Στο σημερινό «Α μπα»: θολώνει η ηλικία;

Στο σημερινό «Α μπα»: θολώνει η ηλικία; Facebook Twitter
107

__________________

1.

Με αφορμή την είδηση για εργαζόμενους στη Λάρισα και τη καταγγελία τους ότι τους ανάγκαζαν να δίνουν πίσω στον εργοδότη τους το δώρο των εορτών. Πάντα θεωρούσα ότι είμαι δίκαιος άνθρωπος και υπέρ των δικαιωμάτων του εργαζόμενου. Στη πράξη όμως συνεργάστηκα με μια εταιρία για ανακαίνιση του μπάνιου μου, η οποία ήξερα από πριν ότι κάνει το ίδιο στους δικούς της εργαζόμενους. Θα μπορούσα να σου πω 1000 δικαιολογίες, όπως ότι με συνέφερε οικονομικά. Μήπως τελικά είμαι υποκριτής;
- Υποκριτική τουαλέτα

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Τουλάχιστον στη συγκεκριμένη περίπτωση, και εφόσον θεωρείς ότι είσαι υπέρ των δικαιωμάτων του εργαζομένου, έκανες μεγάλη έκπτωση στα ιδανικά σου και έδειξες ότι δεν εφάρμοσες αυτά που πρεσβεύεις. Αφιερωμένο.

Γενικότερα, πολλά πράγματα θεωρούμε ότι είμαστε, και μπορεί να είμαστε μόνο και μόνο επειδή δεν βρέθηκε ακόμα μπροστά μας ο πειρασμός να είμαστε κάτι άλλο. Ξανά αφιερωμένο.
 

__________________
2.

Είμαι 20 και δεν εχω κάνει ακόμα σοβαρή σχέση ,ξερω οτι ειναι κατι που εχεις βαρεθει να ακους . Τα τελευταια 2χρονια περιπου που εχω αρχισει να ασχολουμαι με τα ερωτικα γιατι στο σχολειο ημουν ουφο σε αυτο το θεμα μπορω να πω οτι υπηρξαν καποια εντονα φλερτ τα οποια εν τελη δεν καταληξαν πουθενα ,ειτε επειδη δεν ηταν κατι δυνατο, ειτε επειδη γιναν κατω απο ακαταλληλες καταστασεις. Μετα απο το καλοκαιρι λοιπον που συνέβη κατι αρκετα επιπολαιο με ενα παιδι το οποιο ειχε σχεση (ημουν σε διακοπες δεν θα τον ξαναβλεπα οποτε δεν εχει σημασια σκεφτηκα) εχω κλειστει ακομα περισσοτερο στον εαυτο μου με σκεψεις οτι ειναι ολα περιστασιακα και οτι δεν πρεπει να ελκυω τετοιες καταστασεις και οτι φτανει πια θελω κατι ουσιαστικο και οτι δεν χρειαζεται να βιαζω πραγματα. Ηταν κατι που ενω στην αρχη το εκανα για να περασω καλα ,πιστευοντας οτι θα το ξεχασω, ακομα με κατακλιζει ακομα και αν δεν ειχαμε καποια ολοκληρομενη ερωτικη εμπειρια. Τον χρησιμοποιησα και με χρησιμοποιησε ουσιαστικα επειδη ειχε καποιο προβλημα με την σχεση του εκεινο τον καιρο. Δεν καταλαβαινω τι με εχει πιασει και σκεφτομαι ολη την ωρα αυτη την κατασταση αφου ουσιαστικα δεν ξερω αν ηταν κατι τοσο σημαντικο ισως φταιει οτι ειμαι ακομα απειρη σε τετοιες καταστασεις.Τελος παντων, οι φιλες μου δεν ξερουν οτι μου εχει κατσει τοσο ασχημα ολο αυτο και συνεχεια με παροτρεινουν οτι πρεπει να βγαινω πιο πολυ για να γνωρισω καποιον και τετοια αλλα εγω εχω αποφασισει οτι θελω κατι σοβαρο και οταν βγαινω συνηθως γινονται ασκοπες γνωριμιες που δεν καταληγουν καπου σοβαρα και μετα νιωθω οτι χαλιεμαι και σκορποζομαι αδικα. Απο το κοινωνικο μου κυκλο (που οι περισσότεροι μεσω κοινων φιλων γνωριζουν ατομα) ειναι περιορισμενος σε αγορια και αυτα που υπαρχουν ηδη τα ξερω οποτε δεν παιζει να εξελιχτει καπως διαφορετικα . Η ερωτηση μου ειναι η εξης πως μπορω να σταματησω να σκεφτομαι την καλοκαιρινη κατασταση που για καποιο λογο εχω μεγαλοποιησει στο μυαλο μου και να προχωρησω με την ζωη μου ελκοντας καταλληλους ανθρωπους ?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Έχεις μεγαλοποιήσει την κατάσταση επειδή δεν έχεις κι άλλη να σκεφτείς, αλλά υπάρχει κι άλλος λόγος. Την ξεκίνησες με την ατάκα «θα περάσω καλά» με κάποιον που έχει σχέση, επειδή έτσι έχεις δει, έχεις ακούσει, έτσι νόμιζες ότι μπορείς να φερθείς. Τελικά αυτός δεν χάλασε τη σχέση του για σένα, ούτε συγκλονίστηκε μαζί σου. Αυτό που νόμιζες ότι μπορείς να κάνεις, να «περνάς καλά» χωρίς συναισθηματική δέσμευση, τελικά δεν μπορείς να το κάνεις, και νιώθεις και χρησιμοποιημένη, και ανήθικη, και πιστεύεις ότι μόνο τον εαυτό σου μπορείς να κατηγορήσεις γι'αυτό.


Ελπίζω να καταλαβαίνεις τι ακολουθεί τώρα: έχασε η Βενετιά βελόνι. Δεν υποτιμώ αυτό που νιώθεις, πρέπει όμως εσύ να υποτιμήσεις αυτό που έγινε. Επειδή δεν σου πέτυχε κάτι που ξεκίνησες χωρίς να το πιστεύεις – γιατί αυτό είναι το πρόβλημα, όχι η ιδέα από μόνη της – δεν σημαίνει ότι η λύση που θα σε προστατέψει είναι το «έχω αποφασίσει ότι θέλω κάτι σοβαρό». Αυτό είναι που θα σε οδηγήσει σε ακόμη πιο ακατάλληλους ανθρώπους, γιατί όποιος το ακούει, ή θα φεύγει, ή θα σου λέει αυτό που θέλεις να ακούσεις, και θα φεύγει μετά.


