Στο σημερινό «Α μπα»: το μάθημα συνεχίζεται

Στο σημερινό «Α μπα»: το μάθημα συνεχίζεται Facebook Twitter
71

 

__________________
1.


Λενα εβγαινα με καποιον τεσσερις μηνες. Αυτος μολις ειχε βγει απο μια μακροχρονια σχεση οπου ειχαν χωρισει και τα ειχαν ξαναβρει αρκετες φορες. Ελεγε οτι αυτη τη φορα ο χωρισμος ειναι οριστικος. Μεσα σε αυτο το διαστημα, μου ελεγε πως μαθαινε για την πρωην του οτι γυριζει με πολλους και κατεκρινε το οτι βρηκε δουλεια σε μπαρ, και της εστελνε μηνυματα για να την "συνετισει". Του ελεγα να μην ασχολειται μαζι της. Μου ελεγε οτι το κανει γιατι εχει παρει κακο δρομο και δεν θελει να ακουει για αυτην οτι ειναι πουτ@να. Εκεινη του ελεγε οτι η ζωη ειναι δικη της και θα κανει οτι θελει. Ολα αυτα μου τα ελεγε ο ιδιος. Παραλληλα μου ελεγε οτι ειμαι αξιολογη κοπελα, ομορφη, κλ. Ωσπου...αρχιζει τις δικαιολογιες οτι εχει πολλες δουλειες και δεν εχει χρονο να βρεθουμε. Ο λογος ομως ηταν οτι τα ειχε ξαναβρει με την πρωην του. Καποια στιγμη τον πετυχα στο δρομο. Του ειπα οτι το περιμενα αυτο που εγινε, οτι αν δεν ηταν κολλημενος και ερωτευμενος μαζι της δεν θα ασχολιοταν, δεν θα της εστελνε μηνυματακια και οτι της εστελνε γιατι ηθελε επανασυνδεση και οχι για να την "συνετισει" και οτι εμενα με κοροιδευε. Μου ειπε οτι αν αυτα που σκεφτομουν υπηρχαν στο μυαλο του και οτι αν ειχε αυτο τον στοχο, τοτε θα μου κρατουσε κρυφη την ολη επικοινωνια τους, αντιθετως αυτος οτι συνεβαινε μου το ελεγε και ηταν ειλικρινης μαζι μου. Λενα εσυ τι πιστευεις; Απλα προεκυψε η επανασυνδεση η ηταν στοχος του; Θα πεις τι σημασια εχει τωρα... Εχει, γιατι θεωρω οτι ηταν στοχος του, οτι το εβλεπα και εθελοτυφλουσα και τα εχω με τον εαυτο μου που ημουν η καβατζα του και εχω πολυ θυμο με τον εαυτο μου. Κανω λαθος;

Πράγματι, αν δεν την ήθελε ακόμα, δεν θα της έστελνε μηνύματα «για το καλό της» και δεν θα τον απασχολούσε τόσο πολύ η τιμή της. Σε αυτό έχεις δίκιο. Δεν είναι όμως βέβαιο ότι ήξερε ότι την ήθελε, ότι ήξερε πόσο την ήθελε, ή ότι ήξερε γιατί φερόταν όπως φερόταν. Αν πιστεύεις ότι ο κόσμος καταλαβαίνει τι κάνει, και ακόμα καλύτερα, καταλαβαίνει και γιατί κάνει ό,τι κάνει, τότε έχεις υπερβολική πίστη στους ανθρώπους – όλα τα μεγάλα μυθιστορήματα, η μουσική και τα θεατρικά έργα δεν θα υπήρχαν, και οι ψυχολόγοι και οι ψυχίατροι θα έμεναν άνεργοι.


Η επανασύνδεση δεν προέκυψε, αλλά ούτε στόχος του ήταν. Ο στόχος του κυρίως ήταν να μην μείνει χωρίς κοπέλα ούτε ένα δευτερόλεπτο, και αυτό το κατάφερε. Μην θυμώνεις με τον εαυτό σου για τα καημένα κίνητρα των άλλων. Δεν μπορούσες να είσαι σίγουρη. Την επόμενη φορά, θα είσαι.


Πάντως, άνθρωπος που λέει την πρώην του π^^^άνα επειδή δουλεύει σε μπαρ δεν είναι κελεπούρι, και αυτό έπρεπε να το είχες σκεφτεί όταν γινόταν, άσχετα με την εξέλιξη της ιστορίας.

__________________
2.


Τελικά ποιος είναι ρατσιστής και ποιος όχι;;Εγώ ένιωθα μέσα μου, πως δεν είμαι ρατσίστρια, σε σχέση με τους ομοφυλόφιλους σίγουρα, πιστεύω στα δικαιώματά τους, και πανηγύρισα το σύμφωνο συμβίωσης. Το σεξ για μένα μεταξύ ενηλίκων είναι προσωπική επιλογή που δεν αφορά κανένα άλλο. Σε σχέση με τους αλλοδαπούς είμαι ουδέτερη, πιστεύω πως υπάρχουν καλοί και κακοί παντού. Τώρα λοιπόν που έφτασε η ώρα να γράψω τη κόρη μου στο δημοτικό, είχα κάποιες επιλογές, σύμφωνα με διευθύνσεις σπιτιού, δουλειάς, πατρικού και έκανα επιλογή.. σύμφωνα με την περιοχή. Απέρριψα τη περιοχή που με βόλευε περισσότερο, στη δουλειά μου κοντά, γιατί οι κάτοικοι έχουν χαμηλό βιοτικό επίπεδο. Δεν είναι αλλοδαποί, είναι Έλληνες σε λαϊκή συνοικία, που υπάρχουν πολλά κρούσματα ναρκωτικών και αλητείας. Και μετά σκέφτηκα, να μην ξαναπώ, πως δεν είμαι ρατσίστρια, γιατί καταβάθος η απόφασή μου αυτή, είχε ρατσιστικά κίνητρα. Για πες μου βρε αμπα πως το βλέπεις εσύ; Μάρσα

Ρατσισμός είναι να αποδίδεις συλλήβδην (αρνητικά) χαρακτηριστικά σε ομάδες ανθρώπων με βάση την καταγωγή τους. (Κοινωνικός) ρατσισμός είναι ας πούμε να πιστεύεις ότι όποιος είναι φτωχός, είναι και χαζός. Να μην νοικιάζεις το σπίτι σου σε μετανάστη επειδή πιστεύεις ότι όλοι οι μετανάστες είναι βρώμικοι, ή αμόρφωτοι, ή απολίτιστοι. Δεν είναι ρατσισμός να θέλεις να πάει το παιδί σου στο καλύτερο δυνατό σχολείο, εκτός και αν τα κρούσματα και η αλητεία είναι μέσα στο μυαλό σου, επειδή είσαι ρατσίστρια.

