H φυλάκιση των Pussy Riot και η απάθεια των καλλιτεχνών σήμερα

Facebook Twitter
12

Ο μικρότερος θαυμαστής των Pussy Riot στους δρόμους της Νέας Υόρκης 

Η φυλάκιση των Pussy Riot  μας υπενθυμίζει αυτό που μάλλον έχουμε ξεχάσει οι περισσότεροι καταναλωτές στην εποχή της εικόνας, της ταχύτητας και του καλά πλασαρισμένου μάρκετινγκ: Ο αληθινός καλλιτέχνης ενοχλεί το σύστημα και πληρώνει ακριβά το τίμημα. Αν και αυτές παίζουν με την εικόνα τους, «πουλάνε» τον εαυτό τους με τέτοιο τρόπο ώστε να μην μπορείς να τις ξεχάσεις δεν μπορείς να τις κατηγορήσεις για «άλλο ένα καλό διαφημιστικό κολπάκι». Ο λόγος είναι ότι όταν βγαίνουν οι μάσκες, τα ειρωνικά βλέμματα των κοριτσιών, το θράσος τους απέναντι στον Πούτιν, η θαρραλέα στάση τους απέναντι στην απόφαση του δικαστηρίου δείχνουν ότι είναι αληθινές. Η οργή τους για την πολιτική και κοινωνική κατάσταση της χώρας τους είναι πραγματική, δεν την χρησιμοποιούν μόνο για να πουλήσουν την εικόνα τους, και είναι έτοιμες για την τιμωρία. Μα πραγματικά, τι να τον κάνεις τον μάνατζερ αν είσαι έτσι;

Ο κόσμος αντιλαμβάνεται αυτού του είδους την αλήθεια. Βγαίνει στον δρόμο να διαμαρτυρηθεί και να τις υποστηρίξει. Τους σηκώνει από τους καναπέδες και την οθόνη. Ο καλλιτέχνης πετυχαίνει με τις πράξεις του ότι δεν μπορούν να πετύχουν εκατό προκλητικές δηλώσεις στο Rolling Stone: Ταρακουνάει το πλήθος. Δίνει έμπνευση. Φωνάζει με τη στάση του «Eδώ δεν πάει κάτι καλά».

Η ψηφιακή εποχή τους δίνει την ευκαιρία να μεταφέρουν αυτό το μήνυμα παγκόσμια. Ο νεαρότερος κόσμος κατακλύζεται από μια «νοσταλγία από εποχές που δεν έχουν ζήσει». Επανέφεραν τις τελευταίες μέρες με τέτοια ορμή το πνεύμα των 60s, αυτή την αίσθηση ότι η κοινωνία(τους) πρέπει να αλλάξει εδώ και τώρα. Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια. Αλλαγές στο σάπιο σύστημα αμέσως.

 Διαμαρτυρίες έξω απο την πρεσβεία στο Βερολίνο μετά την καταδίκη των Pussy Riot

Και ερχόμαστε στις δικές μας κοινωνίες που δεν έχουν ένα Πουτιν πάνω από το κεφάλι τους, που η ελευθερία έκφρασης είναι μεγαλύτερη από την δική τους, που αν παίξεις μια πανκ προσευχή μέσα σε μια εκκλησία το μόνο που μπορεί να συμβεί είναι να σε καταραστεί ο Άνθιμος και να διαμαρτυρηθεί η Λουκά στο Star.