Αυτό που θα σε συνέφερε να θέλεις είναι να μην έχεις προσδοκίες και να μην περιμένεις από κανέναν να σε σώσει. Πρέπει να μάθεις να βασίζεσαι στον εαυτό σου. Δεν περιμένω να το ξέρεις τώρα γιατί είσαι είκοσι χρονών, αλλά ο στόχος που είχες αρχικά, είναι σωστός. Προσπάθησε να περάσεις καλά παίρνοντας υπολογισμένο ρίσκο. Αυτό σημαίνει ότι όσοι έχουν σχέση είναι πάρα πολύ κακή ιδέα. Σιγά σιγά θα μάθεις και τις υπόλοιπες πολύ κακές ιδέες. Και τώρα μείωσε τον χρόνο που σπαταλάς με αυτές τις σκέψεις, και βάλε μέσα στο χρόνο σου δραστηριότητες που σε ωφελούν, όπως διάβασμα, γυμναστική, μουσική, και φίλες. Πες στις φίλες σου τι νιώθεις.

__________________
3.

Αγαπητη Α μπα, σε διαβαζω ανελλιπώς εδω και χρόνια και σε ευχαριστώ γιατι με εχεις οδηγήσει σε ενα καινούριο τρόπο σκέψης. Το ερώτημά μου ειναι διπλό αλλά ουσιαστικά ειναι το εξής ενα.Όταν κάποιος σε κοινόχρηστο χώρο μου επιβάλλει την ημίγυμνη η γυμνη παρουσία του αυτο δεν ειναι ενα είδος παρενοχλησης; Και εξηγούμαι: Εγω πηγαίνω σε δημοτικο κολυμβητήριο. Ο χώρος των αποδυτηρίων εκτος απο το κοινόχρηστο κομμάτι εχει και ξεχωριστές καμπίνες για να αλλαζουμε. Ομως οι περισσότερες κυριες επιλεγουν να μην τις χρησιμοποιούν, ακομα κι αν ειναι άδειες αλλά να αλλάζουν βγαζοντας ολα τα ρούχα τους στι κοινόχρηστο κομματι. Το ιδιο γινεται και στις ντουζιερες. Εδω θα ήθελα να σημειώσω οτι αυτό απαγορεύεται σύμφωνα με τον κανονισμό που υπογράφουμε όλοι κατά την εγγραφή μας και στο παρελθόν εχουν γινεικαι επιπληξεις απο τις κοπέλες που μπαινουν να καθαρισουν. Εγω ενοχλουμαι, οχι γιατι με ενοχλει το γυμνο, αλλα γιατι δεν εχω επιλεξει τη συγκεκριμένη στιγμη καιτο χωρο για να δω ανθρώπους γυμνους. Και το ερωτημα ειναι, το ιδιο δεν ισχυει και για γυναικες που ντυνονται με πολυ αποκαλυπτικα ρουχα στην καθημερινότητά τους; Δεν παρενοχλουν τους γυρω τους τη στιγμή που αυτοί δεν εχουν επιλέξει πηγαινοντας στη δουλεια τους ή για καφέ να ερχονται αντιμέτωποι με ενα μεγαλο αποκαλυπτικό ντεκολτέ ή ενα καυτό σορτσάκι, τη στιγμη που δεν εχουν επιλέξει οτι είναι ο τόπος και ο χρόνος για να δουν γυμνο ή ημίγυμνο;
- 40+


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Δεν μπορώ να καταλάβω τι ακριβώς παθαίνεις όταν βλέπεις γυμνούς ανθρώπους. Αν μας πεις ποιος είναι ο τόπος και ο χρόνος για να δεις γυμνό ή ημίγυμνο, θα σου απαντήσω. Ο χώρος αποδυτηρίων μου φαίνεται πολύ κατάλληλος.


Ενοχλείσαι, όχι επειδή σε ενοχλεί το γυμνό. Αλλά γιατί τότε; Επειδή σε ενοχλεί το γυμνό όταν δεν είναι υπό τους όρους σου; Μα τότε, σε ενοχλεί το γυμνό.


Το πρόβλημα που έχεις προκύπτει αν θεωρείς ότι το γυμνό σώμα δεν είναι αυτό που έχουμε όλοι από κάτω από τα ρούχα μας, το οποίο χρειάζεται πλύσιμο, φροντίδα, γυμναστική, αλλαγή ρούχων και πολλά άλλα, αλλά κάτι που χρησιμοποιείς μόνο για να κάνεις κάτι που γίνεται πολύ κρυφά και με πολύ αυστηρά επιλεγμένη παρέα, που είναι το σεξ. «Έρχεσαι αντιμέτωπος» με μεγάλο αποκαλυπτικό ντεκολτέ; Έρχεται κατά πάνω σου με αναμμένα τα φώτα και την κόρνα τέρμα;

__________________
4.

Γεια σου Λένα και να χαίρεσαι το μωράκι σου! Λοιπόν, βρέθηκα στα 30 μου να χωρίζω μετά από 9 χρόνια σχέσης. Αποφάσισα λοιπόν να αρχίσω να βγαίνω ραντεβού (καταλαβαίνεις πως είναι μετά από τόσο καιρό σε σχέση), να δω τι παίζει εκεί έξω βρε αδερφέ. Ε και είπα να δοκιμάσω και τις γνωστές εφαρμογές για να γνωρίσω κόσμο εδώ στα εξωτερικά που μένω. Χθες μίλαγα λοιπόν με τις φίλες μου και τους εξιστορούσα διάφορα σκηνικά (αστεία κατά βάση). Και μου λένε, γιατί δεν κάθεσαι να τα γράψεις όλα αυτά, τύπου blog? Οπότε σε ρωτάω. Πως σου ακούγεται αυτό σαν ιδέα; Ενδιαφέρει κανέναν εκεί έξω τι σουρεαλιστικά σκηνικά περνάω εγώ στα γκομενικά μου; Πέρα από τους φίλους μου δηλαδή που με ρωτάνε πως πάει όλη αυτή η διαδικασία!
- Αχ, τι ζω η γυναίκα


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Πέρα του ότι τα μπλογκ ουσιαστικά δεν υπάρχουν πια, μιλάμε για το ίντερνετ και για μιλλένιαλς. Λες να είσαι η πρώτη που το έχει σκεφτεί;
 

Δεν έχει σημασία για ποιο θέμα γράφεις. Τα πάντα έχουν γραφτεί και τα πάντα θα μπορούσαν να έχουν ενδιαφέρον. Το θέμα είναι αν ξέρεις να γράφεις από μια οπτική γωνία που δεν είναι συνηθισμένη.