__________________
3.


Ειμαι 15 χρονων. Θελω να σπουδασω στην Αμερικη εδω και πολυ καιρο. Η μητερα μου εχει κανει πολλες θυσιες για να με βοηθησει να παω πιο κοντα στο στοχο μου καθως η οικογενεια μου δεν μπορει οικονομικα να ανταπεξελθει σε σπουδες στις ΗΠΑ. Παω σε ενα πολυ καλο ιδιωτικο σχολειο με υποτροφια υστερα απο εισαγωγικες εξετασεις. Ειμαι πολυ ικανοποιημενη με αυτο γενικα. Το θεμα ειναι οτι πολλες φορες νιωθω καταπιεσμενη. Νιωθω οτι οι γονεις μου προσπαθουν να βγαλουν τα απωθημενα τους για τα πραγματα που δεν καταφεραν εκεινοι να πετυχουν στη ζωη τους και αυτο με πιεζει ψυχολογικα καθως νιωθω οτι κουβαλαω μεσα μου ενα επιπλεον βαρος και δεν τα κανω ολα αυτα για μενα αλλα για να ικανοποιησω τις προσδοκιες των αλλων. Ξερω οτι με αγαπανε και μου τα λενε ολα για το καλο μου αλλα ολο αυτο ετςι οπως το χειριζονται γινεται φορτικο. Δεν ειναι οτι δεν εκτιμω τις θυσιες που εχουν κανει για μενα ουτε οτι δεν θελω να παω στην Αμερικη, ειναι το ονειρο μου. Για παραδειγμα, η μητερα μου επιμενει να κανω του χρονου μαθηματα επιχειρηματολογιας (debate-public speaking) και ενω ξερω οτι ειναι οντως πολυ χρησιμα και χαιρομαι που εχω το προνομιο να εχω προσβαση σε αυτα, ειναι εντελως εξω απο τη φυση μου (ειμαι χαμηλων τονων). Ηδη κανω πολλα εξωςχολικα πραγματα π.χ. μαθαινω 4 ξενες γλωςςες.Νιωθω οτι πρεπει να γινω κατι που δεν ειμαι απλα για να το γραψω στο βιογραφικο μου. Μπορει να σου φαινεται λιγο χαζο ολο αυτο αλλα οπως και να το κανουμε με απασχολει καιρο τωρα. Εχω προσπαθησει να τους μιλησω αλλα μετα μου λενε οτι πρεπει να αξιοποιησω καθε ευκαιρια που βρισκω. Εσυ τι λες, σου φαινονται υπερβολικα αυτα που νιωθω;- Αιγλη

Καταλαβαίνω τι προσπαθούν να κάνουν οι γονείς σου και είναι αξιοθαύμαστοι για την προσπάθεια που κάνουν, αλλά όπως όλα τα πράγματα που γίνονται σε υπερβολικό βαθμό, έτσι και οι θυσίες μερικές φορές μπορούν να κάνουν κακό αντί για καλό.


Τα πανεπιστήμια της Αμερικής πράγματι ζητούν μαθητές που έχουν δραστηριότητες και ασχολίες εκτός σχολείου και υποχρεωτικής ύλης, αλλά το ζήτημα είναι να φαίνεται κάποια ικανότητα σε αυτές τις ασχολίες. Δεν θέλουν μαθητές με γνώσεις σούπερ μάρκετ, που μαθαίνουν ό,τι πέφτει μπροστά τους, για να γεμίσουν το βιογραφικό. Θέλουν μαθητές που (υποτίθεται) έχουν και άλλα, προσωπικά ενδιαφέροντα εκτός μαθημάτων, που, όσο πιο ασύνδετα μεταξύ τους, τόσο το καλύτερο, γιατί έτσι φαίνεται ένα πιο ευρύ πνεύμα. Οι τέσσερις ξένες γλώσσες είναι ήδη πολύ εντυπωσιακό επίτευγμα, απορώ πώς προλαβαίνεις και τα μαθήματα. Αν είναι να προσθέσεις κάτι σε αυτό, να είναι κάτι που πραγματικά θέλεις κι έχεις πιθανότητες να κάνεις καλά, και αυτό πάνω κάτω γίνεται μόνο αν θέλεις να το μάθεις. Αν πας στο debate με μισή καρδιά, και το χρόνο σου θα χάσεις, και η αυτοπεποίθηση σου μπορεί να δεχτεί χτύπημα, και δεν θα έχεις να δείξεις κάτι στο τέλος.


Αυτό το λάθος «σούπερ μάρκετ γνώσεις» το κάνουν πολλοί γονείς που δεν έχουν άμεση επαφή με αυτό το περιβάλλον εισαγωγής στο πανεπιστήμιο και νομίζουν ότι όσο πιο πολλά κάνει το παιδί, τόσο πιο καλά. Άκου το ένστικτό σου και αντιστάσου. Καλώς δεν θέλεις να κάνεις κάτι που είναι εντελώς έξω από τη φύση σου. Αν οι δραστηριότητες σου φαίνονται πολύ φιλολογικές, βρες κάτι που δείχνει μια άλλη κατεύθυνση, πιο αναπάντεχη – αλλά και πάλι, μην κάνεις κάτι μόνο για να το κάνεις. Κάνε το αν πιστεύεις ότι υπάρχουν πιθανότητες να έχεις καλά αποτελέσματα.


__________________
4.

Δεν περίμενα ποτέ ότι θα βρισκόμουν σε αυτή τη θέση αλλά, ως γνωστόν, ποτέ μη λες ποτέ! είμαι 32 χρονών, με δουλειά και σοβαρή σχέση και το πρόβλημα είναι ότι οι γονείς μου με πιέζουν φοβερά για γάμο. Εγώ έχω συνδέσει το γάμο (μόνο) με παιδί και επειδή ακόμη δεν αισθάνομαι έτοιμη για αυτό (αλλά ούτε για γάμο) αποφεύγω όσο μπορώ τη κουβέντα. Η πίεση όμως είναι τόση που να φανταστείς έχω σκεφτεί ακόμη και να χωρίσω για να μην υπάρχει κανείς με τον οποίο να με πιέσουν να παντρευτώ! για αυτούς είναι κάτι απλό αλλά εγώ δεν θέλω, τι να κάνουμε! και βασικά θέλω να τους πω ότι ίσως φταίνε και οι ίδιοι για αυτό, διότι από μικρή μου έλεγαν να προσπαθώ για τη μόρφωσή μου, την καλυτέρευση του χαρακτήρα μου και να μάθω να είμαι ανεξάρτητη, ποτέ δεν μου είχαν πει μικρή "να μεγαλώσεις να σε καμαρώσουμε νυφούλα"! ε και τώρα αυτή τη πίεση δεν τη καταλαβαίνω! Τι μπορώ να κάνω λες εκτός από τη κλασικού τύπου κουβέντα; ΥΓ. Ξέχασα να αναφέρω ότι ποτέ δεν είχα ζητήματα αντίστοιχα καταπίεσης από τους γονείς μου για άλλα θέματα (βέβαια και εγώ ήμουν πάντα το "καλό" παιδί). Ευχαριστώ!- Μαρία

Δεν είχες ποτέ θέματα γιατί, όπως φαίνεται, είναι η πρώτη φορά που δεν κάνεις αυτό που περιμένουν από σένα.