Μα που να πάρει, που είναι οι καλλιτέχνες που δυσαρεστούν πραγματικά το πολιτικό σύστημα;

Έτσι όπως έχει γίνει η δημοκρατία μας, δεν υπάρχει κανένας λόγος για να γίνει κάποιος πραγματικά δυσάρεστος; Δεν είναι λόγος όλη αυτή η εξαθλίωση που ζούμε τα τελευταία χρόνια να εμπνεύσει κάποιον ώστε να ξαναβγάλει τον κόσμο στο δρόμο;

 Συλλήψεις πολιτών στη Μόσχα

Ακούω κάποιους να λένε για τους καλλιτέχνες που βγήκαν με τους αγαναχτισμένους, που γράψανε στίχους για την κρίση, που παίξανε ντρίγκι-ντρίγκι την κιθαρούλα τους στα φεστιβάλ και δώσανε συνεντεύξεις για μνημόνια, περικοπές και ΔΝΤ. Δεν είδα σε καμία περίπτωση κανέναν καλλιτέχνη όχι μόνο στην χώρα μας αλλά και στις άλλες χώρες της Ευρώπης της κρίσης, που να χρησιμοποιεί τον εαυτό του ως καμβά ώστε να εκφράσει την δυσαρέσκεια της κοινωνίας. Το μόνο που είδα είναι εκατοντάδες κακέκτυπα του Bono να περιφέρουν την γκρίνια τους σε όσα έντυπα έχουν μείνει και μετά να γυρνούν στις ανέσεις τους.

 

Λόγια και καθόλου πράξεις. Δεν ξέρω πια καλλιτεχνική πράξη θα δυσαρεστούσε πραγματικά το σύστημα και θα αποτελούσε πηγή έμπνευσης για τον κόσμο. Είναι δύσκολο γιατί είναι τόσο χοντρόπετσοι οι πολιτικοί μας και εμείς τόσο αποχαυνωμένοι μέσα στις ελευθερίες της δημοκρατίας μας που κάποιος πρέπει να στύψει το μυαλό του, για να κατεβάσει ιδέες ώστε να ταρακουνήσει τα πράγματα. Όμως δουλειά του καλλιτέχνη δεν είναι να κατεβάζει ιδέες;

12

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Μετά την πανδημία του κορωνοϊού, η ανισότητα θα αυξηθεί»

Σωτήρης Ντάλης / «Μετά την πανδημία του κορωνοϊού, η ανισότητα θα αυξηθεί»

Ο αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου και επικεφαλής της Μονάδας Έρευνας για την Ευρωπαϊκή και Διεθνή Πολιτική σχολιάζει τον αντίκτυπο της πανδημίας και της εκλογής Μπάιντεν στην Ευρώπη.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
«Επί Τραμπ οι μειοψηφίες κατέστησαν πλειοψηφίες»

Σωτήριος Σέρμπος / «Επί Τραμπ οι μειοψηφίες κατέστησαν πλειοψηφίες»

Τι σηματοδοτεί η εποχή Μπάιντεν και τι αφήνει πίσω του ο απερχόμενος Πρόεδρος; Απαντά στη LiFO ο Σωτήριος Σέρμπος, αναπληρωτής καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής στο Δημοκρίτειο Παν/μιο Θράκης και Ερευνητής στο ΕΛΙΑΜΕΠ.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Θεοκλής Ζαούτης: «Είναι αρκετά πιθανόν να έχουμε τρίτο κύμα πανδημίας»

Ελλάδα / Θεοκλής Ζαούτης: «Είναι αρκετά πιθανόν να έχουμε τρίτο κύμα πανδημίας»

Ο καθηγητής Παιδιατρικής και Επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια και μέλος της Επιτροπής των Λοιμωξιολόγων του υπουργείου Υγείας μιλά για τα τελευταία δεδομένα της πανδημίας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Ο γυμνός βασιλιάς, το Καπιτώλιο και η επόμενη μέρα

Νικόλας Σεβαστάκης / Ο γυμνός βασιλιάς, το Καπιτώλιο και η επόμενη μέρα

Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν είναι ένας Γουίλι Σταρκ της εποχής μας. Υπάρχει κάτι σημαντικό που χωρίζει τη λαϊκιστική φαντασία των χρόνων του Μεσοπολέμου –όπως την αναπλάθει το μυθιστόρημα του Γουόρεν– από τα πλήθη που είδαμε να βγαίνουν από τα μεσαιωνικά σπήλαια των social media για να ορμήσουν προς το Καπιτώλιο.
ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΕΒΑΣΤΑΚΗΣ
Ευάγγελος Μανωλόπουλος: «Να μάθουμε να ζούμε με τις μάσκες, γιατί θα αργήσουμε να τις βγάλουμε»

