Μάνα και κόρη εναντίον κοπέλας, μέσα σε αθηναϊκό τρόλεϊ

Μάνα και κόρη εναντίον κοπέλας, μέσα σε αθηναϊκό τρόλεϊ Facebook Twitter
22

Καθώς πολλές απ' τις μαρτυρίες που διαβάζουμε συνήθως καταλήγουν με αυτόν που αφηγείται να παρεμβαίνει ηρωικά (και όποιος θέλει το πιστεύει) εκτιμώ διπλά μαρτυρίες όπως αυτή που μου έστειλε ένας αναγνώστης. Ο οποίος δεν ντρέπεται να παραδεχτεί ότι δεν έκανε τίποτα, και το μετάνιωσε. 

Τα παρακάτω βίωσε ο Νίκος Γεωργιάδης, που τα έγραψε και τα έστειλε στο LIFO.gr:

  

Στο τρόλεϊ Νο 20, κλασικά, πάει γιαγιά να μπει με τσαμπουκά χωρίς να περιμένει να κατέβουν οι επιβαίνοντες. Μπροστά της κοπέλα με λατινοαμερικάνικα χαρακτηριστικά, φορτωμένη με σακούλες σούπερ μάρκετ δείχνει υπομονή μέχρι να κατέβουν οι επιβάτες. Κι εκεί αρχίζει ο καυγάς γιατί την καθυστέρησε 3 milliseconds... κι αν γενικά σαν χαρακτήρας είμαι πολύ ήρεμος και δεν γουστάρω εντάσεις, εδώ μετανιώνω την ώρα και την στιγμή που δεν μπήκα στον καυγά οικειοθελώς, να γίνει της ζουρλής το πανηγύρι...

Αφού μπήκε η γιαγιά αλαφιασμένη και χτύπησε εισιτήριο, κάθισε με μια μεσήλικη (κόρη της μάλλον...) που την συνόδευε κι άρχισαν primo-secondo την επίθεση.


"Προχώρα κοπέλα μου"

"Έχω πράγματα και..."

"Κάθεσαι σαν χαζή και δεν προχωράς!"

"Χαζή; Τι να πω... Είστε και μιας ηλικίας..."

"ΝΑ ΣΕΒΕΣΑΙ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΠΟΥ ΣΕ ΦΙΛΟΞΕΝΕΙ! ΑΚΟΥΣ!" (Κορη γιαγιάς με δασκαλίστικο τόνο και αντίστοιχο κούνημα στο δάχτυλο)

"ΠΟΥ ΘΑ ΒΓΑΛΕΙΣ ΚΑΙ ΓΛΩΣΣΑ!" (Μάνα)

"Μα Ελληνίδα είμαι..."

(!*Speechless bitches alert*!)

"ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΟΥ ΛΕΩ. ΝΑ ΣΕΒΕΣΑΙ!!"(Κόρη)

"Ασ' την μωρέ. Να βρει κανέναν να τυλίξει..." (Μάνα)

Και κάπου εκεί κατέβηκα στην επόμενη στάση.

Κι από εκείνη την ώρα με έχει πιάσει το στομάχι μου (εκεί με χτυπά το άγχος).
Που δεν μίλησα.
Που δεν φώναξα τις σκέψεις μου.
Που προτίμησα να παρατηρώ μια ευγενική κοπέλα να δέχεται να ξεφτιλίζουν δημοσίως την αξιοπρέπειά της επειδή ΕΤΥΧΕ μια συμπλεγματική ηλικιωμένη να γεννηθεί στην Ελλάδα, με λευκή επιδερμίδα.

Πώς αφήσαμε να μας πλανέψουν με μεγάλα λόγια ρε γαμώτο... Το μέσο που κάποτε επαναπροσδιόρισε ένα διαλυμένο και υποδουλωμένο έθνος, η υπενθύμιση ενός παρελθόντος ένδοξου και γεμάτο κατορθώματα, έφτασε να λατρεύεται με μια άκριτη μονομανία σαν κάποια Ιερή ανέγγιχτη αρχή...