__________________
5.

Καλησπέρα, Ά,μπα
Είμαι 39 ετών, ανεξάρτητη και μένω εδώ και πολλά χρόνια μόνη μου. Το πρόβλημα μου είναι η μητέρα μου, έχει παθολογική αγάπη για τα παιδιά της, αλλά είναι και φοβερά χειριστική, Ο αδερφός μου είναι παντρεμένος, έχει 1 παιδί που το προσέχει καθημερινά η μητέρα μου. Κρατάει φοβερά διακριτική στάση και δεν επεμβαίνει πουθενά ακόμα και όταν ζητήσουν την άποψη της είναι πιο ουδέτερη από Ελβετία και πάρα πολύ καλά κάνει. Το θέμα είναι ότι είναι φοβερά χειριστική μαζί μου, ανακατεύεται σε όλα, έχει άποψη για τα πάντα, τα μαλλιά μου, τα κιλά μου, το ντύσιμο μου, το πως ξοδεύω τα χρήματα μου, τον σκύλο μου, τις παρέες μου, αραιά και που πετάει και την λέξη γάμος αν και έχει παραιτηθεί λίγο, αλλά ρίχνει άδεια για να πιάσει γεμάτα. Σχεδόν κάθε Κυριακή τρώμε μαζί οικογενειακώς, εννοώ μαζί με τον αδερφό μου και την αξιολάτρευτη οικογένεια του, τους αγαπημένους μου θείους και τα ξαδέρφια μου. Είναι παράδοση πολλών χρόνων και τα γεύματα αυτά πάντα τα περίμενα με λαχτάρα γιατί αγαπώ πολύ την οικογένεια μου και περνάω καλά μαζί τους. Τελευταία δεν ξέρω τι έχει πάθει και με πυροβολεί κάθε Κυριακή με φαρμακερά σχόλια, γιατί αδυνάτισα, γιατί δεν βγαίνω πια με τον Κώστα, γιατί, γιατί...συνήθως σώζουν την κατάσταση οι υπόλοιποι και με βγάζουν από την δύσκολη θέση, αλλά πλέον αρχίζω και αισθάνομαι άβολα, νιώθω ότι μετά από τόσα χρόνια αρχίζει και ξεχειλίζει το ποτήρι. Σκέφτηκα να πάω σε ψυχολόγο, να δω που φταίω, γιατί στρέφει σε μένα τα βέλη της, γιατί με αμφισβητεί, γιατί με ειρωνεύεται γιατί με πληγώνει ενώ ξέρω ότι με αγαπάει όσο την αγαπάω και εγώ. Προφανώς κάπου φταίω, κάτι της προκαλώ χωρίς να το καταλάβω. Το χειρότερο είναι ότι ότι δέχτηκα μια πρόταση για το εξωτερικό και μάλιστα πολύ καλή και είναι κρίμα να την σπαταλήσω, πόσο μάλλον εδώ το επάγγελμα μου είναι πεθαμένο-πολιτικός μηχανικός-και θα την αποδεχτώ και δεν ξέρω πως να της το πω, στο παρελθόν σε μια συζήτηση για δουλειά έξω μου είπε αποκλείεται, είσαι πολύ μεγάλη για να ξεκινήσεις κάτι από την αρχή . έξω, θα είσαι μόνη σου δεν θα έχεις παρέες, αν πάθεις κάτι δεν θα σε βρει κανείς(!), θα σε φάει ο ανταγωνισμός από νέους, δηλαδή μου στρίβει το μαχαίρι στην ανασφάλεια. Το είπα στον πατέρα μου και στον αδερφό μου και μου είπαν να το κάνω, αν και ξέρω ότι θα τους λείψω και θα μου λείψουν πάρα πολύ. Δεν ξέρω τι να κάνω, είναι ντροπή στην ηλικία μου να μην μπορώ να αντιμετωπίσω την μητέρα μου


AΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Η σχέση σου με τη μητέρα σου χρειάζεται ανάλυση όσο είναι όλο το α μπα και δεν μπορεί να γίνει με συντομία. Το σίγουρο είναι ότι το να πας σε ψυχολόγο είναι η μόνη λύση για να το διαχειριστείς. Αυτό που καίει είναι αν θα πας στο εξωτερικό. Τι σχέση έχει το τι θα πει η μητέρα σου γι'αυτό το θέμα, εφόσον ξέρεις τι θα πει; Δεν εξαρτάται από αυτή τι θα κάνεις. Ας μην της αρέσει. Φοβάσαι ότι έχει δίκιο;


Είναι δύσκολο να αντιμετωπίσεις τη μητέρα σου, αυτό ισχύει για όλους μας, αλλά πολλαπλασιάζεται το πρόβλημα στη στρατόσφαιρα αν πιστεύεις ότι πρέπει να κερδίσεις την έγκρισή της για να ζήσεις τη ζωή σου. Γι'αυτό, πήγαινε το γρηγορότερο σε ψυχολόγο.

 

__________________
6.

Γειά σου αξιαγάπητη Αμπα που μας παρέχεις παρέα εκείνο το μισάωρο πριν κλείσουμε το μάτι και ξεραθούμε (και όχι μόνο!). Ας μιλήσω με λίγα φακτς για να έχεις μια εικόνα. Δυο άνθρωποι από διαφορετικές χώρες γνωρίζονται τυχαία και ζουν ένα φανταστικό βράδυ, το ζούν με τα όλα τους, ενθουσιάζονται και οι δυο, λένε θα κρατήσουν επαφή και όντως κράτησαν ανά 3ημερο ένα καληνύχτα, ένα γεια, τόσο ώστε να μην κουράσει, και όποτε βολέψει να βρίσκονται (με μένα έχει να κάνει απλά είπα να το κάνω πιο γενικό). Αυτός 38 εγω 25, φαίνεται πολύ ώριμος και εντάξει τύπος και το τι θέλει (αχ αυτή η ηλικία). Από κει και πέρα πιστεύεις ότι μπορούμε χωρίς strings attached να βρισκόμαστε ανά 3μηνο ή οπότε βολέψει και να το ζούμε? για σχέση ούτε για αστείο, δατ γουλτ μπι κρειιζι αλλά χωρίς να δίνουμε εξηγήσεις με ποιους άλλους πηγαίνουμε ή τι κάνουμε, να αρκούμαστε μόνο στις συναντήσεις μας... Πιστεύω ότι τα πάντα φαίνονται στις πράξεις οπότε κρατάω από τώρα μικρό καλάθι. Μήπως εθελοτυφλώ? δηλαδή αργά η γρήγορα είναι μονόδρομος η ταλαιπωρία ή όντως μπορεί να λειτουργήσει? Και αν όντως λειτουργήσει πως χειρίζεσαι αυτές τις καταστάσεις? ποια είναι τα do's and dont's? όπως λένε και στα ιταλικά αχ amore fuggevoli!