Ελλάδα / Ευάγγελος Μανωλόπουλος: «Να μάθουμε να ζούμε με τις μάσκες, γιατί θα αργήσουμε να τις βγάλουμε»

Ο καθηγητής Φαρμακολογίας, Φαρμακογονιδιωματικής και Ιατρικής Ακριβείας στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Φαρμακολογίας, Ευάγγελος Μανωλόπουλος, μιλά στη LiFO για τα εμβόλια και τις φαρμακευτικές αγωγές που εξετάζονται. Απαντά για το δεύτερο κύμα της πανδημίας, εξηγεί ποια είναι η αλήθεια για τις ΜΕΘ, πότε θα αποχωριστούμε τις μάσκες αλλά και πότε προβλέπεται η επάνοδος στην κανονικότητα.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Γιατί η ασφάλεια του εμβολίου είναι υψηλού βαθμού; Ο καθηγητής της Οξφόρδης Πέτρος Λιγοξυγκάκης εξηγεί

Τech & Science / Γιατί η ασφάλεια του εμβολίου είναι υψηλού βαθμού; Ο καθηγητής της Οξφόρδης Πέτρος Λιγοξυγκάκης εξηγεί

Τι θα σημάνει η γενική χρήση των εμβολίων; Θα εφαρμοστούν νέοι κανόνες σχετικά με τον εμβολιασμό; Πότε προσδιορίζεται η έναρξή του; Και τι γίνεται με τους αρνητές;
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Η ενδοχώρα της άρνησης και το εμβόλιο

Νικόλας Σεβαστάκης / Η ενδοχώρα της άρνησης και το εμβόλιο

Η όποια στρατηγική για τον εμβολιασμό χρειάζεται να είναι σκληρή με τον νεοφασισμό των fake news και της ωμής παραπλάνησης. Την ίδια στιγμή, όμως, πρέπει να εντάξει τις ανησυχίες, τις αντιρρήσεις και τις δεύτερες σκέψεις πολλών ανθρώπων.
ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΕΒΑΣΤΑΚΗΣ
Ευάγγελος Καϊμακάμης: «Έχουν πεθάνει πολλοί σαραντάρηδες στα χέρια μας χωρίς προβλήματα υγείας»

Ελλάδα / Ευάγγελος Καϊμακάμης: «Έχουν πεθάνει πολλοί σαραντάρηδες στα χέρια μας χωρίς προβλήματα υγείας»

Ο πνευμονολόγος-εντατικολόγος στο νοσοκομείο Παπανικολάου μιλά για την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στις ΜΕΘ και τις μελλοντικές ανησυχίες του σχετικά με την πανδημία.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Θεόδωρος Βασιλακόπουλος: «Ακόμη κι αν είχαμε 10.000 κλίνες ΜΕΘ, αν γέμιζαν όλες, θα θρηνούσαμε 4.000 θανάτους»

Ελλάδα / Θεόδωρος Βασιλακόπουλος: «Ακόμη κι αν είχαμε 10.000 κλίνες ΜΕΘ, αν γέμιζαν όλες, θα θρηνούσαμε 4.000 θανάτους»

Ο καθηγητής Πνευμονολογίας-Εντατικής Θεραπείας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών σχολιάζει όλες τις τελευταίες εξελίξεις στο μέτωπο της πανδημίας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ

σχόλια

5 σχόλια
τωρα σοβαρα;;; εστω, παει στο καλο, να το δεχτουμε για την κιτσοπουλου (που ειναι απλα ανωδυνη), δεν βαριεσαι... αλλα η τριανταφυλλου;!;!;! ενοχλει το συστημα η τριανταφυλλου;;;;; παμε καλα; ποιο συστημα ενοχλει ακριβως; μεχρι και ο σαμαρας το ενοχλει περισσοτερο.επισης οκ, οσον αφορα το εμπρος ας γελασω, η καταληψη με τις ευλογιες του γερουλανου. οσον αφορα τις μασκες, καλο εγχειρημα, δεν λεω, αλλα δεν το λες και ριζοσπαστικο. οσο για την μπιεναλε, αυτο ειναι ακομα πιο αστειο κι απ'το εμπρος.εμενα προσωπικα, ασχετως πολιτικων πεποιθησεων, δεν με πολυαπασχολει η πολιτικη στρατευση του εκαστοτε καλλιτεχνη. με ενοχλουν τα εξης απλα πραγματα:α) το μεγαλυτερο μερος της εγχωριας τεχνης ειναι απλα βαρετο. δεν θα μπορουσε ποτε να ειναι ουτε ιδεολογικο-προπαγανδιστικο του οποιου καθεστωτος, ουτε ριζοσπαστικο σε συγχρονια με το οποιο κοινωνικο κινημα. μαλιστα, αν κρινουμε απ'την υλικη υποδομη της καλλιτεχνικης κοινοτητας εδω (φτηνα σχετικα ενοικια για ατελιε, φτηνα σχετικα διδακτρα, αρκετες εναλλακτικες για σπουδες - μεχρι και τζαμπα), η κατασταση φαινεται διπλα απελπιστικη.β) οποτε ο "καλλιτεχνικος κοσμος" της χωρας παει να προσεγγισει την πολιτικα στοχευμενη δημιουργια, το κανει - οπως πολυ καλα το επιασε και ο συντακτης του αρθρου - με αντιληψη μπονο. μεσα απο ενα κοκταιηλ ασαφους ανθρωπισμου, παντελους αδιαφοριας για το περιεχομενο της καθε πολιτικης και ανικανοτητας να γινουν αντιληπτες οι ανθρωπολογικες παραμετροι του κοινου στο οποιο στοχευει.με ενοχλουν κι αρκετα αλλα, αλλα ας μην ειμαι γκρινιαρης, αυτα ειναι τα σχετικα
Το να μεταμφιέζεις μιά χοντρή και παντελώς άτεχνη προβοκάτσια σε τέχνη ή κάλεσμα για εξέγερση αναδεικκνύει αυτό που θες να καταγγείλεις, την πνευματική φτώχεια μόνο που στη περίπτωση αυτή εσύ είσαι το υποκείμενο αυτής της φτώχειας.Επίσης δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιος δε πρέπει να προστατεύει το χώρο του από τη βεβήλωση.Σε αυτό το λινκ και κάποιες άλλες "επαναστατικές" πράξεις των Pussy Riotshttp://yellowpress.ws/?public=6218&page=6#top
΄@Radio οι συγκεκριμένες φωτογραφίες είναι απο ένα "εικονικό όργιο" , μια διαμαρτυρία πριν τις εκλογές του 2008 στην Ρωσία. Στις φωτογραφίες είναι μέλη των Pussy Riot με τους συζυγους τους. Τότε δεν τους είχαν συλλάβει. Με την συγκεκριμένη πράξη τους όμως "πανκ προσευχή" μέσα στην εκκλησία φαίνεται ότι προκαλεί μεγαλύτερη ενόχληση απο ότι ένα "όργιο" . Κάτι λέει αυτό για τις σχέσεις του Πουτιν με την Εκκλησία και γενικα για την ρωσικη κοινωνία