Είμαστε υπερήφανοι για κάποια πράγματα που άλλοι έφτιαξαν. Ναι πρόγονοί μας. Αλλά ΕΚΕΙΝΟΙ τα έκαναν όλα αυτά, όχι εμείς. Εμείς έχουμε επιλέξει να είμαστε άβουλοι φύλακες και διαχειριστές αυτής της κληρονομιάς. Γιατί αν κάποιος είχε ένα ίχνος πολιτισμού σήμερα αυτή σίγουρα δεν ήταν η γιαγιά, που σαν αούγκανος έσπρωχνε να περάσει στην ουρά, ούτε η κόρη της που έχει μάθει να καμαρώνει σε "λειτουργία αυτόματου πιλότου" χωρίς να ξέρει το γιατί. Διότι απλά το καθήκον της είναι πως πρέπει να υπερηφανεύεται...

Είναι αυτό το είδος πολίτη που πιστεύει ότι η οικειοποίηση μιας πολιτιστικής κληρονομιάς σε κάνει αυτόματα αν όχι ισάξιο της, τουλάχιστον περήφανο κληρονόμο της. Και πόσο με τρομάζει η κατάληξη που έχουν συνήθως οι κληρονόμοι και με εξοργίζει που δεν ξεστραβωνόμαστε να ξυπνήσουμε... Πόσα και πόσα παραδείγματα κακομαθημένων απογόνων μεγάλων οικογενειών που με την δικαιολογία μιας μεγάλης κληρονομιάς, νομίζουν πως είναι ανώτεροι και όλοι οφείλουν να τους κάνουν τα καπρίτσια. Επαναπαύονται στην περιουσία που δημιούργησαν οι δικοί τους, τρώνε από τα έτοιμα, δικαιολογούν τον κακομαθημένο τους χαρακτήρα, τους πλευρίζουν και κάποιοι αετονύχηδες/αυλικοί που χαϊδεύουν αυτιά-με ιδίον όφελος φυσικά-μέχρι να δουν ξαφνικά ότι έμειναν στον άσσο και να κατηγορούν όλους τους άλλους για την κατάληξή τους. Ελάχιστοι αξιοποιούν την ευκαιρία που ίσως τους δώσει η τύχη και χρησιμοποιώντας τον πλούτο των προγόνων τους σαν βατήρα, σαν μια ώθηση, καταφέρνουν και πάνε μπροστά. Βέβαια μια τέτοια ώριμη αντιμετώπιση προϋποθέτει χαρακτηριστικά όπως αυτοσεβασμό και παιδεία.

Αλλά ποιος τα θυμάται αυτά όταν μπορεί μια αμύθητη κληρονομιά να του δίνει το ακαταλόγιστο;

Σίγουρα όχι η γιαγιά με την κόρη της καθώς μια βολική υπερηφάνεια είναι πιο εύκολη.

Και μάλλον ούτε κι εγώ που επέλεξα να μην χαλάσω την ζαχαρένια μου αφήνοντας μια ευγενική κοπέλα, βορά στις δυο μισαλλόδοξες κυράτσες.

Πόσα θα 'λεγα.

Μα δεν τα 'πα...

Mικροπράγματα
22

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Οι προβληματικές, βαθιά σεξιστικές δηλώσεις του Δημήτρη Παπανώτα για την «υστερία» των γυναικών - Μικροπράγματα

Mικροπράγματα / Οι προβληματικές, βαθιά σεξιστικές δηλώσεις του Δημήτρη Παπανώτα για την «υστερία» των γυναικών

«Υστερικές» όσες μιλούν συνεχώς για τα γυναικεία δικαιώματα και «τα θέλουν» όσες είναι θύματα καταπίεσης και δεν το καταγγέλλουν, μάς ενημερώνει ο υποψήφιος ευρωβουλευτής, Δημήτρης Παπανώτας.
ΑΠΟ ΤΗ ΒΑΝΑ ΚΡΑΒΑΡΗ