ΥΓ1 ήταν ένα βράδυ και η επόμενη μέρα που με καφέ κάναμε τις πιο ωραίες συζητήσεις και ταιριάξαμε (he is a keeper) και μετά έφυγε για την πατρίδα

ΥΓ2 περιμένουμε όλοι αγωνιωδώς τις διαλέξεις σου εκτός και αν κάνεις ήδη και δεν έχω ενημερωθεί να πάρω την Σάσα Παπαδήμα και το πρώτο λιαρ τζετ που θα βρω και να πεταχτούμε.
- φορέβερ ενθουσιώδης


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Αν μας έλεγες γιατί είναι τόσο τεράστια τρέλα η ιδέα της σχέσης, θα σου έλεγα κι εγώ. Ελπίζω να μην είναι το «μα είμαστε σε διαφορετικές χώρες» γιατί τότε όλα αυτά που λες, αυτός τα θέλει, και εσύ τα επαναλαμβάνεις για να μην χάσεις και τα λίγα που σου υπόσχεται.


Όχι, δεν κάνω διαλέξεις. Νάου δατ γουλτ μπι κρέιζι.


_________________
7.


Πολυαγαπημένη μου Α-μπα
είμαι 44 κι έχω ζήσει μια γεμάτη σε εμπειρίες ζωή μέχρι στιγμής. Τα τελευταία χρόνια ακολουθώ παράλληλα με τη σταθερή δουλειά μου ένα μοναχικό καλλιτεχνικό δρόμο που φαίνεται να αναγνωρίζεται κιόλας.
Γνώρισα έναν άνδρα στην ηλικία μου χαρισματικό αλλά ταλαιπωρημένο και με αρκετά θέματα. Του έχω προτείνει και ψυχολόγο (για να μην με προλάβεις μιας κι εγώ η ίδια υποστηρίζω την άποψη να λύνονται διάφορα θέματα με αυτό τον τρόπο) και θεωρώ καλό βήμα ότι ξεκίνησε. Θεωρώ ταιριάζουμε αλλά δεν έχει περάσει χρόνος και προσπαθούμε για παιδί. Πιστεύεις ότι αυτό είναι συνετό για το παιδί η απλά παράτολμο και μια εγωιστική-υπαρξιακή μας ανάγκη;
Ξέρω ότι ούτως η άλλως είναι μια δύσκολη ηλικία για να πετύχει καν κάτι τέτοιο αλλά πιστεύεις στο "ποτέ δεν είναι αργά";
Τέλος αν έπρεπε κανείς να διαλέξει, σε μια τέτοια ηλικία μάλιστα ,σημαντικότερο είναι ένας ισορροπημένος σύντροφος ή ένα παιδί; Πιστεύεις αλήθεια ότι η ηλικία θολώνει την ευθυκρισία μας;
-nanana


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Κάνεις πολλές ερωτήσεις που έχουν ξεχωριστή απάντηση. Μολαταύτα, στην ουσία της ερώτησης, η απάντηση είναι η εξής: εσύ ξέρεις ποια είναι τα «αρκετά θέματα» του χαρισματικού και ταλαιπωρημένου. Μπορείς να τα δεχτείς, εφαρμοσμένα σε ενδεχόμενο πατρότητας; Ξέρεις τι θα κάνεις όταν προκύψουν με πολλαπλάσια ένταση, αν έρθει ένα παιδί, που φέρνει στρες και ένταση που τώρα μόνο υποψιάζεσαι; Πιστεύεις ότι έχεις δίκτυο βοήθειας και αρκετά χρήματα για να το αναλάβεις μόνη σου, αν χρειαστεί; Οι απαντήσεις μόνο από σένα μπορούν να δοθούν.


Για τα άλλα, τα διλήμματα δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα, εσύ τα δημιουργείς. Η ηλικία θολώνει μερικά και ξεκαθαρίζει άλλα. Δεν μπορείς να αφαιρέσεις την εκπλήρωση κάποιας εγωιστικής ανάγκης όταν τεκνοποιείς. Είναι ενσωματωμένη, χωρίς να είναι απαραίτητα κυρίαρχη. Δεν είναι το ένα ή το άλλο, σύντροφος ή παιδί, γιατί τίποτα δεν μπορείς να διαλέξεις. Δεν είναι στο χέρι σου κανένα από τα δύο. Το «αν έπρεπε να διαλέξεις» σε βάζει σε μια διαδικασία όπου είσαι το κέντρο, αλλά δεν είσαι. Όλοι μας κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε με αυτά που έχουμε.

 