Είσαι 32, με δουλειά και σοβαρή σχέση. Είσαι έτοιμη να μάθεις πώς να αντιμετωπίζεις τους γονείς σου όταν δεν φέρεσαι όπως θα προτιμούσαν εδώ και περίπου δεκαπέντε – δεκαεφτά χρόνια. Θα σοκαριστούν όταν καταλάβουν ότι η κορούλα τους δεν είναι άμεση προέκταση του μυαλού τους. Θα σοκαριστείς όταν καταλάβεις ότι η αγάπη των γονιών μερικές έρχεται υπό προϋποθέσεις. Θα σοκαριστείτε όλοι όταν καταλάβετε ότι πιο πολύ μας απογοητεύουν αυτοί που είναι πιο κοντά μας.

__________________
5.


Αγαπητή Αμπα, σε διαβάζω κάθε μέρα και οι απαντήσεις σου με έχουν βοηθήσει να δω και έναν άλλον τρόπο σκέψης. Λοιπόν, εγώ είμαι 21 χρονών και τα τελευταία δύο χρόνια πάσχω από νευροπαθητικό πόνο. Ο πόνος είναι συνεχής και έντονος. Έχω επισκεφτεί πολλούς γιατρούς, συνέχεια αλλάζω αγωγές και τίποτα. Νιώθω χάλια, γιατί αυτός ο πόνος με έχει οδηγήσει σε παραίτηση.. Πονάω και δεν μπορώ να διαβάσω για τη σχολή, πονάω και δεν μπορώ ούτε καφέ να πιω χαλαρά.. Δεν μπορώ να ξεχαστώ με τίποτα γιατί οι πόνοι με έχουν τσακίσει.. Επισκέφτηκα και έναν ψυχίατρο για να με βοηθήσει, αλλά με συμβουλές τύπου η θετική σκέψη βοηθά, δεν μπορώ να πω πως βοηθήθηκα.. Τι να κάνω βρε Αμπα( εκτός από το να παίρνω σβάρνα τους γιατρούς όλης της Ελλάδας;) Σε ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σου και συγγνώμη αν σε κούρασα.

Να μην πάρεις σβάρνα όλους τους γιατρούς της Ελλάδας, να πάρεις όμως σβάρνα όλους τους καλούς γιατρούς της Ελλάδας, γιατί δυστυχώς έχεις μπλέξει. Είναι δύσκολη διαδικασία να βρεις τι έχεις αν αυτό που έχεις δεν είναι προφανές, και χρειάζεται και πολύ προσωπική έρευνα, και διαχείριση των πληροφοριών, και διπλός και τριπλός έλεγχος, και πολλή ψυχραιμία γιατί και πολλές κοτσάνες θα ακούσεις, και πολλά λάθος φάρμακα θα πάρεις. Αυτό που σου είπε ο ψυχίατρος με κάνει να αναρωτιέμαι αν πήγες σε αληθινό ψυχίατρο, ή αν σίγουρα κατάλαβες τι σου είπε. Καταλαβαίνεις ποιος είναι καλός γιατρός από το ότι δεν αποκλείει τίποτα και δεν σου μιλάει σα να είσαι τριών χρονών.


Ο νευροπαθητικός πόνος είναι σύμπτωμα και όχι διάγνωση. Μεταξύ άλλων, πρέπει να πας σε νευρολόγο. Μην παραιτείσαι, υπάρχει λύση, μην περιμένεις να πέσει πάνω σου όμως, οι γιατροί θα είναι βοηθοί σου, όχι Μεσσίες σου.


__________________
6.


Α, μπα και σχολιαστές θέλω τη γνώμη-βοήθειά σας! Καψουρεύτηκα τον οδοντίατρο μου.. Η ιστορία έχει ως εξής : πρωτοπήγα στο ιατρείο πριν από μια 5ετία κ μου ήταν παντελώς αδιάφορος. Αντιθέτως αυτός είχε εκδηλώσει κάποιο ενδιαφέρον, έκανε ανώδυνο φλερτ και μεταξύ σοβαρού και αστείου μου ζητούσε να τον καλέσω σπίτι μου. Τότε τον είχα αποφύγει ευγενικά και μόλις τελείωσε η θεραπεία μου άλλαξα και γιατρό. Και φτάνουμε στο σήμερα..5 χρόνια μετά όπου αποφάσισα να ξαναπάω σ'αυτόν.. και έπαθα την πλάκα μου!!Όχι ότι είχε αλλάξει ο άνθρωπος απλά εγώ τον είδα με άλλο μάτι...Εδώ και 3 μήνες κάνω συχνές επισκέψεις, υπάρχει οικειότητα μεταξύ μας, μια μικρή υποψία φλερτ.. αλλά τίποτα ξεκάθαρο. Η ερώτησή μου είναι πώς να τον πλησιάσω χωρίς να εκτεθώ? To μόνο που ξέρω είναι ότι είναι ανύπαντρος...δε ξέρω αν έχει κάποια σχέση.. δε ξέρω αν του αρέσω ακόμη.. δε ξέρω πως να το χειριστώ....Από τη μία καταλαβαίνω ότι η θέση του είναι δύσκολη.. διότι δεν παύω να είμαι ασθενής. και από την άλλη όταν βρισκόμαστε εγώ κάθομαι με ανοιχτό το στόμα στην καρέκλα οπότε ούτε κουβέντα μπορώ να πιάσω..γίναμε φιλοι στο φεισμπουκ με δικη του πρωτοβουλια αλλα περα απο μερικα λαικ που μου εκανε..τζιφος!! καμια καλη ιδεα??ειναι κανεις απο τους σχολιαστες γιατρος να μου πει αν θα εκανε ευκολα πρωτη κινηση με ασθενη?? Οι ηλικιες μας ειναι 34 και 37.Σορρυ αν σας κουρασα...σε 3 μηνες θα ξαναρχισω μια θεραπεια και πρεπει να δρασω!!!περιμενω γνωμες!!- Ειρήνη

Αν μη τι άλλο, αυτή η καψούρα θα σου αφήσει κάτι θετικό. Τι να πουν όσες έχουν καψουρευτεί τον μπάρμαν.