http://en.wikipedia.org/wiki/Fuck_for_the_heir_Puppy_Bear!Λεπτομέρειες σχετικά με την παρέμβαση διαμαρτυρίας των Voina (πόλεμος).Η εγκυμονουσα στις φωτογραφίες είναι το μόνο μέλος των Pussy Riot.Όντως στόχος τους είναι να προκαλέσουν αλλα αν κάποιος γνωρίζει τη ρωσική κοινωνία μπορεί να κατανοήσει οτι τέτοιου τύπου μηνύματα μπορούν να περάσουν μέσα απο ακραίες και γκροτεσκες παρεμβάσεις .
Εγώ που ζω στη Ρωσική κοινωνία τέτοια μυνήματα οποιις περνά γίνεται (δικαίως) αποδιοπομπαίος τράγος γιατί μας θυμίζει ΕΣΣΔ!αυτό φαίνεται στις δημοσκοπήσεις και το ότι γυρνάνε στη δύση συνέχεια γιατί δεν τις θέλουμε στη Ρωσία! Να μείνει δε ξαναπερνουνε ΕΣΣΔ!
Η απάντηση είναι μία αυτή τη στιγμή: Λένα Κιτσοπούλου. Με την ορμητική δύναμη του πολύπλευρου ταλέντου της, μιλά για τις παθογένειες της άρρωστης Ελληνικής κοινωνίας. Όποιος είδε τις παραστάσεις 'Χαίρε Νύμφη' και 'Αθανάσιος Διάκος' ή έχει διαβάσει κάποιο από τα βιβλία της, καταλαβαίνει τι εννοώ. Είναι μια προσωπικότητα που εύκολα θα μπει στο στόχαστρο δεξιών και αριστερών γιατί βροντοφωνάζει προς όλες τις κατευθύνσεις "ΨΕΜΑΑΑΑΑΑ!".
Ενημερωτικά τελείως, οι pussy riot δεν είναι συγκρότημα ουσιαστικά. Είναι άλλο ένα project μιας ομάδας η οποία χρόνια τώρα παρεμβαίνει με σκοπό να προκαλέσει κυρίως. Αναφέρω χαρακτηριστικά τις γέφυρες στην Άγ. πετρούπολη πάνω στις οποίες είχαν ζωγραφίσει πεη, την προβολή της λέξης Хуй σε κρατικά κτίρια στη Μόσχα κλπ. Φημολογείται οτι ο εμπνευστής της ευρύτερης κίνησης είναι ο σύζυγος μιας εκ των κρατουμένων.
Αναφέρεσαι στους Voina - νομίζω πως η μία εκ των Pussy Riot και ο άντρας της δεν είναι πια μέλη - οι οποίοι μάλιστα ήταν Associate Curators ( δεν είμαι σίγουρη πως να το μεταφράσω στα Ελληνικά) της φετινής 7ης Μπιενάλε του Βερολίνου....
Αν και σε ένα βαθμό συμφωνώ, από την άλλη θα ήθελα να τονίσω πως πάρα πολλοί καλλιτέχνες στην Ελλάδα κινητοποιούνται εδώ και πάρα πολύ καιρό, αλλά το κοινό πέρα βρέχει με τη σειρά του. Στο κάτω κάτω, ας έρθει και κάποιος να πάρει τους καλλιτέχνες από το χέρι! Δηλαδή η κίνηση Μαβίλη, οι ΜΑΣΚΕΣ επι μήνες στο Σύνταγμα, η 3η Μπιενάλε της Αθήνας, η αυτο-οργάνωση τόσων καλλιτεχνών και ομάδων σε όλη τη χώρα, το κάλεσμα φορέων όπως αυτό http://bit.ly/Qy8qWZ (ανοιχτό στο κοινό παρεμπιπτόντως, το οποίο ΠΟΥ ΗΤΑΝ;), τι είναι δηλαδή;;; Και όχι, η "δουλειά" του καλλιτέχνη και των επιμελητών δεν είναι να "κατεβάζει ιδέες". Ο καλλιτέχνης δεν είναι "όργανο" παρά συνήθως εκφράζει πολλαπλούς τρόπους με τους οποίους μπορεί κάποιος να δει τον κόσμο και να δώσει παραπάνω προσοχή σε