σχόλια

16 σχόλια
Στα εξηνταφευγα μου εχω,πιστευω,το δικαιωμα να κανω μια-δυο επισημανσεις σχετικα με το θεμα.Απευθυνομαι προς ολους εκεινους οι οποιοι εγιναν μαρτυρες περιστατικων,οπως το υπολογο,αλλα και αλλων τα οποια παρεθεσαν διαφοροι σχολιαστες,με "ηρωες"κακοτροπους,αγενεις και ενοχλητικους ηλικιωμενους.Στα νιατα μου σκεπτομουν ετσι και εγω.Με ενοχλουσαν αφανταστα οι "κακοτροποι"ηλικιωμενοι,στα λεψφορεια ,και οχι μονον.Βεβαια τοτε ηταν μαλλον λιγοτεροι.Ισως επειδη οταν εμπαινε καποιος παππους η γιαγια σε λεωφορειο αμεσως σηκωνονονταν οποιοι νεοι καθονταν και τους προσεφεραν την θεση τους.Εδω και αρκετα χρονια οι μονοι που εχω δει να προσφερουν θεση σε ηλικιωμενους ειναι σαρανταρηδες και βαλε.(Για τις ηλικιες 15-20 ετων προτιμω να μην πω τιποτα....).Στα λεωφορεια,λοιπον,οι ηλικιωμενοι δεν μπαινουν ευκολα.Μονον αν δεν μπορουν να το αποφυγουν.Κυριως οταν δεν διαθετουν "ιδιον"μεταφορικο μεσον και δεν μπορουν να πληρωσουν ταξι.Εξ ορισμου ,συνεπως,μπαινουν κυριως ατομα με οικονομικα προβληματα.Με πολλες"εγνοιες"και σκοτουρες που λεει ο λαος.Ανθρωποι που ειδαν τις συνταξεις τους να περικοπτονται τα τελευταια χρονια ακομη και κατα 50%,και περιμενουν να μειωθουν και αλλο.Ανθρωποι οι οποιοι δεν μπορουν,πλεον,να περασουν αξιοπρεπη γεραματα,οπως τους ειχαν πεισει οτι θα συμβει οταν δουλευαν μια ολοκληρη ζωη.Ανθρωποι οι οποιοι εχουν στερηθει,πλεον, ακομη και στοιχειωδεις χαρες,οπως το να βλεπουν συχνα τα εγγονια τους,διοτι ντρεπονται να πηγαινουν να τα δουν με "αδεια τα χερια".Και που δεν μπορουν,πλεον,να κανουν τιποτα γι'αυτο.Και ολα αυτα με την "εικονα του επερχομενου θανατου"να κατοικοεδρευει πλεον μονιμα,ειτε στο συνειδητο ειτε στο υποσυνειδητο τους.Ο ανθρωπος ,γενικοτερα,δεν ειναι κοκκινο κρασι.Δεν "βελτιωνεται"γερνωντας.Αντιθετα,σε πολλους τομεις γινεται χειροτερος.Οποια ελαττωματα ειχε ενισχυονται απο την "αρτηριοσκληρωση της ηλικιας".Δεν ειναι ,πλεον,δεκτικος σε νεες ιδεες και αλλες αποψεις.Η λειτουργια του διεπεται ολο και περισσοτερο απο ισχυρογνωμοσυνη και εμμονη ακομη και σε προφανως εσφαλμενες αποψεις,διοτι το αντιθετο θα συνιστουσε ανατροπη και ακυρωση ολης της ζωης του-κατι που το υποσυνειδητο του δεν ειναι διατεθειμενο να αποδεχθει.Πριν και πανω απο ολα τα αλλα,ομως,καλο θα ηταν να σκεφθουμε και κατι αλλο.Ποιο ειναι το ποσοστο αυτων των "κακοτροπων"ηλικιωμενων στο συνολο των μετακινουμενων με τις συγκοινωνιες ;Μεγαλο η μικρο ; Νομιζω οτι ειναι,εμφανεστατα,πολυ μικρο.Αλλα στα ματια των νεοτερων φανταζει μεγαλο.Διοτι τον -εναν-κακοτροπο ,καυγατζη,αγενη ακομη και ρατσιστη παππου τον προσεχουμε ολοι μας,αφου μας κανει και αγανακτουμε.