107

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

σχόλια

20 σχόλια
#1 φαντάζομαι δε σου πέρασε από το μυαλό πως μπορούσε να είναι πιο οικονομική η προσφορά ακριβώς επειδή τα κέρδος της η εταιρία έχει συμπιέσει το κόστος των εργαζομένων της. Άρα κάνει αθέμιτο ανταγωνισμό στις άλλες.
#7. Θέλεις να κάνεις παιδί επειδή θέλεις ένα παιδί ή: Επειδή τώρα δεν θες αλλά φοβάσαι μήπως το μετανιώσεις αργότερα που θα είναι αργά; Επειδή φοβάσαι ότι θα μεγαλώσεις και δεν θα έχεις κάποιον να σε αγαπάει και να σε φροντίζει; Για να έφτασες 44 ετών χωρίς να έχεις την επιθυμία να κάνεις παιδί, κάποιος λόγος υπήρχε. Έπαψε να υφίσταται αυτός ο λόγος; Αυτά αναρωτήθηκα εγώ στα 40 μου. Επειδή οι απαντήσεις που έδωσα βασίζονταν όλες στο φόβο του μέλλοντος και δεν είχαν καμία σχέση με την ανάγκη να κάνω ένα παιδί, αποφάσισα ότι δεν θέλω να κάνω παιδιά με ότι κι αν σημαίνει για το μέλλον αυτό. Με αυτόν τον τρόπο, ακόμα κι αν μετανιώσω στο μέλλον, θα ξέρω ότι ήταν αποκλειστικά δική μου απόφαση και θα μπορέσω να αντιμετωπίσω τις συνέπειες. Άλλωστε καλύτερα να το μετανιώσω και να υποστώ εγώ μόνη μου τις συνέπειες, παρά να το μετανιώσω και να τις υποστεί κι ένα παιδί μαζί μου.
Από τα 30 μου και για 10 χρόνια βάζω ακριβώς τις ίδιες ερωτήσεις στον εαυτό μου μήπως και αλλάξουν οι απαντήσεις. Ευχόμουνα να αλλάξουν αλλά δεν άλλαξαν. Aloutero χαίρομαι που υπάρχεις γιατί στην Ελλάδα είμαστε λίγοι σε αυτόν τον δρόμο. Όλοι οι δρόμοι έχουν τα θετικά τους και τις δυσκολίες τους απλώς επειδή τον δικό μας δρόμο (τον από επιλογή άτεκνες) τον βαδίζουν λίγες γυναίκες στην Ελλάδα και είναι πιο δύσκολο για εμάς να βρεθούμε και να το επικοινωνήσουμε μεταξύ μας. Μήπως να αρχίσω ένα site τέτοιο; Any followers από εδώ;
Εδώ Open S έχεις μια αναγνώστρια.Στα 42 μου το παιδί συνεχίζει να μην είναι προτεραιότητα στη ζωή μου.Οι λόγοι για την καθεμιά και τον καθένα μας είναι σίγουρα διαφορετικοί και απολύτως προσωπικοί. Όμως θα βοηθούσε να συζητάμε τις κοινωνικές διαστάσεις του θέματος καμιά φορά.
Κι εγώ παρούσα. Θα είμαι follower φανατική. Στα 44 και δεν σκέφτηκα ποτέ το παιδί με λαχτάρα. Είναι όντως ο φόβος μου για το μέλλον που με κάνει να αναρωτιέμαι αν έκανα λάθος.
Από τέλος του μήνα κάνω έρευνα και ξεκινάω! Μάλλον Θα χρειαστώ εκτός από followers και εθελόντριες αρθρογράφους οπότε aloutero, yiota, αμύριστο λουλούδι, TGProject, Luckystrike, Between Worlds, ακονίστε πληκτρολόγια. Mitsi, εσύ με έχεις μπερδέψει, αλλά θα τα βρούμε στην πορεία :) Old lonely dog σε ευχαριστούμε για την στήριξη. Ιδέες για ονόματα ευπρόσδεκτες από όλους.
Βέβαια υπάρχουμε και μεις που φτάσαμε να κοντευουμε τα σαράντα χωρίς παιδιά όχι γιατί δεν το θέλαμε απαραιτητα, αλλά γιατί δεν γνωρίσαμε τον κατάλληλο άνθρωπο.
Ναι παιδιά κι εγώ σαν τη Μίτσι, απέκτησα βέβαια τελικά παιδί ευτυχώς στα 39 μου και πραγματικά είμαι πανευτυχής! Τόσο πολύ που παρόλο που με τον πατέρα της χώρισα, ψάχνομαι να κάνω κι άλλο τώρα στα 41, και θα το κάνω! Δεν είναι ότι μ αρέσουν τα μωρά, έχουν τρομερή λάτζα κι εγώ είμαι γνωστή ακαμάτρα. Αλλά ο λόγος που πάντα από τα 15 μου ήθελα παιδί σίγουρα δεν ήταν τα γεράματά μου, η ανάγκη να αφήσω κάτι στον κόσμο και τέτοια. Ήθελα απλά...αγάπη. Να αγαπήσω το παιδί μου και να του προσφέρω ό,τι μπορώ. Να ζήσουμε μαζί χρόνια οικογενειακής ευτυχίας. Ίσως όσοι δεν καίγονται για παιδί είναι καλυμμένοι σ αυτό το επίπεδο ? Υποθέτω πως θα έχουν ζήσει ευτυχισμένα με τους γονείς τους και τα αδέρφια τους και θα απολαμβάνουν αυτή την αγάπη ακόμα. Εγώ μια ζωή παρακαλούσα για αδερφάκι και με έγραφαν, και η σχέση μου μαζί τους δεν είναι η καλύτερη. Έλλειμα αγάπης δηλαδή, και οικογένειας. Η αίσθηση του ανήκειν.
Aloutero, Open S (και οι υπόλοιπες), σε περίπτωση που δε με έχεις ξαναπετύχει κάπου να το λέω (το επαναλαμβάνω και συχνά η άτιμη) οδεύω κι εγώ τον ίδιο δρόμο με απόλυτη προσήλωση, κι εγώ αποκλειστικά από επιλογή χωρίς να συντρέχει κανένας άλλος πρακτικός λόγος (οικονομικός, υγείας, κλπ.) Καταπίεσα δε τον εαυτό μου παλιότερα επειδή ΟΛΟ μου το περιβάλλον έφτασε να με πείσει ότι όταν όλοι θέλουν κάτι δε μπορεί να μην το θέλω κι εγώ, έτσι νομίζω αλλά θα αλλάξω γνώμη, αλλιώς είμαι τρελή. Τυχερή ήμουν, εν τέλει τη γλίτωσα με ένα (συναινετικό αλλά μακρόσυρτο) διαζύγιο.Ωστόσο η κοπέλα της ερώτησης δε μου δίνει καθόλου την αίσθηση ότι έφτασε στα 44 χωρίς παιδί από επιλογή. Υπάρχουν χίλιοι λόγοι που μπορεί να μη σου συμβεί ενώ το θέλεις. Και δείχνει αρκετά συνειδητοποιημένη στο ότι θέλει. (Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι πρέπει να το κάνει πάση θυσία ακόμη και με κακές προοπτικές όσον αφορά πχ. την επιλογή του πατέρα.)