κάτι ΟΧΙ ΟΜΩΣ ΔΕΙΚΤΙΚΑ! Το τι κάνει κάποιος που ενδιαφέρεται να προσέξει είναι δικό του θέμα. Το πρόβλημα είναι πως οι περισσότεροι δεν δίνουν προσοχή και νομίζω συνειδητά. Οι Pussy Riot (και τις σέβομαι εδώ και χρόνια) είναι μια σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στις δράσεις και τα καλέσματα καλλιτεχνών που συμβαίνουν εδώ και χρόνια και μάλιστα ναι, στην Ελλαδίτσα!Και επίσης η απλή κίνηση της έκθεσης τέχνης αποτελεί ΚΑΛΕΣΜΑ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΠΩΣ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!Έτσι το λέω για τα πρακτικά....Χαμός γίνεται, δεν έχουμε να φάμε στον χώρο της τέχνης κι όμως κάνουμε πράγματα ασταμάτητα (οχι δεν είμαι καλλιτέχνης), μας την λένε και από πάνω που ασχολούμαστε και θέλουμε να ζήσουμε από αυτό και τελικά το μόνο που μένει είναι γκρίνια γιατί ρωτάμε "που είναι η τέχνη" μόνο όποτε το θυμόμαστε;; Που είσαι Lifo, όταν σου στέλνω δελτία τύπου για project και δεν μου απαντάς καν;;;
Το ζητούμενο είναι αυτές οι δράσεις να αγγίζουν ένα ευρύτερο κοινό, θίγοντας θέματα που αφορούν μια κρίσιμη μάζα της κοινωνίας. Οι επαναστατικές προθέσεις δεν αρκούν. Ίσως να φταίει και το γεγονός ότι η κοινωνία εξακολουθεί να έχει κλειστά τα αυτιά της. Από την άλλη δεν μπορώ να σκεφτώ κάποια δράση τολμηρή όσο αυτή των Pussy Riot που να ταράζει συθέμελα τον ραγδαίο εκσυντηρητισμό και εκφασισμό της άρρωστης κοινωνίας μας. Αυτές τα έβαλαν με το Τσάρο Πούτιν και είναι στη φυλακή.
"Το ζητούμενο είναι αυτές οι δράσεις να αγγίζουν ένα ευρύτερο κοινό, θίγοντας θέματα που αφορούν μια κρίσιμη μάζα της κοινωνίας" αυτό είχα και εγώ στο μυαλό μου όταν έγραφα το άρθρο. Υπάρχουν περιπτώσεις ανθρώπων όπως της Κιτσοπούλου ή της Τριανταφύλλου που "ενοχλούν" το σύστημα. Απευθύνονται όμως σε αυτός που ξέρουν και τις παρακολουθούν όπως και οι μικρές ομάδες τέχνης που αντιστέκονται σε όλο αυτό. Όμως το αντίκτυπο τους στην ελληνική κοινωνία και στον πολιτικό κόσμο είναι μικρό. Τα αυτιά είναι κλειστά. Χρειαζόμαστε κάτι δυνατότερο για να ανοίξουν. Δεν ξέρω τι μπορεί να είναι αυτό
Ίσως γιατί στη συνείδηση των πολλών, η τέχνη είναι συνδεδεμένη με την επωνυμία. Πιθανόν, αν μια τέτοια κίνηση την έκανε ο Μαχαιρίτσας, ο Αγγελάκας, ή ο δεν ξέρω ποιος, να τη θεωρούσαν σημαντική. Σε καμιά περίπτωση δε θεωρώ πως έχουν τέτοιες ιδέες οι συντάκτες της lifo, που τους περισσότερους τους σέβομαι και τους εκτιμώ. Με το άρθρο, σε γενικές γραμμές, συμφωνώ. Αν και με πείραξε... ακριβώς για τους ίδιους λόγους που πείραξε κι εσάς, φαντάζομαι.