Μην ψάχνεις να δικαιολογήσεις τα αδικαιολόγητα. Η θέση του δεν είναι δύσκολη. Δεν χρειάζεσαι άλλους οδοντίατρους για να σε καθησυχάσουν, το τι θα έκανε ο καθένας δεν έχει καμία απολύτως σημασία, γιατί δεν σε νοιάζει ο καθένας, αυτός ο ένας σε νοιάζει. Ξέρουμε πολύ καλά τι θα έκανε ο συγκεκριμένος, γιατί ήδη το έχει κάνει: όταν ενδιαφερόταν, σου το έδειξε. Άρα δεν έχει πρόβλημα με το θέμα «ασθενής».


Αν δεν γίνεται αβίαστα το πράγμα, αυτό κάτι σημαίνει, και αυτό που σημαίνει συνήθως δεν είναι καλό. Δεν είναι ζήτημα δικής σου στρατηγικής. Αν κάποιος θέλει, φαίνεται, όπως φαινόταν πριν. Για να μην χάνεις όμως χρόνο, πάτα λίγο γκάζι στο φλερτ. Μην περιμένεις μόνο, δείξε ενδιαφέρον. Μην ρωτάς πώς δείχνει κανείς ενδιαφέρον. Δυστυχώς το πιθανότερο είναι ότι δείχνεις, αλλά αυτός δεν ενδιαφέρεται για κάτι παραπάνω.


__________________
7.


Πήγαινα σε ψυχολόγο για περίπου έξι μήνες γιατί στη σχέση που είχα (και έχω) επί επτά χρόνια πέρασα μια πολύ δύσκολη φάση. Έχω σταματήσει τις συνεδρίες εδώ και πέντε μήνες περίπου. Με βοήθησε αρκετά, αναθεώρησα και άλλαξα πολλά πράγματα σε θέματα που είχα και που καλά καλά δεν γνώριζα. Αισθανόμουν όμως το τελευταίο διάστημα κάποιου είδους δυσαρέσκεια στην θεραπεία, κυρίως λόγω του ότι ένιωθα πως η ψυχολόγος ήταν σα να με παρότρυνε (πολύ έμμεσα) στο να χωρίσω. Λόγω της ψυχολογικής κούρασης που βίωνα όλο αυτό το διάστημα, τόσο στη σχέση και όσο και στην θεραπεία που προφανώς δεν είναι μια εύκολη υπόθεση, αποφάσισα να σταματήσω γιατί είχα μια τεράστια ανάγκη να χαλαρώσω και να αποφορτιστώ. Τώρα είμαι πολύ καλά και στην ζωή μου και στη σχέση μου. Νιώθω όμως καμιά φορά τύψεις που σταμάτησα την θεραπεία. Σα να έχω την ανάγκη να κάνω μια επίσκεψη και να της πω ότι τώρα είμαι καλά και ταυτόχρονα όσο αφελές και αν ακούγεται, να μου το επιβεβαιώσει και η ίδια. Δεν έχω ερώτηση, η γνώμη σου όμως μετράει.

Δεν είναι φανερό ότι ρωτάς αν πρέπει ή δεν πρέπει να ξαναπάς στην ψυχολόγο;


Είναι φανερό ότι πρέπει να ξαναπάς γιατί έχεις αφήσει μισοτελειωμένες δουλειές εκεί. Η πιο βασική – νομίζω – είναι ο θυμός σου επειδή η ψυχολόγος υπονοούσε ότι πρέπει να χωρίσεις, και τώρα θέλεις να της τρίψεις στη μούρη ότι είσαι καλά στη σχέση σου και ότι έκανε λάθος. Μπορεί να έκανε, μπορεί και όχι, αλλά τώρα που θα ξαναπάς, να είσαι έτοιμη να εκφράζεις την δυσαρέσκεια σου, όταν νιώθεις ότι σε σπρώχνει να κάνεις κάτι που δεν θέλεις ή με το οποίο δεν συμφωνείς. Είναι απείρως πιο δημιουργικό από το να διακόπτεις τη θεραπεία, γιατί να, τώρα την ξαναβρήκες μπροστά σου.


Είναι πολύ ωραίο που μιλάς με τόσο θετικά λόγια για την εμπειρία σου. Ώρα να ξαναμπείς στο μάθημα.