#3 - Μου ήρθε αηδία με όλο το κείμενο, από την αρχή έως το τέλος. Φοβερή κομπλεξάρα, πιο ταλιμπάν πεθαίνεις.Αν είχε διαφορετικό ύφος το κείμενο, θα έλεγα ότι είσαι αυτή που φωτογράφιζε κρυφά σε αποδυτήρια γυμναστηρίου στην Αμερική μία ηλικιωμένη γυναίκα και μετά χλεύαζε το σώμα της στο instagram.
Αγαπητο 3, εαν υπαρχει κανονισμος στο κολυμβυτήριο τότε είναι παραβαση, στον δρομο όμως τα "προκλητικα ρουχα" ΔΕΝ είναι παραβαση. Ο κανονισμος στον δημοσιο χωρο είναι να μην εκτιθενται τα γεννητικα όργανα (και το στηθος στις γυναίκες, το οποίο εχουν δικιο στην απορία τους "γιατί;")....αυτος είναι ο κανονισμος, μπορεις κυριολεκτικα να βγεις με το βρακι/σωβρακο.Υπαρχει η αντικειμενικη παρενοχληση (αυτη που υπάρχει στα χαρτια και γραφετε εκει επειδη αντικειται καποιου θεμελιωδους δικαιωματος) και η υποκειμενικη παρενοχληση, δηλαδη αυτη που επιλεγει το ατομο και δεν μπορει να περιορίζει εννομα δικαιωματα τριτων.Τελος: παρενοχληση, δηλαδη παρα την ενοχληση, δηλαδη προυποθετει ότι η αρχικη ενοχληση δεν είναι καταδικαστεα αλλα η συνεχιση παρα την εκδηλωση της ενοχλησης. Παραδειγμα: εχω το δικαιωμα να φλερταρω όποια θελω ΑΛΛΑ εαν μετα την αρχικη της ενοχληση συνεχίζω ακαθεκτος τοτε και μονο τοτε εχω παρ-ενοχλησει. Αλλο παραδειγμα, βαζω ενα βραδυ δυνατα Motorhead, εχω ενοχλησει αμα βαζω καθε βραδυ εχω παρενοχλησει ΑΛΛΑ όσο ειναι εντος των ωρων και των ντειμπελ ενω εχω παρενοχλησει δεν μπορουν να μου κανουν τιποτα...γιατί το εννομο μου δικαιωμα είναι ανωτερο της (παρα ή μη παρα) ενοχλησης τους. Ενα ολοκληρο καλοκαιρι καθε απογευμα ακουγα ζεμπεικο της ευδοκίας και κανα δυο αλλα απο εναν πενηνταρη μπουζουξη που δεν ελεγε να βελτιωθει... τι να κανουμε; του εβαζα και εγω το πιο hardcore rock and roll που υπάρχει (Motorhead & Schoolgirls) και την μονη punk εποχη που αξιζει το όνομα punk...Vice squad και λοιποι "αλητήριοι".
#3 Και τώρα που κατάφερα να κλείσω το σαγόνι μου, θα σου θυμίσω πως με αυτό ακριβώς το σκεπτικό εκείνος ο δικηγόρος θεωρούσε παρενόχληση δική του το να κυκλοφορούν γυναίκες με άσχημα σώματα στην παραλία, γιατί πολύ απλά δεν ήταν κάτι που είχε επιλέξει να βλέπει..
#6 μιλάς για μια κατάσταση ᾽no strings attached'' και τα όνειρα που κάνεις είναι όχι απλά strings attached αλλά θέλεις να δεθείτε και με ναυτικούς κόμπους. Για να λειτουργησει το no strings attached πρέπει να μην δίνεις τόσο βάρος σε όλο αυτό να μην υπεραναλύεις και σίγουρα να μην σκέφτεσαι ''he is a keeper'' γιατί he is not , χι ιζ τζαστ α περιστασιακο φακ.Δεν νομίζω ότι στην περιπτωση σου μπορεί να λειτουργήσει γιατι έσυ έχεις κατενθουσιαστεί, φαίνεται να θες ήδη παραπάνω πράγματα και έχετε βρεθεί μόνο μια φορά, τι θα γίνει στην δεύτερη δηλαδή.
#6Μια καληνύχτα ανά τρεις μέρες και μετά ποτακι, κουβεντουλα και λίγο σεξακι ανά τρίμηνο.Αυτό είναι το πιο φοβερό πλάνο συσχέτισης με άλλον άνθρωπο που έχω ακούσει ποτέ στη ζωή μου! Ήδη βαρέθηκα.(Θεέ μου σε ευχαριστώ που είμαι 38)
#5 πολυ στεναχωρήθηκα με αυτην την ερώτηση και πιο πολύ με αυτο το ᾽᾽να δω που φταίω᾽᾽. ΔΕΝ φταις πουθενά, δεν έχεις κάνει κάτι λάθος, η συμπεριφορά της μαμας σου είναι αυτή που είναι και φταίνε πιθανώς οι δικοί της γονείς αλλά όχι εσύ.πηγαινε σε εναν ψυχολογο να διωξεις το βαρος της μαμας σου απο πανω σου,τις τυψεις που σε κανει να νοιωθεις και να βρεις την αυτοπεποιθηση που σου κλεβει
#3 ρε παιδί μου αν δε θέλεις να βλέπεις το γυμνό απλα εκείνη την ώρα κατέβασε το κεφάλι και μην κοιτάς.Είναι τόσο απλό. Μιλάμε για 5 λεπτά όλα κι όλα της μέρας σου.
#3 To γυμνό δεν είναι ντροπή, ούτε έχει αναγκαστικά πονηρούς σκοπούς. Αν η κλασική αρχαιότητα έφτασε εκεί που έφτασε, από πλευράς πνευματικότητας, αυτό το οφείλει στο ότι εναγκαλίστηκε την φύση (επομένως και το γυμνό σώμα) αντί να την πολεμήσει (όπως έγινε στον ιουδοχριστιανικό πολιτισμό που σκανδαλιζόταν από τις φυσικές εκφάνσεις κι ανάγκες). Οι αρχαίοι Σπαρτιάτες έκαναν αγωνίσματα με γυμνές και τις κοπέλες, όπως άλλωστε και τ'αγόρια, ώστε να αποβάλλουν οποιαδήποτε ντροπή για το σώμα και να μπορούν να σκέφτονται όπως οι άντρες. Πολύ ενδιαφέρον δεν είναι;http://www.mixanitouxronou.gr/i-gimnes-ginekes-tis-spartis-pou-palevan-etrechan-ke-petagan-akontio-brosta-stous-andres-to-technasma-ton-spartiaton-gia-na-ine-i-nei-panta-prothimi-erotika-ke-na-teknopioun/(αναφέρει την βιβλιογραφική πηγή που είναι τομίδιο που κυκλοφορεί και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πατάκη)
#6Μια φορά στο τρίμηνο μια βραδιά πάθους; ΟΚ φαντάζομαι, ελεύθεροι είστε, εσείς αποφασίζετε, αλλά γιατί τόσο αραιά; Αφού he is a keeper (αρ γιου ε κήπερ;) δεν θα ήταν αποδοτικότερο να τεθούν σχέδια για συχνότερη επαφή; Υπάρχει περίπτωση να έχει άλλη μόνιμη στα πάτρια εδάφη;
