέψεις πολλών ανθρώπων.
ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΕΒΑΣΤΑΚΗΣ
Ευάγγελος Καϊμακάμης: «Έχουν πεθάνει πολλοί σαραντάρηδες στα χέρια μας χωρίς προβλήματα υγείας»

Ελλάδα / Ευάγγελος Καϊμακάμης: «Έχουν πεθάνει πολλοί σαραντάρηδες στα χέρια μας χωρίς προβλήματα υγείας»

Ο πνευμονολόγος-εντατικολόγος στο νοσοκομείο Παπανικολάου μιλά για την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στις ΜΕΘ και τις μελλοντικές ανησυχίες του σχετικά με την πανδημία.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Θεόδωρος Βασιλακόπουλος: «Ακόμη κι αν είχαμε 10.000 κλίνες ΜΕΘ, αν γέμιζαν όλες, θα θρηνούσαμε 4.000 θανάτους»

Ελλάδα / Θεόδωρος Βασιλακόπουλος: «Ακόμη κι αν είχαμε 10.000 κλίνες ΜΕΘ, αν γέμιζαν όλες, θα θρηνούσαμε 4.000 θανάτους»

Ο καθηγητής Πνευμονολογίας-Εντατικής Θεραπείας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών σχολιάζει όλες τις τελευταίες εξελίξεις στο μέτωπο της πανδημίας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ

σχόλια

4 σχόλια
Η άθλια πλευρά της ζωής, για να μας θυμίζει το τεντωμένο σκοινί πάνω στο οποίο στέκονται οι ισορροπίες της. Για να μας αναγκάζει να σκύβουμε πότε πότε το κεφάλι μας. Για να μας δίνει τη γροθιά στο στομάχι που ούτε από τους πιο πεφωτισμένους παιδαγωγούς δε θα δεχόμασταν. http://www.youtube.com/watch?v=cTpIwVHRSjw
ειλικρινα με τοση ενημερωση που υπαρχει δεν καταλαβαινω πως ενα νεο παιδι αποφασιζει και μπλεκει με τα ναρκωτικα... και απο χρηματικης αποψη να το παρεις δεν συμφερει! κριμα ειλικρινα...
Μεγαλωσα κοντα σε Πανεπιστημιοπουλη Ζωγραφου -Ιλισια , λογω ασυλου οι χρηστες και οι μικροεμποροι ειχαν φτιαξει τον μικρο παραδεισο τους εκει .. Συριγγες καρφωμενες στα δεντρα και εμεις παιδια που βλεπαμε ανθρωπους να χανονται καπου μεσα τους μακρια. Τοσοι ανθρωποι παρατημενοι και χαμενοι , ευαισθητοι ανθρωποι οπως Ο Μ που ειχε δυο παιδακια και ειχε κανει cut απο την ηρωινη και προσπαθουσε να δουλεψει κηπουρος στο Δημο. Εξαιτιας του και λογω της αγαπης που ειχε μεσα του αυτος ο ανθρωπος εμαθα να αγαπω τα φυτα. Μας εβαζε στη σειρα ολη τη πιτσιρικαρια και μας μαθαινε τα παντα για τα φυτα, οχι σαν τους μπαμπογερους που μας κυνηγουσαν γιατι τα ακουμπουσαμε.. Τον εδιωξαν απο τη πολυκατοικια οταν επεσε παλι στα σκληρα , δεν τον συγχωρεσα τον πατερα μου για αυτο αλλα και ολους οσους ζουσαν τοτε μεσα εκει.. Ελεγαν οτι εχουν παιδια και δεν πρεπει να βλεπουν τον Μ ετσι οπως ειναι, φοβοντουσαν μην κολλησουμε κατι και αλλες μαλακιες.. Μετα απο πολλα χρονια ειδα τη γυναικα του και εμαθα οτι πεθανε ο Μ . ντραπηκα που της μιλησα ντραπηκα για ολους μας. Αλλα ειδικα για οσους ζουσαν στο ιδιο κτηριο με εμενα τοτε.. Απο οτι ειδα και ειδα πολλα τετοια παιδια ειναι οι πιο ευαισθητοι ανθρωποι που μπορει να γνωρισει καποιος πολυ ρομαντικοι και δυστυχως ανικανοι να προσαρμοστουν στον σκατοκοσμο που ζουμε.. Γι αυτο επιλεγουν να ξεφυγουν. Ελπιζω τωρα πια σημερα τα μυαλα να αλλαξουν και τα πρεζακια οπως τα λενε να γινουν στα ματια ολων μας ανθρωποι ..Ειναι κανονικοι πιο ευαισθητοι απο τον μεσο ορο ανθρωποι τιποτα αλλο...