Ο οποιος και,κατα κανονα,ειναι ατομο εξαιρετικα περιορισμενης παιδειας και μορφωσης.Τους δεκαδες παππουδες και γιαγιαδες οι οποιοι μπαινοβγαινουν στα λεωφορεια ,"ευγενεις και αθορυβοι" και περνουν απαρατηρητοι,γιατι να τους θυμαται κανεις ;Μια τελευται κουβεντα.Προς νεοτερους.Ο λαος μας εχει μια σχετικη ρηση."Εκει που εισαι ημαουνα ,κι εδω που ειμαι θαρθεις".Ας την εχετε υποψιν σας.Δεν βλαπτει.
Θα σας στεναχωρησω νομιζω χωρις να ειναι στις προθεσεις μου ,ενας ευγενης συνανθρωπος παραμενει ευγενης και με τροπους και σε μεγαλυτερη ηλικια η γηρανση δεν αποτελει αλλοθι κακης συμπεριφορας.Οταν ειμουν νεα μια και νεοτητα εφυγε απο το παραθυρο εδω λαι χρονια ηλικιωμενοι μου απηύθυναν τον λογο μαλλον επιτακτικα απαιτωντας να τους παραχωρησω την θεση λογω ηλικιας εικαζοντας οτι μαλλον εκανα βολτες με τα δμμ το οποιο ηταν βεβαια μεγαλη πλανη εργαζομουν και σπουδαζα συγχρόνως ,οταν ειμουν αναγκασμενη να παρω μμμ σε κατασταση εγκυμοσυνης το συνηθες ηταν η ορθοστασια ακομη και σημερα που κανω χρηση των δημοσιων μεσων μαζι με τα ανηλικα παιδια μου παραχωρω την θεση μου σε μητερες με μικρα παιδια,παιδια μικρης ηλικιας ,εγκυμονουσες αλλα και ατομα με εμφανη αναγκη δυστυχως η χρηση των δημοσιων μεσων μεταφορας γινεται σχεδον αποκλειστικα απο ατομα που δεν εχουν αλλη εναλλακτικη μετακινησης και αυτο συνεπαγεται ατομα καθε ηλικιας εθνοτητας και χρωματος ,εχει σηκωθει εγχρωμος για να μου προσφερει την θεση του ,εχει αρνηθεί την παραχωρηση της θεσης κυρια οταν της το προτεινα γιατι το θεωρησε προσβλητικό και μομφη για την ηλικια της και εχει σηκωθει ο γιος μου για να καθησει ενας μεγαλυτερος.Υπαρχει λοιπον η παροιμια του εδω που ειμαι θα'ρθεις υπαρχει ομως και η αλλη ρηση που ησουν νιωτη που δειχνες οτι γινοσουν αλλος...Ο καθεις κουβαλα μεσα του αυτο που εχει και με τα χρονια η το καλλιέργησε το αφησε να θεριέψει σαν τα αγριοβατα που κλεινουν οταν τα αφησεις και σε πνιγουν.
Δεν εχει τοσο σημασια κατα ποσον συμφωνω η οχι με το σχολιο σου,αγαπητη Tinkerhell.Ειναι πολυ σημαντικοτερο το οτι το σεβομαι απολυτως,διοτι το αξιζει.Μια ,μονον,επισημανση,αν μου επιτρεπεις.Μακαρι να ηταν οπως το λες.Μακαρι ο ανθρωπινος χαρακτηρας να βελτιωνοταν η ,εστω,να μην χειροτερευε στα γεραματα.Μακαρι.Αλλα η εμπιριες μου,και ειναι πολλες,δεν συνηγορουν υπερ αυτου.Δυστυχως,δυστυχεστατα.
Η ευγενεια και η ανοχη.μεταφραζονται σε ανικανότητα και νοητική στερηση ευγενικοι λοιπον με τους ευγενεις για τους υπολοιπους δυστυχως μονο στην γλωσσα του σωματος και οχιονο που ισως διαισθάνονται.