71

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

σχόλια

20 σχόλια
#6Μερικές προτάσεις:-Δεν πιστεύω στον έρωτα με την πρώτη ματιά. Ίσως με τη δεύτερη, ειδικά αν έχουν περάσει πέντε χρόνια.-Επειδή περνάμε πολύ καλά στο οδοντιατρείο, θες να το βγάλουμε και προς τα έξω;-Δεν έχω καμπριολέ αλλά θες να πάμε για κανέναν καφέ;-Δεν έχω κότερο, θες όμως να πάμε μια βόλτα;-Τελικά πώς αλλάζει ένας άνθρωπος από τα 20 στα 30. Να, για παράδειγμα εγώ: Πριν πέντε χρόνια, ούτε να σε φτύσω. Σήμερα όμως, σε θέλω τρελά. Στα σοβαρά τώρα, κι επειδή είναι πιθανό να κρύβεις μια χαρά τα αισθήματα σου και ίσως όντως να ενδιαφέρεται ή έστω, να μην είναι deep αδιάφορος, γιατί να μην εκδηλώσεις, μ'έναν τρόπο που ταιριάζει με τον χαρακτήρα σου, το ενδιαφέρον σου; Τι φοβάσαι; Μήπως σε κακοχαρακτηρίσει; Για να τον γοήτευσες αρχικά, κάτι του έκανε κλικ. Πόσο έξω από σένα θα το κάνεις ώστε να αλλάξει άρδην η αρχική του εντύπωση; Ε, το πολύ-πολύ να σου πει, κι εκείνος μ'έναν assorti με τον χαρακτήρα του τρόπο, ότι εχμ, ε... δεν. Αν απαντήσει σαν Karagöz, δεν ήταν καλή περίπτωση in the first place.Στο τέλος της θεραπείας ή λίγο μετά, κάνε την κίνηση σου. Που ξέρεις, μπορεί να είναι ο πιο ξενέρωτος ever. Ή ο άνθρωπος σου. Μην ξεκινάτε βλέποντας νυφικά ούτε μαυροφορεμένες να γελάνε γύρω σας.
@1 Όταν ένας άνθρωπος μεταπηδά από μια σχέση σε μια άλλη (ακόμη κι αν ήταν αυτός που ήθελε τον χωρισμό) δεν είναι έτοιμος να αντεπεξέλθει σ' αυτή τη νέα σχέση. Ούτε να δοθεί, ούτε να πάρει. Και το καινούριο πρόσωπο ζει στη σκιά της παλιάς σχέσης, πολύ απλά γιατί δεν υπήρξε χρόνος για να ξεχαστεί (ακόμη και σαν συνήθεια).Στην προκειμένη περίπτωση δεν ξέρουμε καν αν τον χώρισε η κοπέλα ή τη χώρισε αυτός, ενώ είναι σημαντικός παράγοντας. Επίσης, το γεγονός ότι επεδίωκε επικοινωνία (με κάθε τρόπο και αφορμή) έδειχνε ότι δεν την έχει ξεπεράσει.Τελικά ίσως πολύ απλά να ήταν συναισθηματικά διαθέσιμος για μια νέα σχέση και γι' αυτό να γύρισε στα παλιά και γνώριμα "λημέρια". Καλύτερα για σένα ;)
#6 Ένας σοβαρός επαγγελματίας δύσκολα θα ξαναπροσέγγιζε μετά από πέντε χρόνια.Πιθανότατα σκέφτηκε ότι απομακρύνθηκες λόγω φλερτ και δεν θα το ξαναεπιχειρήσει.Αν θες, προσπάθησε διακριτικά.Ξεκίνα συζητήσεις για ταινίες, θέατρο, εκθέσεις,διαλέξεις και όπου καταλάβεις ότι ενδιαφέρεται πρότεινε έξοδο ή δήλωσε ότι θες να πας και θα πας και ψάχνεις για παρέα.Μπορεί κατά τύχη να είναι ακόμα ελεύθερος.Αν δεν κάνεις εσύ κίνηση,δεν θα μάθεις.Αυτός πάντως,δύσκολα θα σε ξαναπλησιάσει.
#6.Στον οδοντίατρο πάμε πολλές φορές πονεμένοι,πολλοί φοβισμένοι στη σκέψη του βζιιιν βζιιιν και καμιά φορά ντρεπόμαστε,που θα δείξουμε τις κουφάλες μας.Για να γίνουμε πιο συνεργάσιμοι,κάποιοι γιατροί γίνονται πιο φιλικοί,μήπως και χαλαρώσουμε.Σ'αυτή τη διαδικασία μπορεί να υπάρξει και μια υπόνοια φλερτ.Ίσως ο συγκεκριμένος ανήκει σε αυτή την κατηγορία.Το γεγονός ότι γίνατε διαδικτυακοί φίλοι δε σημαίνει και τίποτα.Είναι ελεύθερο επάγγελμα,που χρειάζεται και μάρκετινγκ.Ένα χρόνια πολλά πχ στη γιορτή σου,μπορεί να σημαίνει "καιρό έχει να περάσει αυτή για καθαρισμό,ας μη χάνουμε επαφή".Αν θέλεις,κάνε την κίνηση σου,αλλά κράτα μικρό καλάθι.
#5 Αν μένεις στη Θεσσαλονίκη ή στη Βόρεια Ελλάδα γενικότερα πήγαινε στο Ιατρείο Πόνου του ΑΧΕΠΑ και στην Α Νευρολογική του (ο κ. Φωτίου είναι νευρολόγος, ασχολείται με τους χρόνιους πόνους και κάνει ιατρείο κάθε Τρίτη και Τετάρτη 10:30-12). Περαστικά σου και μην απελπίζεσαι, όλα θα πάνε καλά!
#4.Οι γονείς σου σε προέτρεπαν από μικρή να μορφωθείς και να γίνεις ανεξάρτητη.Και το έκανες.Έπρεπε να σε πρήζουν από μικρή και για γάμο,για να είσαι τώρα προετοιμασμένη να κάνεις αυτό το βήμα;Κι αν σου έλεγαν να μην παντρευτείς ποτέ;Θα απέρριπτες ένα γάμο με κάποιον,που αγαπάς,γιατί οι γονείς σου σε μεγάλωσαν αλλιώς;Εσύ πού ακριβώς βρίσκεσαι μέσα σε αυτή την ιστορία;Δεν έχεις άποψη για τον εαυτό σου;Είσαι μόνο ό,τι έπλασαν οι δικοί σου;Είσαι πολλά περισσότερα πράγματα,γιατί κυκλοφορείς σ'αυτό τον πλανήτη 32 χρόνια έχοντας αποκομίσει εμπειρίες από πολλούς διαφορετικούς ανθρώπους και καταστάσεις.Και όλα αυτά τα έχεις φιλτράρει μέσα από το δικό σου μοναδικό χαρακτήρα.Θα είσαι πάντα το παιδί τους,θα κουβαλάς το αποτύπωμα τους,αλλά πάνω απ'όλα είσαι ο εαυτός σου.Κι ο εαυτός σου τώρα δε θέλει γάμο.