Μεγάλη. Μπορεί βέβαια και τα έξοδα ταξιδιού και οι άδειες να παίζουν ρόλο. Και βεβαίως, ο φόβος της απομυθοποίησης του κήπερ άμα τον έβλεπε πιο συχνά.
#2"συνηθως γινονται ασκοπες γνωριμιες που δεν καταληγουν καπου σοβαρα και μετα νιωθω οτι χαλιεμαι και σκορποζομαι αδικα"Βρε κοριτσάκι μου (και να με συγχωρέσεις αν ακούγεται συγκαταβατικό, δεν το εννοώ έτσι, αλλά το λέω επειδή θα μπορούσα να είμαι μανούλα σου) αυτό δεν το νιώθεις τόσο αυθόρμητα όσο πιστεύεις. Κάποιοι σου το έμαθαν και το λες. Και στο λέω έτσι επειδή είναι ατάκα που επαναλαμβάνεται σε όλη την pop κουλτούρα. Είναι μέρος του προβλήματος που καθηλώνει τις κοπέλες σε ένα πλαστό δίπολο. Σοβαρής-εύκολης, συναισθηματικής-ζώωδους κλπ. Οι άνθρωποι είναι πολύ πιο πολύπλοκοι και πολυεπίπεδοι.
#1. Είσαι υπέρ των δικαιωμάτων των εργαζομένων θεωρητικά. Όπως οι περισσότεροι Έλληνες είμαστε θεωρητικά σωστοί πολίτες. Μέχρι να έρθει η ώρα να θέλουμε χτίσουμε παράνομα, να μπούμε στο δημόσιο, να εγχειριστεί η θεία μας, να γλιτώσουμε κανένα διφραγκάκι από τη δική μας τσέπη. Αν δεν ήμασταν έτσι, τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά.
#3 Προσωπικά δε με ενοχλεί η θέα του γυμνού στα αποδυτήρια, αλλά καταλαβαίνω τι εννοεί η ερώτηση. Νομίζω πως οι άνθρωποι έχουν κάθε δικαίωμα να μη θέλουν να σε δουν γυμνό. Δε θα χρησιμοποιούσα τη λέξη παρενόχληση, ούτε φυσικά θα το σύγκρινα με ενα αποκαλυπτικό ντεκολτέ κι ένα κοντό σορτσάκι (αν είναι δυνατόν).
η #3 έχει πρόβλημα με το πως κυκλοφορούν οι γυναίκες εκτός σπιτιού, η αναφορά του γυμνού στα αποδυτήρια του κολυμβητηρίου είναι απλώς η αφορμή για να πει την ό,τι-να-'ναι άποψή της.
Πάντως εγώ που πάω σε κολυμβητήριο που έχει μια αίθουσα χωρίς ξεχωριστές καμπίνες στα αποδυτήρια και το ίδιο και τα ντουζ, χωρίς να με πειράζει η θέα του γυμνού, υπάρχουν κάποια πράγματα που έχω δει αναγκαστικά, τα οποία θα προτιμούσα να μην έχω δει. Αλλά ως εκεί, πιο πολύ με ενοχλούν οι απαίσιες τύπισσες που πιανουν όλο το χώρο απλώνοντας τα ξυριστικά, απολεπιστικά και αποτριχωτικά τους προιόντα σε κοινα ντουζ λες και δεν εχουν σπίτι τους να τα κανουν χωρίς να πιανουν και να καταχρώνται τον κοινό χώρο. Το τζάμπα spa είναι πιο γλυκο.
#5: και βέβαια να πας, και στον ψυχολόγο και στο εξωτερικό. Τα κάνει σε εσένα γιατί ξέρει ότι πιάνουν, ότι αυτά που λέει σε αγγίζουν. Τι σημασία έχει γιατί τα κάνει; Σημασία έχει το γιατί σε επηρεάζουν τόσο πολύ. Προφανώς δεν θέλει να φύγεις μακριά της και σε αποτρέπει με τέτοιες μπούρδες, περί ανταγωνισμού και ηλικίας. Συγχύστηκα που τα διάβασα μόνο! Μην την ακούς σε παρακαλώ, άρπαξε όποια ευκαιρία σου δωθεί. Η απόσταση θα σου κάνει καλό, και η αλλαγή γενικότερα. Ξέρω πάρα πολλούς ανθρώπους που βγήκαν στην ηλικία σου στη εξωτερικό ή και μεγαλύτεροι και τα πάνε πολύ καλά επαγγελματικά. Το καλό είναι ότι έχεις καταλάβει όλο αυτό που γίνεται, το ξέρεις ότι σε χειρίζεται και θέλεις να την αντιμετωπίσεις.
Σφίχτηκε η καρδιά μου με την 5, δεν ξέρω, κι εγώ τους αγαπάω τους γονείς μου, αλλά αυτό το κάθε Κυριακή τραπέζι με το σόι, και check με τη μαμά και το μπαμπά στα 40 της για το τι θα κάνει με τα επαγγελματικά της, μου φάνηκε κάπως.
#3: κι εσύ δεν χρειάζεται να τις κοιτάς όταν είναι γυμνές, ντύσου και φύγε. Τουλάχιστον έχεις την επιλογή να ντυθείς / κάνεις μπάνιο σε κλειστό χώρο, μόνη. Ας κάνουν οι άλλες όπως νιώθουν, προφανώς το αντιλαμβάνονται διαφορετικά από ότι εσύ το όλο θέμα και δεν τους απασχολεί. Με αφορμή αυτή την ερώτηση θα σας εκθέσω τον προβληματισμό μου: είμαι διακοπές Αυστρία, πάω στο σπα του ξενοδοχείου για σάουνα φορώντας το μαγιό μου (το σπα είναι κοινόχρηστο για άντρες - γυναίκες). Μαζευόμαστε 5 άτομα στη σάουνα, 2 άντρες 3 γυναίκες γιατί είχε ένα προγραμμα εκείνη την ώρα. Διαπιστώνω ότι μόνο εγώ φοράω μαγιό και ότι 2 από τα άτομα μέσα είναι το ζευγάρι φίλων που έχουμε έρθει μαζί στην εκδρομή (ξένοι, όχι Έλληνες). Ομολογώ ότι σοκαρίστηκα λίγο με την ανετίλα τους. Ξέρω ότι οι Ελβετοί / Γερμανοί / Αυστριακοί έχουν άλλη σχέση με το γυμνό, αλλά μου φάνηκε κάπως...
Το θέμα στο spa δεν έχει να κάνει με το γυμνό (άλλωστε αν μιλήσουμε για τα χαμάμ και την παράδοσή τους θα γράφουμε μέχρι το Πάσχα...) αλλά με το θέμα υγιεινής. Αν χρησιμοποιούνται κοινόχρηστοι πάγκοι τότε μια πετσετούλα ενδείκνυται για να καθίσεις πάνω κι αν δεν την είχαν φέρει αυτό δεν είναι ένδειξη άλλης σχέσης με το γυμνό αλλά απουσία καλών τρόπων. Αν φοράς μαγιώ υποθέτω δεν χρειάζεται. Ωστόσο θαν πρέπει να είναι πολύ δυσάρεστη αίσθηση να ιδροκωπάς και να κολλάει πάνω σου σε ευαίσθητα σημεία ένα συνθετικό κομμάτι υφάσματος όπως είναι το μαγιώ...