Σε μια απο τις προσφατες αργιες ετυχα πρωταγωνιστρια μιας αναλογης ιστοριας σε αστικο λεωφορειο της πολης,αδειο λογο αργιας καιρου και ωρας ηλικιωμένος που αποφασισε να αναλωσει την τελευταια ικμάδα του για να αλωσει οποιον ειχε την ατυχια να βρεθει στην ανοδο και την φυγη προς τα εμπρος επρεπε να περασει απο επανω μου για να μπει στο μισογεματο οχημα και οχι μονο δεν περιορίστηκε στην επελαση αλλα αφησε ελευθερο και τον καταπιεσμενο συνταξιουχο μεσα του που τον καθυστερησα λουζοντας με με διαφορα νοστιμα ...Τις περισσοτερες φορες δεν αντιδρω λογο κατατονιας ,ευγενειας στους εχοντες αναγκη η γιατι ειμαι βυθισμενη στα δικα μου προβληματα και θεωρω την αγενεια δεδομενη και ανεξαρτητη ηλικιας φύλλου και μεταφορικου μεσου,δεν καταλαβαινω τι εκανε κλικ μεσα μου η αριστερη πλευρα που ηταν αδεια και θα μπορουσε να ανέβει,το υφος μου χρωστα η ζωη και η πρωτη της ξαδελφη,το οτι με ακολουθουσαν σαν κλωσοπουλα τα παιδια μου τα λογια του παπα που δεν ειχα ακουσει εκεινη την ημερα αγνωστο.Το γνωστο ηταν να του κανω συσταση σε εντονο υφος οτι οσο και εαν βιαζεται να κρυφτει θα τον βρει ο χαρος και ,ολουςας αλωστε
Το συμβαν ειναι σχετικα συνηθισμενο .... Παντα υπαρχει μια μεριδα κοσμου που βγαζει κακια γυρω του... Λαβετε ομως υποψη, πως κυκλοφορουν πολλα ψυχικως διαταραγμενα ατομα διπλα μας κι ετσι νομιζω πως πρεπει να αντιμετωπιζονται...Ως ασθενεις...
Την έλλειψη παιδείας, το ρατσισμό, την αγένεια δυστυχώς τα συναντάς παντού..στα ΜΜΕ, στους δρόμους, στις δημόσιες υπηρεσίες, στα σχόλια στο fb..τις περισσότερες φορές δυστυχώς κοιτάμε αμέτοχοι - ειδικά όταν διαβάζουμε καφριλες στο internet - το οποίο έχει δώσει το βήμα και σε τέτοιους απαίδευτους ανθρώπους να εκφρασουν ακόμη πιο άνετα τη χολή και την παράνοια τους από οτι θα έκαναν "από κοντά"
Ηλικιωμένη μπαίνει σε σχεδόν γεμάτο λεωφορείο μαζί ενώ ταυτόχρονα ανεβαίνει και μια κοπέλα με καρότσι και μωρό.. Η ηλικιωμένη προφανώς ενοχλημένη που θα στριμωχτεί λίγο παραπάνω αναφωνεί "Μου θέλει μωρό μου θέλει και βόλτες!"και μουρμούρα μέσα απ τα δόντια έπειτα...Ίσως να αναπολούσε τις εποχές που τα μωρά τα φάσκιωναν και τα κρατούσαν ερμητικά εντός σπιτιού για να μη τα πιάσει το κακό το μάτι. Σύγχρονες αδαείς μητέρες..τς, τς..
Πειραϊκό τρόλεϊ είναι και μάλιστα με κακή ποιότητα επιβατών συνήθως. Γεμάτο τέτοιες "κυριες"είτε ευκαταστατες από Καστελλα είτε Από φτωχογειτονιές της Δραπετσώνας..