#4 Τι εννοείς σε πιέζουν; Νομίζω πως το "πιέζω" είναι σχετικό σε αυτή την ηλικία. Δεν πιστεύω πως όταν είσαι ανεξάρτητος οικονομικά, με σταθερή δουλειά κτλ πως θα έπρεπε αυτό να ήταν κάτι παραπάνω από "μίρλα". Εννοώ οι δικοί σου εκφράζουν μια συγκεκριμένη επιθυμία για σένα (όπως όλοι εκείνης της γενιάς) καθώς πιστεύουν πως θα σε ολοκληρώσει ως άνθρωπο εφ'όσον τακτοποιήθηκες με δουλειά κτλ. Απλά κάνε το δικό σου χωρίς να κάνεις κινήσεις καμικάζι του τύπου χωρίζω για να μη μου λένε για γάμο. Όσο για την κουβέντα απλά ρώτα γιατί επιμένουν ΤΟΣΟ πολύ κ μετά πες τους κι εσύ γιατί δε θες.#6 Κάπου άκουσα πως είναι ανήθικο να συνάψει γιατρός ερωτικό δεσμό με ασθενή εν όσω τον παρακολουθεί και από γιατρούς που γνωρίζω ξέρω πως θα κόλλωναν να κάνουν κίνηση σε ασθενή ακόμα και με πρόκληση από το άλλο πρόσωπο...Ισχύει και για τον οδοντίατρο; Κανένας γιατρός/οδοντίατρος εδώ να επιβεβαιώσει; Αν όντως ισχύει αυτό ίσως έχει αναστολές να το πάει παραπέρα. Επιπλέον πολλοί επαγγελματίες υγείας συνηθίζουν μια χαλαρή συμπεριφορά για να νιώθει και ο ασθενής λιγότερο σφηγμένος. Ειδικά οι οδοντίατροι έχουν πολλούς ασθενείς με φοβία προς αυτούς και δεν είναι ασυνήθιστο να τους τεζάρει ο άλλος στα καλά καθούμενα απ το φόβο. Οπότε 1. Ή έχει ηθικές αναστολές και δεν το προχωράει 2. Απλά δε σε γουστάρει. 3. Μπέρδεψες τη συμπεριφορά του. Βασικά μάλλον απλά δε σε γουστάρει γιατί αλλιώς θα έβρισκε τρόπο προσέγγισης, αλλά ποτέ δεν ξέρεις.
#6 Με τον ίδιο τρόπο και για τον ίδιο λόγο που θα πιάσω μια κουβεντούλα με έναν ασθενή για τον καιρό ή τι κάνει ο τάδε κοινός γνωστός ,καιρό έχω να τον δω,μπορεί και να ψιλοφλερτάρω και με κάποιον αν μου φανεί ενδιαφέρων και ελκυστικός. Αυτό δεν σημαίνει οτι ψάχνομαι για γνωριμία, απλώς κάνω πιο ευχάριστη αυτή τη συνάντηση και για τους δύο.Ο ασθενής βρίσκεται σε μια λιγο άβολη θέση κι εγώ περνάω πρακτικά όλη μου τη μέρα στο ιατρείο.Το φλερτ αυτό λοιπόν λειτουργεί σαν μια ευχάριστη νότα σε μια άχαρη διαδικασία. Επίσης μην ξεχνάς οτι σε αυτη τη σχέση ασθενή-οδοντιάτρου εκτος του οτι δεν είναι ακριβώς ισότιμη και οι δύο υπηρετούν μια συνθήκη, παιζουν ενα ρόλο. Μην εκπλαγεις καθόλου αν τελικά βγεις μαζί του και ειναι τελείως διαφορετική προσωπικότητα αποτι διαφαίνεται απο τη συμπεριφορα του στο ιατρείο
#4 Αντί να κόψεις τον αέρα στους γονείς σου,σκέφτεσαι να διαλύσεις την σχέση σου;Τέτοια θηλιά στο λαιμό είναι η σχέση σου μαζί τους; Αδιανόητο για γυναίκα της ηλικίας σου.Ως πότε θα σε καθορίζουν οι δικοί σου;Ώρα για μετωπική σύγκρουση,ετοιμάσου να ξεβολευτείς συναισθηματικά.
#2 Αυτό που σε προβλημάτισε ήταν η επικινδυνότητα και η εγκληματικότητα της περιοχής.Δεν απασχολεί αν οι παραβάτες είναι Έλληνες ή αλλοδαποί .Σ αυτό δεν βλέπω ρατσισμό.Παρατηρώ όμως, ότι το δεν έχω πρόβλημα των προηγούμενων προτάσεων,έγινε ,όσον αφορά στους ξένους,είμαι ουδέτερη.Οπότε,εσύ τι συμπεραίνεις από αυτό και μόνο,ξαναδιαβάζοντάς το;
#1 Δεν το έκανε επίτηδες απλά έτσι έτυχε και δυστυχώς την πλήρωσες εσύ τη νύφη. Ασ'τους πουλάκι μου να πλακώνονται και να τα ξαναβρίσκουν και βρες κάποιον που θα αξίζει πραγματικά το χρόνο σου. Τώρα που έμαθες δε θα την ξαναπατήσεις.#3 Οι γονείς σου σου δίνουν τα εφόδια να κυνηγήσεις το όνειρό σου. 4 γλώσσες;;; ΟΥΑΟΥ και δεν το λέω ειρωνικά. Αξιοθαύμαστο. Ίσως το πρόγραμμά σου για 15 χρονών είναι πολύ σκληρό αλλά το να πας σε top πανεπιστήμιο της Αμερικής και μάλιστα με υποτροφία είναι απαιτητική υπόθεση. Δε νομίζω ότι οι δικοί σου κυνηγάνε τα όνειρά τους μέσα από σένα (βέβαια στην τελική εσύ ξέρεις πάντα καλύτερα) αλλά ακριβώς επειδή έχεις θέσει ψηλά τον πήχη, προσπαθούν να σου δώσουν όσα περισσότερα εφόδια γίνεται. Όσο για το debate club. ΠΗΓΑΙΝΕ. Όχι επειδή στο λέει η μαμά σου, απλά είναι τέλειο!! (Και πολύ χρήσιμο και για μετέπειτα). Ήμουν σε debate club στο λύκειο και σε πληροφορώ ήταν τρομερή εμπειρία. Δεεεν έχει σημασία που είσαι εσωστρεφής. Είναι ένα χομπυ που σε βγάζει από το comfort zone σου ειδικά όταν είσαι στα μέσα της εφηβίας. Σε μαθαίνει να εκφράζεις σωστά τα θέλω και τα πιστεύω σου και να βάζεις το μυαλό σου να δουλεύει. Είναι πολύ παραπάνω από μία απ τις εξωσχολικές δραστηριότητες που θα γράψεις σε ένα χαρτί να το στείλεις στην κριτική επιτροπή. Σε κάνει ετοιμόλογο και πάνω απ'όλα μειώνει σε πάρα πολύ σημαντικά ποσοστά το άγχος σου όταν μιλάς μπροστά σε κοινό. Είναι αξέχαστη εμπειρία, πολύ σημαντική για πιο μετά πόσο μάλλον για το αμερικάνικο πανεπιστήμιο. Πήγαινε να δοκιμάσεις είναι πραγματικά τρομερή ασχολία . Αν πάλι δε σου αρέσει βρες ένα χομπυ το οποίο να σε εκφράζει πιο πολύ. Τα πάντα μετράνε στο βιογραφικό για αμερικάνικα πανεπιστήμια (αλλά πριν το κάνεις δώσε μια ευκαιρία στο debate club :D)Υ.Γ.: Με είχε πιάσει η καθηγήτρια των αγγλικών για να πάω debate club. Της είπα: δεν είμαι εγώ για τέτοια κυρία ντρέπομαι είμαι εσωστρεφής. Μου λέει: How do you know? Εμ δεν ήξερα. Δοκίμασέ το ;)