Πετσέτες είχαν όλοι, αλλά ξάπλωναν ή κάθονταν πάνω τους. Εγώ δεν ένιωθα δυσάρεστα με το μαγιό, σίγουρα θα ήταν καλύτερα να είμαι γυμνή αλλά εφόσον είναι μικτό το μέρος θα ένιωθα άβολα, ειδικά με τον άντρα της φίλης που τα βράδια τρώμε όλοι μαζί οικογενειακώς
Στη σάουνα κατά παράδοση μπαίνουν γυμνοί. Ειδικά στις σκανδιναβικές χώρες, που κάθε σπίτι έχει τη δική του σάουνα, τηρείται ευλαβικά, είναι σαν ένα είδος ιεροτελεστίας. Και μπαίνει όλη η οικογένεια γυμνοί, μαζί και οι καλεσμένοι. Αλλά και στα τούρκικα χαμάμ (βέβαια ξεχωριστά για κάθε φύλο) οι άνθρωποι γυμνοί μπαίνουν
#3Λοιπόν πήγαινα κι εγώ για κάποια χρόνια σε δημοτικό κολυμβητήριο και δεν είχαμε υπογράψει τέτοιο κανονισμό, αλλά δεν υπήρχαν και ξεχωριστές καμπίνες και τα τοιαύτα. Με δυο λόγια αν ήθελες να αλλάξεις και να κάνεις ντουζ το έκανες μπροστά σε όλες, τύπου κάναμε ντουζ γυμνές μαζί καμιά 10αριά γυναίκες (ή με το μαγιώ, όπως ήθελε η καθεμιά). Λοιπόν εμένα η εμπειρία με απελευθέρωσε να σου πω την αλήθεια. Είδα τόσα πολλά διαφορετικά σώματα, είχε μια ελευθερία το όλο πράγμα, να περιφέρεσαι χωρίς να ανησυχείς ότι σε κρίνει ένας άντρας, αν είσαι αρκετά αδύνατη ή σέξι για τα γούστα του, έβλεπες την απίστευτη ποικιλομορφία του γυναικείου σώματος, κάτι που χάνεις αν βλέπεις μόνο τις γυμνές-ημίγυμνες σταρ στο ίντερνετ. Περιττό να σου πω ότι χωρίς τη λογοκρισία των κοινωνικών στερεοτύπων μου φαίνονταν όλες υπέροχες. Ποτέ δεν ένιωσα άβολα, τι πιο λογικό από το να γδύνεσαι στα αποδυτήρια ανάμεσα σε άτομα του ίδιου φύλου; Πιστεύω ότι πρέπει να χαλαρώσεις λίγο σε αυτό το θέμα, στο κολυμβητήριο είστε άλλωστε, το μόνο που καλύπτεται πριν μπεις στα αποδυτήρια είναι τα λίγα που κρύβει το μαγιώ, δεν είναι και τεράστια έκπληξη τι κρύβεται από κάτω (spoiler-τα ίδια με σένα).Τώρα πώς ξεκίνησες από κει για να μας πας στο αποκαλυπτικό ντύσιμο στο δρόμο, τι να πω...Μάλλον αυτό είναι που σε ενοχλεί πραγματικά και προσπαθείς να το καλύψεις με μια γενικότερη νοοτροπία κατά του γυμνού. Τραβάει την προσοχή των αντρών και αυτό σε ενοχλεί. Μόλις καταλάβεις ότι η προσοχή των αντρών δεν είναι βραβείο και σίγουρα δεν είναι ενδεικτική της αξίας καμιάς γυναίκας θα σου φύγει οποιαδήποτε πίκρα για την κοπέλα με το καυτό σορτσάκι. Μόλις βγάλεις τον άντρα από την εξίσωση, είναι απλώς μια κοπέλα. Είναι πολύ ενδιαφέρον ότι όταν μια γυναίκα έχει περιποιηθεί πάρα πολύ τα μαλλιά της όλοι τα θαυμάζουμε και κανένας δεν την ψέγει όπως τα 'επιδεικνύει' στον δρόμο (δεν λες π.χ. να βάλει μαντίλα, γιατί να έρχομαι αντιμέτωπη με μια λαμπερή και μακριά πλούσια χαίτη πρωί πρωί), αλλά όταν 'επιδεικνύει' τα πόδια της ή το στήθος της, τότε μας τρίβει στη μούρη τα προσόντα της, τς τς τς.Αυτό που θέλω να σου πω αγαπητή φίλη είναι ότι ξεκινώντας να αγαπάς και να βλέπεις με συμπάθεια τις άλλες γυναίκες, θα αγαπήσεις πολύ περισσότερο και τον εαυτό σου και θα νιώθεις και πολύ πιο άνετα σε όλες σου τις συναναστροφές.
Αυτή την εμπειρία την έχουν σχεδόν όλοι όσοι ασχολήθηκαν ή ασχολούνται με κάποιο άθλημα μικροί ή και μεγαλύτεροι και μοιράζονται αποδυτήρια και είναι ομολογουμένως απελευθερωτική.
Ίδια εμπειρία με κολυμβητήριο και εγώ, αλλά ήταν μικτό στο εξωτερικό. Στην αρχή σοκ που έβλεπα νέους, γέρους γυμνούς άντρες γυναίκες. Αλλά επειδή ο άνθρωπος είναι ζώο της συνήθειας, και εγώ μόλις χόρτασα κώλους, πουλιά, βυζιά, μπούτια πεσμένα, με κυτταρίτιδα, σε όλα τα μεγέθη (με ενδιάμεσα μικρά δικά μου εγκεφαλικά) έπαθα ανοσία. Υ.γ. έχουν και τα τυχερά τους τέτοια μέρη όμως, καμία φορά πέρα από το σοκ παθαίνεις και δέος με τι υπέροχα σώματα φτιάχνει η φύση
Συμφωνώ απολύτως κι εγώ με αυτή την απάντηση, εξωγήινη. Πηγαινω άπειρα χρονια κολυμβητήριο και, εκτος του ότι είναι απιστευτα χαλαρωτική (πέρα από απελευθερωτική) η φάση που περιφέρεσαι με την πετσέτα και τα εσώρουχα στα αποδυτήρια μετά το κολύμπι, προσωπικά χαίρομαι πολύ όταν βλέπω γυναικες μεγάλης ηλικίας να νιώθουν τόσο άνετα με το σώμα τους. Προφανώς το προβλημα της κυρίας είναι άλλο, και συμφωνώ με όσα λέει η εξωγήινη και στο δευτερο σκέλος της απάντησης.
#6, με όλη την καλή διάθεση πραγματικά, είσαι σίγουρη ότι δεν θες απλά να κανεις παιδί και αυτός ειναι το μέσο; Δεν ειναι κακό, ανθρώπινο ειναι αλλά μου μοιαζει σαν να προσπαθείς να καλύψεις/υποβαθμίσεις στα δικά σου μάτια τις αδυναμίες του που σου χτυπάνε καμπανάκι για δώσεις το πράσινο φως για το παιδί. Πήγε για θεραπεία είπες, άρχισες να βλέπεις διαφορά; Ειναι μακρύς δρόμος η θεραπεία, αντέχεις να περιμένεις; Και αν δεν τα καταφέρει; Δεν τα καταφέρνουν όλοι, θέλει μεγάλη προσπάθεια.