Πολύ κακώς στοχοποιείτε την Καστέλλα και τις φτωχογειτονιές της Δραπετσώνας για την ποιότητα των επιβατών.Η πολιτισμένη συμπεριφορά δεν είναι θέμα περιοχής, είναι θέμα παιδείας και χαρακτήρα. Δεν έχει τύχει να αντιληφθείτε παρόμοια συμπεριφορά σε άλλες περιοχές ;Μη σας πω ότι η πρόσφατα βίαιη και αγενέστατη απώθηση από τον Τραμπ άλλου σύνεδρου, ελάχιστα διαφέρει από της Πειραιώτισσας κυρίας που περιγράφεται στο άρθρο ! Και αν δε με απατάει η μνήμη μου, έγινε σε ευρωπαϊκό έδαφος.Δεν θα γενικεύσουμε ότι φταίνε οι ΗΠΑ που ο Τραμπ είναι άξεστος !
Με αυτό το σχόλιο είστε και εσείς του ιδίου φυράματος με τις εν λόγω κυρίες γιατί από φυλετικό ρατσισμό ξεκίνησε το συμβάν και εσείς βάλατε και την πινελιά του κοινωνικού. Κρίμα, πολύ κρίμα!
Δεν ειναι μονο η περηφανια για το ενδοξο παρελθον που μας κανει τοσο σιγουρους για το δικιο μας. Η Ελληνικη κοινωνια πασχει απο διαφορες πληγες. Μια απο αυτες ειναι η απουσια κοινωνικης συμπεριφορας ισως γιατι δε χρειαστηκε ποτε να αναπτυξουμε σχεσεις συνεργασιας και να δουλεψουμε μαζι για το κοινο καλο (τεραστια διαφορα απο το προσωπικο καλο). Ημασταν παντα μια χωρα υποτελης στον εκαστοτε προστατη ή κατακτητη και το μοντελο πολιτικης συμπεριφορας που ξερουμε ειναι οι πελατειακες σχεσεις. 'Δωσε μου την ψηφο σου και θα σου δωσω το χ, ψ, ω ως ανταμοιβη.' Αυτο μακροπροθεσμα δημιουργει ενα εντελως εγωκεντρικο ειδος πολιτη και τελικα ανθρωπου. Νομιζω οτι τα πραγματα ειναι λιγο καλυτερα τωρα απο οπως ηταν παλιοτερα. Η ενημερωση (το ιντερνετ) εχει συμβαλλει αρκετα σε αυτο, καθως και το οτι πολλοι ανθρωποι εφυγαν εξω (καποιοι γυρισαν, καποιοι οχι ακομα) και εκτος απο το πικρο ψωμι της ξενιτιας εφαγαν και διαφορες συνειδητοποιησεις οπως: καποιοι τηρουν τη σειρα προτεραιοτητας στα μεσα μεταφορας, καποιοι ζητανε συγγνωμη αν σε διακοψουν σε μια συζητηση, καποιοι οδηγοι σταματανε για τους πεζους και ουτω καθεξης. Η ιστορια με τις 'κυριες' και την κοπελα στο τρολεϊ μου θυμισε αντιστοιχο περιστατικο πριν αρκετα χρονια στο μετρο. Περιμενα στα εκδοτηρια πισω απο εναν κυριο. Σε λιγο πλησιασε μια κυρια σαν αυτες του αρθρου η οποια με απαραμιλλη ταχυτητα και αυτοπεποιθηση τοποθετησε τον εαυτο της διπλα απο τον κυριο και ουσιαστικα μποστα απο εμενα. Εκανα λιγο πιο μπροστα και εβαλα το χερι μου στο γκισε αναμεσα σε αυτην και τον κυριο, ταχα σα να στηριζομαι. Επρεπε να προστατευσω το χωρο μου. Αυτο που ακολουθησε δεν εχει καμια λογικη. Η 'κυρια' μουρμουρισε κατι του τυπου 'Α, τωρα εβαλες το χερι σου κιολας...' Δεν απαντησα. Ισως την τσιγκλισε οποτε αποφασισε να παιξει επιθεση: 'Τι βαζεις το χερι μπροστα, να μην περασω;' Εντωμεταξυ φευγει ο κυριος, κανω ενα βημα μπροστα, αλλα εκεινη εχει ηδη αρχισει να λεει στην ταμια τι θελει κραδαινοντας το χρημα. (Χρονια εξασκησης στην επεκταση ζωτικου χωρου.) Ο διαλογος που ακολουθησε ειχε περιπου ως εξης:-Συγγνωμη, αλλα ημουν πριν απο εσας.