#1 Αγαπητή φίλη.Όταν θα συνειδητοποιήσεις από τι είδους άνθρωπο απαλλάχτηκες,θα πάψεις να στενοχωριέσαι.Ν αρχίσεις ν ανησυχείς,αν στο παρελθόν σου καταμετράς κι άλλους τέτοιους τύπους,συντηρητικούς,αδύναμους με κακή γνώμη για το γυναικείο φύλο.Δεν σε προχωράνε σαν άνθρωπο τέτοιες σχέσεις ,δεν έχουν να σου προσφέρουν τίποτα ουσιαστικό.Μήπως κι εσύ είσαι κατά βάθος λίγο συντηρητική; Μήπως έχεις μάθει να μην έχεις πολλές απαιτήσεις επί της ουσίας από τις σχέσεις σου;Μήπως στον τομέα της αυτοεκτίμησης και του αυτοσεβασμού χρειάζεσαι λίγη ενίσχυση;
#1 Δεν είχε κάποιο απώτερο σκοπό. Απλά έτσι έτυχε ήταν σε φάση άρνησης και δυστυχώς έτυχε να την πληρώσεις εσύ. Ασ' τους αυτούς να πλακώνονται και να τα ξαναβρίσκουν και βρες κάποιον που θα αξίζει πραγματικά το χρόνο σου. #2 Αν και σκληρό το πρόγραμμά σου (και ακόμα είσαι 15) οι γονείς σου σου δίνουν τα εφόδια για να κυνηγήσεις το όνειρό σου (αν το θες ΕΣΥ τόσο πολύ. 4 γλώσσες;; ΟΥΑΟΥ και δεν το λέω ειρωνικά. Το να πας Αμερική σε καλό πανεπιστήμιο και μάλιστα με υποτροφία δεν είναι υπόθεση
#2.Η γειτονιά ίσως να μην προδιαθέτει θετικά,αλλά αυτό δε σημαίνει ότι μέσα στο σχολείο κυκλοφορούν πρεζέμπορες και και αλήτες.Ένα σχολείο σε πιο υποβαθμισμένη περιοχή μπορεί να έχει εξίσου καλούς δασκάλους και τα παιδιά να είναι ασφαλή,να μαθαίνουν και να κοινωνικοποιούνται αποτελεσματικά.Τι φοβάσαι λοιπόν;Τους φτωχούς γονείς;Σίγουρα δεν μπορούν να προσφέρουν πολλά υλικά αγαθά,αλλά δεν αγαπάνε τα παιδιά τους λιγότερο.Νοιάζονται και για την πρόοδο τους σε γνωστικό επίπεδο και για τη συμπεριφορά τους.Άλλωστε,παιδιά παραμελημένα,με προβλήματα ένταξης ή ακόμα και με παραβατικές συμπεριφορές συναντάμε ανάμεσα και στις λεγόμενες καλές οικογένειες.Δεν μπορώ να ξέρω,αλλά μήπως θεωρείς καλύτερη συναναστροφή για την κόρη σου τα παιδιά των γιατρών,των δικηγόρων κτλ;Μήπως και οι ίδιοι είναι καλύτερη συναναστροφή για σένα στις σχολικές γιορτές;Και γιατί άραγε;Όπως και να έχει το πράγμα,εσύ αποφασίζεις.Καλή σχολική χρονιά!
Τολμώ να πω ότι κάτι παρόμοιο πέρασε κι απ' το δικό μου μυαλό, μόνο που οι δικές μου σκέψεις φυσικά δεν ήταν τόσο ξεκάθαρες. Ευχαριστώ που υπέδειξες έναν συναισθηματικά αποφορτισμένο τρόπο σκέψης και γραφής, έμαθα κάτι σήμερα :)
Αγαπητή acantholimon συμφωνώ απολύτως με το σχόλιο σου.Δεν καταλαβαίνω καθόλου μα καθόλου γιατί υπάρχουν τόσες αρνητικές ψήφοι.Δυστυχώς μου θυμίζει την περίπτωση ενός σχολείου στην γειτονιά μου όπου ο σύλλογος γονέων απαίτησε (και ευτυχώς δεν πέτυχε) την απομάκρυνση παιδιών Ρομά από την 1η δημοτικού με πρόσχημα λόγους υγείας. Φοβόντουσαν προφανώς ότι η μικρή Νεφέλη-Αρσινόη και ο μικρός Βελισσάριος θα συγχρωτιστούν με την "πλέμπα" και θα πάρουν τον κακό τον δρόμο....Δυστυχώς για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι τα σύνδρομα των γονέων τα πληρώνουν τα παιδιά.
#3. Βρε κοπελιά. Θέλεις να πας Αμερική, σε στηρίζουν, σε βοηθούν, αλλά τώρα που σου ζητείται να κάνεις κάτι καινούργιο που σε φοβίζει, σε πιέζουν... Ειδικά στα πανεπιστήμια των ΗΠΑ το μεγαλύτερο μέρος των εργασιών που θα κάνεις θα είναι με PowerPoint και παρουσίαση. Πόσο χαμηλών τόνων μπορείς να είσαι όταν βρίσκεσαι στο επίκεντρο μιας ολόκληρης αίθουσας; Δεν ξέρω αν οι γονείς σου το σκέφτηκαν από μόνοι τους ή τους το πρότειναν, αλλά είναι καταπληκτική ιδέα. Μπορεί, ως άνθρωπος χαμηλών τόνων, η λέξη debate να σε φοβίζει, αλλά η τεχνική της επιχειρηματολογίας (αυτό είναι στην ουσία) θα σε βοηθήσει παντού, από μία απλή παρουσίαση εργασίας στο σχολείο/πανεπιστήμιο ως και την αυτοπεποίθησή σου να εκφράζεσαι καλύτερα και καθαρότερα στις επαγγελματικές, κυρίως, σχέσεις σου. Ειλικρινά, προσωπική μου γνώμη είναι να το ακολουθήσεις κι ας μην αριστεύσεις σε αυτό. Δεν είμαστε όλοι γεννημένοι πολιτικοί αλλά να θυμάσαι ότι οι φόβοι είναι κακοί σύμβουλοι#6.Δεν ξέρω αν το καταλαβαίνω σωστά, πάντως για μένα τα ανώδυνα φλερτ είναι ακριβώς αυτό: ανώδυνα φλερτ. Είναι περίπου το ίδιο με το φλερτ που εξασκείται στον νεαρό μπαρίστα στα Έβερεστ π.χ. ή μπάρμαν για να περιποιηθεί έναν καφέ/ποτό λίγο περισσότερο. Όταν συμβαίνει από την πλευρά του επαγγελματία, είναι ο πιο γρήγορος τρόπος για θετικές εντυπώσεις και μία συνεχιζόμενη προτίμηση προς τις υπηρεσίες του ίδιου προσώπου. Το αν είναι ηθικό ή όχι και κατά πόσο είναι άλλο θέμα, αλλά γεγονός είναι ότι συμβαίνει. Δεν σημαίνει ότι παντα υπάρχει κάτι περισσότερο από πίσω. Βέβαια, αυτή είναι μόνο η δική μου (ολίγον τι κυνική) άποψη. Μπορείς να δοκιμάσεις να δείξεις ξεκάθαρα το ενδιαφέρον σου αλλά ελπίζω κι εύχομαι να μην το πάρεις και κατάκαρδα αν αρνηθεί ευγενικά
To χαλασμένο πεπόνι έχει να πει για το #7 ότι αν κατάλαβε πως η ψυχολόγος έσπρωχνε προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση αυτό είναι πολύ, πολύ λάθος και εντελώς παρεμβατικό.. Είχα μια σχέση χάλια και ενώ έκανα ψυχοθεραπεία ποτέ δεν πιέστηκα από τον ψυχοθεραπευτή μου για τίποτα, αντιθέτως, το να μη με κρίνει και να μου θέτει τις κατάλληλες ερωτήσεις με βοήθησε να μάθω καλύτερα τον εαυτό μου και να χωρίσω παίρνοντας την ευθυνη πάνω μου και φυσικά νιώθοντας πιο δυνατή και σίγουρη για την απόφασή μου. Μπορείς πάντα να αλλάξεις ψυχοθεραπευτή/ψυχολόγο αν δεις ότι δεν σου ταιριάζει ή να συζητήσεις με ειλικρίνεια για όλα αυτά που δεν σου άρεσαν στην όλη διαδικασία και κυρίως καλό είναι, αν δεν συντρέχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος, να μη σταματάς έτσι απότομα κάτι που θέλει χρόνο για να δεις αποτελέσματα αλλά ταυτοχρονως είναι πολύ σημαντικό για την ψυχική σου ισορροπία.
#3 Συμφωνώ με την Λένα στο ότι δεν πρέπει να γίνεται αυτοσκοπός η συγκέντρωση προσόντωv, αλλά ακριβώς επειδή είσαι χαμηλών τόνων πιθανόν να σε ωφελήσει το debate course. Έχουμε διαβάσει σ' αυτή τη στήλη αρκετές ερωτήσεις από ανθρώπους που μπαίνοντας με καλές προϋποθέσεις στην πανεπιστημιακή ζωή, τους λείπει η αυτοπεποίθηση να εκφράσουν αυτά που ξέρουν, την γνώμη τους ή ακόμα και απορίες - κυρίως όταν πάνε να σπουδάσουν στο εξωτερικό. Ειδικά στις ΗΠΑ το public speaking είναι πολύ περισσότερο μέρος της κουλτούρας και της εκπαίδευσής τους απ' o,τι εδώ. Οπότε ίσως δεν είναι και τόσο κακή ιδέα να βγεις από το comfort zone και να βελτιωθείς σε κάτι που δεν είναι του χαρακτήρα σου, ακόμα κι αν δε γίνεις πρωταθλήτρια στο debate.
more or less το ίδιο προσπάθησα να της εξηγήσω, αλλα για κάποιο λόγο που δεν κατάλαβα έφαγα 4 αρνητικές so far.Ποιός ξέρει ίσως να το εξέφρασα. λάθος ίσως με πιο πολλά λόγια από ότι έπρεπε. Τουλάχιστον ελπίζω το μήνυμα να ελήφθη
1Αχού, σε λίγο καιρό θα έρθει μνμ που θα παραπονιεται κάποια στην Αμπα ότι ο γκόμενός της την λέει π@@@@να γιατί δουλεύει σε μπαρ, κι ενώ χωρίσανε γι' αυτό, μετά αυτός έκανε πίσω κι επανασυνδέθηκαν αλλά πάλι στους μεγάλους καυγάδες της το χτυπάει. Και γιατί ρε Αμπα δεν με δέχεται όπως είμαι; Τον θελω πολύ όμως...
#6Αυτή η μαγική φράση που έφερε στη ζωή μας το SATC καθάρισε με μιας όλη τη θολούρα από μπροστά μου.He 's just not THAT into you.Στην ελληνική απόδοση αυτό το THAT έχει χαθεί κάπου. Ε#ίναι όμως ουσιώδες γιατί κάνει τη διαφορά. Το "απλά δε σε γουστάρει" το βάζει στο άσπρο μαύρο και αναρωτιέσαι, μα αφού μου κάνει κοπλιμεντα, πώς δεν με γουστάρει; Αφού μου είπε να πάμε για καφέ, και τόσα άλλα. Ενώ αυτό το THAT στα αγγλικά κάνει τη διαφορά.Ναι γουστάρει κάπως, θα το έβλεπε μαζί μου, αλλά όχι τόσο ώστε να μου ζητήσει ναβγούμε, όχι τόσο ώστε να μην κυνηγήσει εκείνη τη συνάδελφο, όχι τόσοσ ώστε ... άπειρες εξηγήσεις για κάθε ένα. Αυτό που ενδιαφέρει όμως είναι το δια ταύτα. Ελπίζω μετά από 3 μήνες, κάτι να άλλαξε και να μας γράψεις ότι είστε μαζί και ευτυχισμένοι, αλλά συνήθως αυτά γίνονται στις ρομαντικές κομεντί. Θέλουν πολύ και οι 2, αλλά κάποιος ανεξήγητος λόγος τους εμποδίζει να δουν την αλήθεια, μέχρι που το μυστήριο διαλύεται και ο έρωτας ανοίγεται μπροστά τους. Μακάρι
Γι' αυτό να χρησιμοποιούμε άλλη απόδοση στα ελληνικά: Δεν καίγεται/τρελαίνεται κιόλας :)Εναλλακτικά: Δε σε γουστάρει τόσο πολύ. Δεν έπαθε και την πλάκα του. Δεν κόβει φλέβα. Ψιλογουστάρει, ΨΙΛΟγουστάρει. Δεν είναι στα πατώματα. Πολύ απλά, ψήνεται αλλά δεν καίγεται.Ή να χρησιμοποιούμε πότε το ένα και πότε το άλλο, ανάλογα την περίπτωση. Καθόλου δε χρειάζεται να χάνεται το that, αυτό είναι το καλό με τις αποδόσεις. Δεν είναι παγιωμένες εκφράσεις αλλά αποδίδουν το νόημα σύμφωνα με τις εκάστοτε περιστάσεις!