-Κανε μου τη χαρη τωρα...-Ναι, ημουν πριν απο εσας, υπαρχει μια σειρα προτεραιοτητας...-Οριστε, τι να σου πω, περνα τοτε! Μας καθυστερεις και τις δυο και θα χασουμε το τραινο κι απο πανω... (Φωναζοντας)Δεν θυμαμαι πως εληξε (νομιζω εξυπηρετηθα πρωτη με τα πολλα) αλλα μπηκα στο μετρο με παρα πολλα νευρα και το αισθημα οτι δεν ειπα αυτα που επρεπε, οτι το αφησα να συμβει. Για την ευγενικη κοπελα της ιστοριας, θα πω οτι εκανε ο,τι μπορουσε και μπραβο της. Δεν ειναι ευκολο να τα βαζεις με θρασεις, σε αφοπλιζουν. Εκεινη τους μιλουσε στον πληθυντικο και οι αλλες τις ελεγαν οτι θα βρει να τυλιξει κανεναν επειδη εξελαβαν την φυσιλογικοτατη αμυνα της ως επιθεση. Και επειδη ηταν εντελως σιγουρες οτι εχουν δικιο εξ ορισμου. Αυτο το αισθημα αναφαιρετου δικαιωματος σε συνδυασμο με την αγνοια και μικροτητα τους (προσωπικες δηλαδη αντιληψεις σε σχεση με το σκουρο δερμα, τη νεαρη ηλικια κτλ που βγαινουν σχεδον αντανακλαστικα τετοιες στιγμες) τις εκανε να φερθουν με αυτον τον απαραδεκτο τροπο. Για τον Ν.Γ. Δεν ειναι κακο που δεν μιλησες αυτη τη φορα. Και το μοιρασμα της ιστοριας ειναι παρα πολυ καλο. Επισης, μερικες φορες χρειαζομαστε λιγο χρονο να συνειδητοποιησουμε τι συνεβη ή πώς θελουμε να ειμαστε/τι θα θελαμε να ειχαμε κανει. Οπου υπαρχει ανθρωπια, υπαρχει και η επομενη ευκαιρια.
Η κυρία και η κόρη της δεν “οικειοποιήθηκαν”/“αποδέχθηκαν” καμία πολιτιστική κληρονομιά για να είναι και περήφανες, γιατί απλά, ουδέποτε έλαβαν καν γνώση από τι συνίσταται. Εξάλλου, η πολιτιστική κληρονομιά αποδεικνύεται με την καλλιέργεια, τις γνώσεις, την συμπεριφορά. Είναι αφορολόγητη, δεν δηλώνεται σε πολιτιστικό Ε9 και δεν έχει προσωπικό αριθμό μητρώου. Για αυτό και την “καπηλεύεται” - αυτό είναι το σωστό ρήμα, όχι “οικειοποιείται” - όποιος θέλει. Και η κυρία με την κόρη της ανήκουν σε αυτούς που θέλουν. Άλλωστε, είπαμε, είναι τσάμπα, μεγάλη ευκαιρία. Δεν υπάρχει δε περηφάνεια όταν υπάρχει καπηλεία. Αυτός που την κάνει, κοιτάει γύρω του ανήσυχος μην τον πάρουν χαμπάρι τι "αέρα" πουλάει και χάσει το “ηθικό πλεονέκτημα” να "εξυψώσει" τον εαυτό του. Το κακό πάντως - για να σας (μας) αποτελειώσω -, αυτή την καπηλεία εσχάτως έχει πέσει στην αντίληψή μου, ότι την κάνουν κατά σύστημα και συνειδητά και κάποιοι Πρωθυπουργοί, μην σου πω και Πρόεδροι...
Λυπηρό το πόσο κακοί άνθρωποι είμαστε. Και δυστυχώς έχω βρεθεί και εγώ σε περιστατικά που δεν έκανα κάτι ενώ έπρεπε, και με απασχολούσαν μέρες και μετάνιωσα την ώρα και την στιγμή που σιώπησα την ώρα που έπρεπε να φωνάξω...